مردم سالاری/ « نقشه سقوط عفرین » عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاری به قلم افشین غلامی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

وقتی برای پوشش خبری جنگ‌ عفرین به جبهات این‌ شهر رفتم، دو موضوع برایم‌ قابل تامل بود. یکی شدت حمله به مناطق مسکونی و‌ غیرنظامی ‌از سوی ترکیه و دومی‌ بکارگیری گروه‌های جهادی با عنوان «ارتش آزاد سوریه» در این جنگ بود. در واقع نقشه سقوط عفرین‌ به هر وسیله‌ای در دستور کار ترکیه قرار گرفته تا پایانی بر حاکمیت کُردی در این‌ منطقه داده شود.نقشه ساده است، روسیه کالای استراتژیک‌ عفرین را تقدیم اردوغان نموده و دولت سوریه هم در حال حاضر ناچار به همزیستی با ترکیه است. اما دلیل اعطای این‌کالای استراتژیک روسیه به ترکیه چه بود که سوریه از متحد کُردها تبدیل به دشمن کُردها شد؟ بنا به مفاد نشست ژنو بین آمریکا و روسیه،شرق و غرب فرات تقسیم شد. اما کُردها پا را از گلیمشان درازتر کردند و به غرب فرات و همچنین دیرالزور رفتند؛در واقع ۸۰ درصد اقتصاد سوریه اینک در اختیار کُردها است و این روسیه را بیشتر گداخته می‌کند. تصمیمی‌باید گرفته می‌شد و آن‌ هم تضعیف جریان کُردی بود. روند تضعیف شروع شد،روسیه از عفرین عقب‌نشینی کرد و ترکیه در آستانه تصرف مرکز عفرین است. در واقع روسیه با این اقدام سعی در بالانس قدرت و توازن بین‌ گروه‌های غیردولتی در سوریه را دارد و ضعیف کردن‌ جریان‌های مسلح در سوریه یکی از اقدامات نشست آستانه و سوچی است. در این معادله چندین‌ طرف حضور دارند.از طرفی روسیه قرار دارد که حمله به عفرین با چراغ سبز او آغاز شد و ترکیه بنا به معامله‌ای که با این کشور نمود، اجازه حمله نظامی ‌را دریافت کرد. در سوی دیگر دولت مرکزی سوریه قرار دارد که مخالف اشغالگری ترکیه است و برای نشان دادن مخالفت خود، اقدام به گسیل نیروهای مردمی‌ وفادار به خود را به عفرین نمود. در این بین روسیه مخالف این‌ موضوع بود، لذا دمشق به ناچار نیروهای غیررسمی‌خود را با سلاح‌های سبک به عفرین فرستاد. در سوی دیگر ایران حضور دارد.درست است ایران یکی از اعضای نشست آستانه است اما مخالف اشغالگری ترکیه است و بارها مسئولان جمهوری اسلامی ‌به شکل‌های مختلف آن‌ را بر زبان آورده‌اند و بنا به گفته یکی از منابع که با او صحبت کردم، این احتمال می‌رود که رفتن نیروهای وفادار به دولت مرکزی سوریه به عفرین با چراغ سبز ایران انجام‌ شده باشد. در سوی دیگر میدان، آمریکا نقش ایفا می‌کند و در میان‌ معادله دو مجهولی کُرد-ترک قرار گرفته است.آمریکا از طرفی یک‌ دولت رسمی ‌که متحد او در ناتو است را در برابر خود می‌بیند و از سمت دیگر متحد زمینی خود در سوریه را در پیشرو دارد. «اِنجی مصطفی» تحلیلگر ارشد مرکز پژوهش‌های دیپلماتیک و استراتژیک عفرین در این‌ باره می‌گوید: آمریکا یا باید ترکیه را بپذیرد و از کُردها دست بکشد و یا باید در مقطع کنونی کُردها را به عنوان متحد نزدیکتر یاری کند.روش سوم که حالت بلاتکلیفی است جواب نمی‌دهد و بالاخره آمریکا ناچار است، یک طرف معادله را انتخاب نماید. اما یکی از اهداف راهبردی ترکیه در شمال سوریه، پروژه ترکیزه کُردن شمال‌غربی سوریه است. دو سال پس از تصرف جرابلوس، باب، اعزاز توسط ترکیه، زبان ترکی در مدارس این‌ مناطق به صورت زبان دوم به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود و پرچم ترکیه بر فراز ساختمان‌های این شهرها برافراشته شده و همه تابلوها در این مناطق به زبان‌ ترکی و عربی است و حتی پلیس ترکیه هم برای ایجاد نظم در این ‌مناطق مستقر شده است. با بررسی رفتار نظامی ‌و سیاسی ترکیه باید گفت، هدف نهایی ترکیه احاطه بر استان حلب است و اگر ترکیه بتواند به خواسته خود در عفرین برسد، به نظم نوین‌ نئو عثمانی در شمال سوریه جامه عمل پوشانده است. در این‌ راه ترکیه می‌خواهد با اسکان معارضان و تندروها در شمال سوریه به اقدام‌خود جامه عمل بپوشاند. در واقع گروه‌هایی که امروز همراه با ارتش ترکیه در عفرین می‌جنگند، بقایای همان گروه رادیکال و تندرو هستند که با کمک‌های ترکیه در جنگ میدانی با ارتش سوریه و نیروهای مقاومت و همچنین کُردها شکست خورده بودند و امروز ترکیه با سازماندهی آن‌ها، در حال شکل دادن‌ دوباره جبهه‌ای علیه گروه‌های مقاومت و کُردها است و در نهایت با این‌ عمل به دنبال توافقات سیاسی و تاثیرگذاری در آینده سوریه است.


همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرین خبر در ویسپی
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar