ابتکار/ « زیان بلاتکلیفی » عنوان سرمقاله روزنامه ابتکار نوشته جلال خوش چهره است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

اصرار بر بلاتکلیف نگه داشتن اوضاع، تنها به سود جریان‌هایی است که می‌کوشند توان کشور را در برابر تهاجم گسترده تحریمی با کمترین هزینه برای واشنگتن فرسوده کنند. با هیچ منطقی نمی‌توان مخالفت‌هایی را توجیه کرد که به‌طور مستقیم با سیاست‌های کلان و راهبردی کشور در اوضاع جاری مربوط است.
برخی اقدام‌ها در راستای بستر‌سازی روانی و عینی برای آن چیزی است که دولت پرخاشگر دونالد ترامپ در پی آن است تا با ایجاد هم‌سویی‌ها در جامعه بین‌الملل علیه ایران به‌کارگیرد. این درحالی است که بیش از همیشه کشور نیازمند اجماع کلان برای کنترل و بالتبع آن مدیریت اوضاع بوده و زمان، نقش کلیدی را دراین‌باره ایفا می‌کند. واشنگتن همزمان مشغول وارد آوردن فشارهای دوگانه برای تسلیم ایران در برابر خواست‌های استیلاگرانه‌اش است. بخشی از این فشارها که با اعمال تحریم‌های اقتصادی انجام می‌گیرد، به‌طور مستقیم افکار عمومی را نشانه گرفته است. هدف، از یکسو کاستن از توان نظام سیاسی برای پاسخ به مطالبات اقتصادی مردم در همه زمینه‌های اشتغال، مسکن، منابع مالی و ... است. از سوی دیگر، القای این تصور که اصولاً هیچ راه‌حل روشنی برای برون‌رفت از اوضاع در توان تصمیم‌سازان وجود ندارد. به این ترتیب تحمیل فشارهای جانبی برای فرسوده‌سازی نظام‌سیاسی در شمار اصلی‌ترین اهداف تاکتیکی واشنگتن قرار دارد.
مروری بر اظهارات مقام‌های دولت ترامپ حاکی از دلبستگی به ایجاد لغزندگی‌هایی است که به‌زعم آنان با اجرای تحریم‌ها ایجاد می‌شود و بستر لازم را برای هر نوع تغییر در رفتار و یا حتی سرنوشت نظام سیاسی به وجود می‌آورد.
جنبه دیگر فشارها برای تنگ‌تر شدن حلقه به دور ایران، اقدام‌ها در سطح جامعه‌جهانی و نهاد‌های بین‌المللی است. همه تلاش واشنگتن القاء عمومی این باور است که ایران نمی‌تواند عضو قابل اعتماد جامعه بین‌الملل باشد. هدف در این‌کار، بازگرداندن ایران به انزوایی است که این کشور پیش از برجام تجربه کرده بود. ابزار واشنگتن در این راستا از یکسو شیوه تعامل جمهوری اسلامی با نهادهای بین‌المللی و از سوی دیگر، ایجاد ا‌ختلال در روابط این کشور با دیگر اعضای جامعه بین‌الملل؛ خاصه اروپاست. هم‌سو شدن دولت‌های اروپایی با واشنگتن علیه ایران، بزرگترین پیروزی دولت ترامپ در وضعی است که سیاست‌های او و دولتش را به ویژه نزد هم‌پیمانان اروپایی‌اش دچار انزوا کرده است.
فشارهای دوگانه جنبی و عمودی دولت ترامپ علیه ایران با دو واکنش انفعالی یا مقاومت ابتکاری از سوی تهران می‌تواند روبه‌رو باشد. شکل و شیوه عمل انفعالی الزاماً آنچه نیست که دست‌ها را بالا برد و تسلیم خواست‌های یکسویه واشنگتن شد، این عمل می‌تواند با بلاتکلیف کردن نظام سیاسی در تصمیم‌سازی روشن در قبال اوضاع انجام شود. در واقع چنین رفتاری مطابق همانی است که برنامه‌ریزان افراطی دولت ترامپ درپی آن هستند. مانع تراشی در بروز و انجام اراده نظام سیاسی برای تصمیم‌هایش چه در داخل و چه بیرون از کشور، بسترهای لازم را پیش‌روی واشنگتن و متحدان منطقه‌ای آن علیه ایران فراهم می‌کند. سیاست عرصه ابتکارهای عملگرایانه‌ای است که بتواند بهترین وضع را برای مردم رقم بزند. معطل کردن تصمیم‌ها چه در حوزه داخلی و چه خارجی در بزنگاهی که زمان عنصر کلیدی آن است، تنها به سود واشنگتن و متحدان آن تمام می‌شود.



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید