آفرینش/ « جست‌وجوی منابع کسری بودجه در تونل‌های تهران! » عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم آذر فخری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

به نظر می‌رسد با ادامه‌دار شدن بحران اقتصادی و نیز بار مالی بسیاری که بر دوش دولت قرار دارد و نیز با پیش‌بینی کارشناسان اقتصادی که معتقدند سال آینده، سال پرتنش و سخت و پرفشاری از نظر اقتصادی هم برای مردم و هم برای دولت خواهد بود، برخی نهادها با اتخاذ تدابیر خاصی قصد دارند از طریق مردم، کمی از این بار و فشار بکاهند. مردمی که خود تحت شرایط به‌شدت پرفشار و پرتنشی از نظر اقتصادی، معیشتی و نیز بیکاری فزاینده قراردارند و این روند هم‌چنان ادامه دارد.

در هفته‌های گذشته شنیدیم و خواندیم که دولت در ردیف تامین بودجه برای خود، نه نیم‌نگاه که حساب مفصلی بر روی جرایم راهنمایی و رانندگی باز کرده و به این ترتیب می‌رود که از راه جرایم مردمی! کسب درآمد کند.

خبر تازه در رابطه با شیوه درآمدزایی و رفع کسر بودجه شهرداری، گذاشتن عوارض بر پنج تونل شهری در تهران است. آن‌چنان که در خبرها آمده لایحه اخذ عوارض از تونل‌های شهری در شهرداری تهران تهیه شده است.

معاونت حمل و نقل و ترافیک این هفته پیش‌نویس لایحه‌ای را به معاونت برنامه‌ریزی، توسعه شهری و امور شوراهای شهرداری تهران ارائه کرده است که بر اساس آن 5 تونل تهران و اتوبان صدر مشمول دریافت عوارض عبور و مرور می‌شود. پیش‌نویس این لایحه در اداره تدوین قوانین و مقررات شهرداری تهران مورد بررسی قرارگرفته و این لایحه از لحاظ کارشناسی و حقوقی بررسی شده که در نهایت لایحه به تایید رسیده و به‌زودی به شورای شهر ارسال می‌شود. بر اساس این لایحه، تونل‌های نیایش، رسالت، توحید، شهدای غزه و امیرکبیر و اتوبان صدر مشمول دریافت عوارض شده و خودروهای عبوری برای هر بار عبور باید رقمی را به‌عنوان عوارض پرداخت کنند که گفته می‌شود حداقل عوارض پیش‌بینی شده حدود 3 هزار تومان خواهد بود.

این تونل‌ها با اخذ مالیات از مردم و برای آسایش آنان و نه از سوی سرمایه گذاری های خصوصی، ساخته شده است و همه می‌دانیم که محل درآمد مالیاتی نه از جیب ثروتمندان جامعه و صاحبان مشاغل آزاد که معمولا فرار مالیاتی دارند، بلکه از فیش حقوقی کارمندان و کارگران است.

اگر قرار باشد برای ورود به این تونل‌ها، عوارضی دریافت شود، طبعا بر کرایه تاکسی‌ها و اتوبوس‌ها و در نتیجه بار مالی و مشکلات اقتصادی مردم افزوده خواهد شد. با این حساب، مردمی که با گران شدن کرایه‌های تاکسی و سواری‌های شخصی‌ نتوانند از این وسائط نقلیه استفاده کنند، به سمت وسایل نقلیه عمومی هجوم می‌آورند، آن‌هم در حالی‌که از این نظر هم‌چنان دچار کمبودهای فراوان هستیم و امکانات موجود جواب‌گوی مسافران نیست.

پرسش اساسی این است که چرا شهرداری برای تامین کسر بودجه خود، به‌جای کاهش هزینه‌های سرسام‌آور سازمان عریض و طویل خودش، به‌دنبال افزایش هزینه‌های مردم است. انواع مالیات و عوارضی که شهرداری از مردم اخذ می‌کند کجا می‌رود و در چه زمینه‌هایی هزینه می‌شود که حالا به‌فکر اخذ عوارض از تردد شهری مردم افتاده‌است؟

اگر این روند تامین و جبران کسری بودجه که دولت دچار آن شده و لاجرم بر نهادهای گوناگون فشار می‌آورد از جیب مردم و به همین شکل و سیاق از سوی نهادهایی چون شهرداری، ادامه پیدا کند باید هم‌چنان منتظر شگردها و روش‌های نوین دست در جیب مردم کردن باشیم و این این امر، نه فقط موجب از میان رفتن بیش از پیش اعتماد مردم می‌شود که از سویی موجب ناامیدی و آینده‌هراسی آنان نیز می‌گردد و البته که دود این آینده‌هراسی پیش از همه به چشم دولت و بدنه آن ونهادهای مختلف خواهد رفت. امید که دولت امید بیش از این از خود تدبیر نشان دهد و اجازه ندهد نهادهای ذیربط به هر بهانه‌ای زمینه‌هایی برای درآمدزایی بتراشند و کورسوهای امید مردم را این‌چنین در درازنای تونل‌های بن‌بست اقتصادی، مسدود و تاریک نکنند.



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید