روزنامه جوان/ متن پیش رو در جوان منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

مهدی پورصفا| در بازار افشاگریهای اقتصادی که این روزهابا استقبال گسترده افکار عمومی هم همراه است، برخی اخبار و گزارشها از نشانه های گروکشی سیاسی و ذبح شفافیت اقتصادی از سوی برخی رسانه‌های خاص با اغراض سیاسی حکایت دارد.
اوضاع درهم و برهم ارز و سکه و وضعیت بی سابقه در سوء مدیریت اقتصادی کشور علاوه بر بازار تهران که طی چند هفته گذشته شاهد گلایه بازاریان و تلاش برخی برای سوءاستفاده از این فضای اعتراضی بود، مطبوعات و فضای مجازی را نیز تکان داده است.
شاید اولین موج را محمد جواد آذرجهرمی، وزیر جوان ارتباطات و فناوری اطلاعات به وجود آورد که لیستی از شرکت‌های وارد کننده ارز 4200 تومانی را منتشر کرد. در قدم بعدی فشار افکار عمومی سبب شد تا لیست جدیدی از شرکت‌های دریافت‌کننده ارز منتشر شود. با وجود این برخی مقاومت‌ها از طرف دولت درباره شفاف‌سازی این ماجرا سبب شد ابهاماتی در خصوص نحوه هزینه کرد و اختصاص ارز دولتی در ذهن افکار عمومی باقی بماند.
همین ابهام زمینه را برای انتشار گسترده شایعات در فضای عمومی، به‌خصوص در فضای مجازی فراهم کرد. این شایعات اغلب افراد و یا گروه خاصی را هدف می‌گرفت و روشن نبود که آیا اطلاعات ارائه شده در آن درست است یا نه. صرف نظر از این فضای شایعه برخی رسانه‌ها به‌صورت علنی به ماجراهای رخ داده در ورود انحصاری کالاها پرداختند.

‌ ‌ رکن مطبوعات چیست
هیچ‌کس شک ندارد که مطبوعات رکن اصلی و مهم شفاف‌سازی در حوزه اقتصادی هستند. بدون وجود رسانه و تیغ آنها بر گردن اصحاب رسانه‌ها و ثروت بسیاری از باندهای فساد و قدرت در سایه غفلت نهادهای نظارتی به چپاول بیت‌المال ادامه می‌دهند. در طول چند هفته گذشته رسانه‌ها تحت‌فشار افکار عمومی به بررسی وضعیت رخ داده در بازار ارز و کالا پرداختند. اغلب این بررسی‌ها با استناد به اطلاعات مکشوف و منتشر شده از سوی نهادهای رسمی منتشر می‌شد. با این حال برخی از رسانه‌ها با گزارش‌های تحقیقی یا افشاگرانه به بررسی موضوع پرداختند. یکی از موضوعاتی که به شدت مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت، واردات خودرو بود که نشریه سازندگی در گزارشی به صورت اختصاصی به آن پرداخت. در این گزارش با اشاره به نحوه واردات برخی خودروها، نام برخی خانواده‌ها را که انحصار در واردات برخی برندها داشتند، منتشر کرد. در این گزارش لیستی از واردکنندگان مطرح خودرو منتشر شده بود. جالب اینجا بود که روز گذشته این روزنامه در گزارشی از پرداخت نزدیک به 64 میلیارد تومان رشوه در واردات خودرو به صورت غیرقانونی خبر داد. اینکه رسانه‌ها چنین موضوعی را به صورت عیان مورد تحلیل قرار دهند، به خودی خود اتفاق مبارکی است، اما سؤال اینجاست که آیا این رویه در بستری بی‌طرفانه و بدون اغراض سیاسی اتفاق افتاده است.

‌ ‌ ‌ سازندگی‌‌ دنبال بهانه‌های غیرموجه ‌
از مهم‌ترین آفات شکل‌گیری چنین فضایی در کشور تلاش برای گروکشی یا انتقام سیاسی گروه‌ها و احزاب سیاسی از یکدیگر است.
در واقع با رویه شدن این اتفاق شفاف‌سازی و روشنگری در مورد موضوعات بسیار مهمی همچون واردات و مصرف ارز دولتی تبدیل به یک یقه‌گیری سیاسی می‌شود که بزرگ‌ترین مانع بر سر عادی‌سازی شرایط است.
در این میان روزنامه سازندگی در حقیقت باافشاگری درباره وارد کننده های خودرو که البته بخشی از واقعیت است، این واقعیت مهم که پشتیبانان مالی این روزنامه را که در حزب کارگزاران سازندگی عضویت دارند سانسور کرده است. تمام فعالان اقتصادی می‌دانند که یکی از نزدیکان رئیس جمهور اسبق که سابقه فعالیت در فتنه سال 88 را نیز داشته است، نقش مهمی در واردات برخی خودروهای لوکس در کشور داشته و هم اکنون هلدینگ مالی مربوط به ایشان صنایع گوناگونی را در یکی از استانهای شرقی کشور رهبری می‌کند. این مثال را می‌توان به حوزه‌های دیگر تسری داد. به عنوان مثال روزنامه سازندگی سال‌هاست در مقابل برخی انحرافات اقتصادی در سال‌های دهه 80 سکوت کرده و تنها به ذکر برخی مسائل جزئی و فرعی در سال‌های اخیر پرداخته است.

‌ ‌ روابط مشکوک
ماجرا زمانی جالب می‌شود که بدانیم برخی از روزنامه‌ها که تلاش می‌کنند خود را به عنوان پیشتاز مبارزه با فساد نشان دهند، روابط مشکوکی با برخی اسپانسرها و همچنین فعالان اقتصادی مشکل‌دار نشان می‌دهند. به عنوان مثال مدیرمسئول یکی از روزنامه‌های اصلاح‌طلب روابط گسترده‌ای با یکی از فعالان صندوق فرهنگیان داشت که این موضوع سبب طرح سؤالات جدی درباره تأمین مالی برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب در سطح گسترده فراهم کرد. ماجرای دیگری که در همان زمان و با انتشار برخی عکس‌ها در کانال‌های مجازی بسیار مشهور شد، قرار مدیرمسئول روزنامه اعتماد با شهرام جزایری بود. البته هیچ‌گاه روشن نشد که این رابطه به چه دلیل شکل گرفته است. در این میان دهها مثال دیگر نیز وجود دارد که شاید ابعاد آن در این باره به خوبی باز نشده است.

‌ ‌ ذبح شفافیت به بهانه اغراض مالی
نتیجه‌گیری اصلی در این باره را باید به آینده موکول کرد. زمانی که بسیاری از اغراض سیاسی در فضای فعلی روشن شود، اما سؤال اینجاست که آیا چنین گزارش هایی سر بریدن شفافیت مالی به بهانه سیاسی نیست.

همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در ایتا
https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5
آخرین خبر در بله
https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar