رجا/ متن پیش رو در رجا منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

در پاییز 91 در پنجمین بازی تیم ملی فوتبال در راه رسیدن به جام جهانی 2014، ایران با یک گل مغلوب ازبکستان شد؛ وضعیت تیم ملی پس از این بازی برای صعود مستقیم به جام جهانی نامناسب بود و اکثر مردم ناامید بودند. گفته می‌شد سیدمهدی رحمتی دروازه‌بان وقت تیم ملی به دلیل گلی که در بازی با ازبکستان خورده بود مورد مؤاخذه کیروش قرار گرفته و رحمتی و عقیلی از تیم ملی خداحافظی کردند. در آن زمان تیم ملی تنها یک دروازه‌بان قابل اطمینان داشت. رحمتی از تصمیم قبلی خود منصرف شد ولی کیروش دیگر وی را به تیم ملی دعوت نکرد.

پس از صعود ایران به جام جهانی بسیاری از پیشکسوتان و هنرمندانی مانند جمشید مشایخی واسطه شدند که کیروش نظر خود را تغییر دهد و رحمتی را به تیم ملی بازگرداند؛ ولی کیروش با وجود آن‌که با کمبود بازیکن باتجربه در تیم ملی روبرو بود ولی رحمتی را دعوت نکرد. به نظر کیروش، نظم در تیم ملی و تبعیت بازیکنان از کادرفنی در اولویت قرار دارد و بحث‌های فنی پس از آن اهمیت دارد. انصافاً این اخلاق کیروش سبب شده که حاشیه‌های تیم ملی از بین رود. اما سؤال مهم از کیروش و فدراسیون فوتبال این است چگونه ناراحتی یک بازیکن از سخن گفتن کیروش باید مشمول برخوردی اینچنینی باشد ولی عدم توجه یک بازیکن به نظام سیاسی که فدراسیون فوتبال و سرمربی تیم ملی در برابر با آن همچون قطره‌ای از یک دریا هستند نباید مورد تنبیه قرار گیرد؟

پنج سال بعد از بازی ایران با ازبکستان و خداحافظی رحمتی از تیم ملی فوتبال، دو بازیکن ایران برخلاف رویه گذشته جامعه ورزشی کشور با تیم اسرائیلی بازی کردند؛ احسان حاج‌صفی پس از این بازی از این اقدام خود از مردم ایران معذرت‌خواهی نمود؛ دعوت مجدد با تیم ملی فوتبال مورد اعتراض از هیچ یک از جریان‌های سیاسی کشور قرار نگرفت؛ ولی مسعود شجاعی از یک معذرت‌خواهی ساده نیز ابا کرد و امروز مشاهده می‌کنیم که شجاعی نیز به تیم ملی فوتبال دعوت شده است.

فارغ از اینکه بهترین تصمیم در مواجهه با تیم‌های ورزشی رژیم اشغالگر اسرائیل چه می‌تواند باشد؛ ولی در شرایطی که بازی نکردن در برابر تیم‌ها و نمایندگان ورزشی این رژیم یک رویه و سنت در بین ورزشکاران ایرانی شده است و شکستن این سنت بدون مشورت و مجوز از حاکمیت یعنی بی‌اعتنایی به هدف والای آنها، چرا فرد هنجارشکن به جای تنبیه باید مورد تشویق قرار گیرد؟ خیلی از ورزشکاران ایرانی با چشم‌پوشی از مدال المپیک، به این سنت در جامعه ورزشی احترام گذاشتند، برخی بازیکنان تیم ملی در گذشته با توجیه باشگاه‌هایشان، با تیم‌های اسرائیلی بازی نمی‌کردند. عدم بازی در برابر تیم‌های اسرائیلی یک هدفی را دنبال می‌کرد، شاهد بودیم احسان حاج‌صفی پس از بازی در برابر تیم اسرائیلی در نامه‌ای سرگشاده به آن اهداف اشاره می‌کند ولی چرا شجاعی پس از شش ماه، هنوز یک بار به غاصب بودن این رژیم و ظلم‌هایی که انجام داده است اشاره نکرده است؟

چرا یک بار مشروعیت این رژیم جعلی را زیر سؤال نبرده است؟ این رفتار شجاعی به غیر از آن است که از نظر وی، رژیم غاصب و کودک‌کش اسرائیل مشروعیت دارد؟ مگر بسیاری از بازیکنان مطرح فوتبال جهان اعتراضاتی به این رژیم نکردند؟ چگونه در سال 88 و بعد از انتخابات، مسعود شجاعی با برخی بازیکنان دیگر تیم ملی مچ‌بند سبز در حمایت از قانون‌شکنان بستند ولی الان در برابر یک رژیم غاصب سکوت اختیار کردند؟ آیا این افراد قهرمانان ایران هستند یا پیاده‌نظام صهیونیسم جهانی؟ آیا اگر داعش تیم ملی و لیگ فوتبال تشکیل می‌داد، از نظر امثال شجاعی و برخی منورالفکران وطنی غیرمشروع نبود؟ چه فرقی بین داعش و اسرائیل است؟ گذشته رژیم اسرائیل به مراتب از داعش بدتر است؛ جنایات داعش یک صدم جنایات اسرائیل نبوده است. مسعود شجاعی که در چند سال گذشته در بسیاری از مسائل سیاسی اظهارنظر کرده است یک بار بر علیه رژیم جعلی اسرائیل اظهارنظر نماید!

اما سؤال اساسی از کادر فنی تیم ملی و فدراسیون فوتبال این است که چرا در زمانی که تیم ملی با کمبود دروازه‌بان روبرو بود و دروازه‌بانی در جام جهانی بازی کرد که کمتر از 10 بازی ملی انجام داده بود از دروازه‌بان باتجربه‌ای مانند مهدی رحمتی چشم پوشید، در حالیکه رحمتی به اندازه کافی تنبیه شده بود؛ ولی الان در شرایطی که در هر پستی چند بازیکن خوب و همتراز وجود دارد از یک بازیکنی که به گذشته یک کشور توهین کرده است و در بازی‌های گذشته تیم ملی نیز جایگاه ثابتی نداشته است نمی‌توان چشم پوشید؟

چرا خواست و اراده کیروش مهمتر از خواست و اراده حاکمیت مورد توجه فدراسیون فوتبال باشد؟ کیروش تا کجا اجازه دارد به جامعه ایرانی اهانت نماید؟ بازیکنی در سطح کریم بنزما در چند سال گذشته به تیم ملی فرانسه دعوت نشده است و دلیل آن هم صرفاً یک مسئله اخلاقی بوده است؛ با وجود آنکه تیم ملی فرانسه به حضورش در مسابقات یورو 2016 نیاز داشت. بسیاری از پیشکسوتان و بزرگان فوتبال فرانسه درخواست کردند بنزما به تیم ملی دعوت شود ولی دعوت نشد. یا افرادی مانند کریستیانو رونالدو و لیونل مسی که جزو بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان هستند، باید نگران فرارهای مالیاتی و احکام دادگاه باشند ولی بازیکنی که برای فرار از سربازی از راه‌های غیرقانونی استفاده کردند به دلیل خواسته کیروش باید مورد لطف قرار گیرند و بعد از جام جهانی برخلاف قولش، دیگر به کشور برنمی‌گردد؛ یعنی با بازی در تیم ملی در جام جهانی و گذشت ستاد مشترک نیروهای مسلح از اقدام غیرقانونی وی، وجهه خود را ارتقا داد و پیشنهادات مالی بهتری از لیگ کشورهای حوزه خلیج دریافت کرد؛ پس از جام جهانی به وعده خود عمل نکرد. مربی‌ای که مانند آب خوردن از دو بازیکن ثابت تیم ملی (رحمتی و عقیلی) می‌گذرد از بازیکن مجرمی که اهمیتش به مراتب کمتر از این دو بود نمی‌تواند بگذرد! فدراسیون فوتبالی که ادعای پنج ستاره بودن می‌کند و سرمربی تیم ملی که همیشه به حرفه‌ای بودن خود می‌نازد، اینجا نیز حرفه‌ای عمل کند!

*سعید فتحی سارانی

همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرین خبر در ویسپی
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar