قدس آنلاین/ « ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﻳﺎ ﺩﻳﻜﺘﺎﺗﻮﺭﻯ ﺗﺨﺼﻴﺺ » عنوان یادداشت روز در روزنامه قدس به قلم ﺳــﻴﺪ ﺳــﺠﺎﺩ ﭘــﺎﺩﺍﻡ است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

ﺑـﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻰﺭﺳـﺪ ﻫﻴﭻﻳـﻚ ﺍﺯ ﺍﻓـﺮﺍﺩ ﺍﻗﺘﺼـﺎﺩﻯ ﺩﻭﻟـﺖ ﺩﺭ ﺍﺣﺘﻤـﺎﻝ ﻣﻮﺍﺟـﻪ ﺷـﺪﻥ ﻻﻳﺤﻪ ﺑﻮﺩﺟﻪ 1398 ﺑﺎ ﻛﺴـﺮﻯ ﺷـﻜﻰ ﺩﺍﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺳـﺆﺍﻟﻰ ﻛـﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳـﺖ ﺫﻫﻦ ﺑﺴـﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻣـﺮﺩﻡ ﻭ ﺩﺳـﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻯ ﺩﻭﻟﺘـﻰ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺧـﻮﺩ ﻣﺸـﻐﻮﻝ ﻛﻨـﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳـﺖ ﻛﻪ ﭼـﺮﺍ ﺩﻭﻟﺖ ﺧﻴﻠﻰ ﺭﻭﺭﺍﺳـﺖ ﺍﻳـﻦ ﻣﻮﺿـﻮﻉ ﺭﺍ ﺑـﺎ ﻣـﺮﺩﻡ ﻣﻄـﺮﺡ ﻧﻤﻰﻛﻨـﺪ ﺗـﺎ ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳـﻴﻠﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧـﺪ ﺍﻧﺘﻈـﺎﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﺪ؟
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﺳــﺦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺆﺍﻝ، ﻧﻜﺘﻪ ﻣﻬﻤﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻝﻫﺎﻯ ﭘﻴﺶ ﻫﻢ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻴﺶ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻯ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻣﻰﻛﺮﺩ ﻭ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﭼﺮﺍﻳﻰ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻰﮔﻔﺖ: «ﺑﻮﺩﺟﻪ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻛﺎﻣًﻼ ﺩﻗﻴﻖ ﺑﺎﺷﺪ». ﺣﺎﻝ ﺳﺆﺍﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻫﻤﻴﺸــﻪ ﻣﻴﻞ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ ﺑــﺮﺁﻭﺭﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻛﻢ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻯ؟ ﻭ ﺳــﺆﺍﻝ ﻣﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻭﻟﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﻫﺴــﺘﻨﺪ؟ ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺭﺍ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﺯ 40 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻛﺴﺮﻯ ﻧﻤﻰﺗﺮﺳﺎﻧﺪ؟ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺑــﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺨﺼﻴﺺﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﺳــﺘﮕﺎﻩﻫﺎ، ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻣﺜﺎﻟﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺷﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺩ.
ﺗﺼــﻮﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻣﻌﻠــﻢ ﻳﻚ ﻛﻼﺱ ﻫﺴــﺘﻴﺪ ﻛﻪ 30 ﻧﻔــﺮ ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺪﺭﺳــﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ 30 ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣــﻮﺯ ﻛﻼﺱ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ 1000 ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣﻰﺩﻫﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺩﺭﺳﻰ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺑﺎ ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ 1000 ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ. ﺣﺎﻝ ﺗﺼﻮﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺪﺭﺳــﻪ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻰ ﺩﺍﺩﻥ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺑﻪ 20 ﻧﻔﺮ ﺍﺯ 30 ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺯ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﺳــﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﺪ ﻭ 10 ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﻯ ﻛﻪ ﻧﻤﺮﻩ ﻛﻤﺘﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺷــﻮﻧﺪ. ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺪﺭﺳــﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﻧ ﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﻤﺮﻩ ﺧﻮﺏ ﻓﻌﺎﻝﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﻜﻨﺪ. ﺍﻳــﻦ ﻣﺜﺎﻝ ﺣﻜﺎﻳﺖ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﺭ ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﺳــﺘﮕﺎﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟــﻪ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﻜﺮ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻛــﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ 100 ﺩﺭﺻﺪ ﻭﺻﻮﻝ ﺷــﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎ 100 ﺩﺭﺻﺪ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﺷــﺪﻩ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﻳﺎﺑﺪ، ﻣِﻦ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺴﺎﺑﺪﺍﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﻛــﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﻧﺪﺍﺭﻡ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺴﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻭ ﭼﺎﻧﻪ ﺯﻧﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻢ ﻭ ﺳــﺎﺩﻩﻟﻮﺣﻰ ﺍﺳــﺖ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻮﺭ ﺷﻮﺩ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﺨﺶ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﭘﻮﻝ ﺑﻴﻦ ﺩﺳــﺘﮕﺎﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﭘﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻈﺎﻡ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻯ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺩﻭﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺑﻴﺸــﺘﺮ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻯ ﻧﺎﻫﻤﺴﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﺎ ﻧﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻰﮔﺬﺍﺭﻳﻢ «ﻛﺴــﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻳﻜﺘﺎﺗﻮﺭﻯ ﺗﺨﺼﻴﺺ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﻟﺒﺨﻮﺍﻫﻰ ﺗﺨﺼﻴﺺ».
ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻣﻰﺷﻮﺩ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ 40 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺭﺍ ﭘﻮﺷــﺶ ﺩﻫﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻝ 1398 ﻛﻪ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻛﺴﺮﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦﻫﺎﺳﺖ ﻭﺿﻊ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳــﺖ ﺑﻴﺦ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﻫﺰﻳﻨﻪﻫﺎﻯ ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻭ ﺍﺣﻴﺎﻯ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﻐﻮ ﻣﻌﺎﻓﻴﺖﻫﺎﻯ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻛﻨﺴــﺮﺕﻫﺎ ﻭ ﻛﺎﺭﺗﺨــﻮﺍﻥﺩﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻄﺐ ﭘﺰﺷــﻜﺎﻥ ﺟﻬﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻰ، ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﺳــﺘﻮﺭ ﻛﺎﺭ ﺩﻭﻟﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺩ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻧﺘﺸــﺎﺭ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺸــﺘﻮﺍﻧﻪ ﭘﻮﻝ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻮﺭﻡ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺮﻭﺩ.



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید