رسالت/ « مردمی که آقا هستند » عنوان سرمقاله مدیرمسئول روزنامه رسالت، محسن پیرهادی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

برای کسانی که دلبسته امام و انقلاب هستند، ایام الله دهه فجر، همواره غرورآفرین است اما امسال جنس این غرور و افتخار فرق می کند. اربعین و عدد 40 در موضوعات مختلف، مورد توجه و عنایت است. تکامل و قوام با چهل سالگی گره خورده و اکنون نهال 57، درخت تنومند 40 ساله ای شده که اصل‌ها ثابت و فرع‌هافی السماء قلمداد می شود.
اما اینکه در کوران حوادث و فتنه ها و دشمنی ها و نفوذها، نهالی باقی بماند و این روزها مردم چهل ساله شدنش را جشن بگیرند، مرهون موضوعات مختلفی است که برخی از آنها را بازگو می کنم.
اولین نکته این است که کاشت این نهال را شخصی به عهده گرفت که مؤمن بود؛ مؤمن به خدا، مؤمن به هدف، مؤمن به راهی که او را به این هدف می‌رسانَد و مؤمن به مردم. فلذا اولا نهال سالمی غرس شد، ثانیا باغبان آن با باور کامل، رفتار می کرد و بعد از او هم سی سال حراست و حفاظت به دست با کفایت کسی بود که هم به انقلاب علقه دارد، هم کنار امام، باغبانی از این شجره طیبه را آموخته بود. آفت ها هر روز پیچیده تر به جان درخت می افتادند اما شاگرد مثل استاد می جنگید و نمی گذاشت گزندی به اصل و ریشه برسد. شاید هر از گاهی میوه هایی روی زمین می ریخت ولی رویش ها شیرین تر بود و تلخی ریزش ها را از بین می برد. شاید گاهی بدنه درخت در طوفان ها آزرده می شد اما بعد از آرامش، درخت قدمی کشید و از افقی بالاتر دنیا را می دید.
دومین نکته که پیوندی با بحث اول هم دارد حضور مردم بود که حجتی برای نصرت پدید آورد همانطور که امیرالمؤمنین فرمود: أَمَا وَ الَّذِی فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوْ لَا حُضُورُ الْحَاضِرِ وَ قِیَامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ أَلَّا یُقَارُّوا عَلَی کِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَیْتُ حَبْلَهَا عَلَی غَارِبِهَا؛ هان به خدایی که دانه را شکافت، و انسان را به وجود آورد، اگر حضور حاضر، و تمام بودن حجت بر من به خاطر وجود یاور نبود و اگر نبود عهدی که خداوند از دانشمندان گرفته که در برابر شکمبارگی هیچ ستمگر و گرسنگی هیچ مظلومی سکوت ننمایند، دهنه شتر حکومت را بر کوهانش می‏انداختم.چنانچه مردم پای کار نبودند بلاشک این نهال کاشته نمی شد و رشد نمی‌کرد و ثمر نمی‌داد. چه بسا در بسیاری از مواقع مردم جور کم‌کاری برخی مسئولین را کشیدند، همانگونه که در بزنگاه هااین مردم بودند که با حضور خود، کشور و انقلاب را از لبه پرتگاه فاصله دادند.
سومین نکته جایگاه انقلاب و کشور و مردم است. زنده ماندن که بالاخره در هر دوره‌ای محقق می‌شود اما زندگی کردن چطور؟ نوکر هم می‌تواند نفس بکشد، اما نفس کشیدن در آقایی را نمی‌توان با نفس‌کشیدن در نوکری قیاس کرد. انقلاب اسلامی، ایران را آقا کرد. اینکه با شوق می‌گوییم چهل‌ساله شدیم برای این است که چهل‌سال آقا بودیم وگرنه سال‌های نوکری جز درد و رنج و تحقیر چیزی ندارد. انقلاب اسلامی به کوری چشم دشمنان چهل‌ساله شد و به فضل پروردگار، پرچم به صاحب این انقلاب که همانا مهدی فاطمه است خواهد رسید.



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید