آفرینش/ « چقدر نشنیده شدن سخت است! » عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

همواره باید انسان ها را در شرایط سخت شناخت. وقتی که عرصه برما تنگ می شود و زمانی که از پرده تعارفات و نقاب های مختلف بیرون می آییم، خمیر مایه درونی ما هویدا می شود. چرا که در شرایط عادی و هنگامی که همه چیز بروفق مراد است، جز لبخند و حرف های پیروزمندانه چیزی ارائه نمی کنیم، اما باید دید در شرایط بحرانی تا چه حد قادر به تحقق آن شعارها و نطق های پرطمطراق هستیم.
هواپیمای ATR200 به هردلیلی(نقص فنی و فرسوده بودن، خطای تشخیص خلبان، شرایط جوی و...) سقوط کرد و لاشه آن به همراه پیکرهای مسافران درقله کوه پراکنده شد و بعد از دو روز به کمک اطلاعات سخت افزاری و به کارگیری ادوات نظامی و ... رد و نشانی ازآنها به دست آمد.
هیچ یک ازما قادر به درک حال و روز بازماندگان این عزیزان نیستیم. خیلی سخت و غیرقابل وصف است که کمتر از دوساعت عزیزترین و نزدیک ترین اقوام را به طور فجیع ازدست بدهیم و قادر به کنترل حس درونی خود باشیم. این ها را گفتیم تا کمی با فضای سنگین و فاجعه بار حادثه اخیر همراه شویم و خود را جای مردی بگذاریم که قصد داشت با "آقای وزیر" حرف بزند. مردی که داشت از سنگینی سینه قالب تهی می کرد و صدایش در سینه می شکست. نه فحش می داد و نه ناسزا می گفت، که اگر هم می گفت حرجی بر وی نبود. بلکه خیلی خود را کنترل کرده بود که کارنابجایی از وی سر نزد.
وی میخواست بغض های درونش را خالی کند و چه کسی بهتر از یک مسئول وظیفه شناس که سینه به سینه وی بچسباند و اشکهایش را پاک کند تا تصلی خاطرش گردد. در کلیپ پخش شده از نحوه اعتراض و فریادهای این مرد که عزیزش را از دست داده بود، احتمال درگیری و حتی حمله وی به وزیر راه قابل پیش بینی بود، چرا که درچنین شرایط روانی سختی کنترل رفتار کار بسیار سختی است. محافظان و اطرافیان وزیر نیز با مشاهده شدت عصبانیت فرد مذکور احتمال درگیری می دادند و به همین جهت فرد را از وزیر دور کردند. اما بدتر از همه این بود که وزیر هم دور شد...!
استفاده از واژه "انسانیت" بهترین ملاک برای قضاوت درمورد این حادثه است. اگر شما به عنوان یک ایرانی با یکی از بازماندگان این حادثه مواجه شوید و وی به واسطه داغ و سوزش جانش قصد داشته باشد با شما صحبت کند و حتی سرتان فریاد بکشد، آیا با بی محلی از کنار وی عبور می کنید و یا سنگینی صدا و فریاد وی را تحمل می کنید تا خودش را خالی کند و تسکین دردش شوید؟!
اگر شخص وزیر به اطرافیانش دستور می داد که وی را رها کنند تا حرف ها و اعتراضاتش را بزند و حتی اگر به ایشان حمله ور می شد و وزیر ما با متنانت و درک حال و روزش دست وی را می گرفت و با او گفتگو می کرد چه اتفاقی رخ می داد؟ اگر آقای وزیر چنین می کرد و عیار انسانیت بالا می برد قطعاً مردم از وی حمایت می کردند و به خود می بالیدند که مسئول و خدمتگذارشان حاضر است اعتراضات و اهانت های یک فرد داغ دیده را به جان بخرد تا او را آرام کند. حال مردم چه می گویند...
مردی که با بی محلی وزیر و شلوغ کاری اطرافیانش نادیده گرفته شد، عزیزش را در حادثه ای از دست داده بود که وزارتخانه تحت امر ایشان مسئول آن بوده است. لذا واجب بودن شنیدن اعتراض و گلایه های آن از باب انسانیت که هیچ، از باب وظیفه لازم و الزامی بوده است.
این مرد و دیگر مردم کشور در این برهه از زمان نیاز به شنیده شدن دارند. به دنبال گوشی می گردند تا نارضایتی و گلایه های خود را از بی مسئولیتی های موجود در آن نجوا کنند و بعضاً فریاد بکشند. حال اگر این گوش شنوا متعلق به یک مسئول باشد بر او واجب است تا انتقاد و اعتراض را بشنود چرا که آن روز که ردای مسئولیت را می پوشید باید به چنین روزهایی فکر می کرد. اما گویا این گوشها خود را به ناشنوایی زده اند و تحملی برای شنیدن ندارند.
"آقای وزیر" توقعات انسانی و حس همدردی با بازماندگان پیشکش ما و مردم، اما شما وظیفه دارید در مورد این حادثه و چندین حادثه مشابه که طی سال های اخیر در سیستم حمل و نقل زمینی، ریلی، دریایی و هوایی کشور رخ داده است پاسخگو باشید. این بی توجهی شما به زجه های مردی که عزیزش را از دست داده بود و قصد درد دل با مسئول مملکتش را داشت، درکنار دیگر رفتارهای این چنینی شما با مردم زلزله زده و خبرنگاران، در یاد و خاطر همه باقی خواهد ماند و همه ما رهگذر این دنیا هستیم، پس چقدر خوب است از خود رد و نشان و یادی خوش باقی بگذاریم، تا در آینده مردم نگویند...


همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرین خبر در ویسپی
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar