روزنامه سازندگی/ متن پیش رو در سازندگی منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

پیش‏بینی ‏های‭ ‬ناامیدانه‭ ‬از‭ ‬بازی‭ ‬مقابل‭ ‬عراق‭ ‬درست‭ ‬از‭ ‬آب‭ ‬درآمد‭ ‬و‭ ‬تیم‭ ‬ملی‭ ‬در‭ ‬یکی‭ ‬از‭ ‬بدترین‭ ‬بازی‏هایش‭ ‬در‭ ‬سال‏های‭ ‬اخیر‭ ‬مغلوب‭ ‬شد

ناصر نامدار| ساعتی قبل از شروع بازی ایران و عراق در اردن، بازی دو تیم هنگ‌کنگ و بحرین در شرق آسیا در حال برگزاری بود. این همان بازی‌ای بود که اغلب کارشناسان بحرین را در آن برنده می‏دانستند. هر چه به زمان شروع بازی ایران و عراق نزدیک می‏شدیم آن بازی برای ما بیشتر اهمیت پیدا می‏کرد؛ چرا‌که هنگ‌کنگ در عین ناباوری در حال متوقف کردن بحرین بود. کمتر از ده دقیقه تا سوت شروع بازی ایران و عراق مانده بود که خبر رسید بازی هنگ‌کنگ و بحرین با تساوی بدون گل تمام شده است. این بهترین اتفاق ممکن برای ایران و البته عراق بود. حالا ایران می‏توانست با شکست دادن عراق از این فرصت بهترین استفاده را ببرد و خودش را به صدر جدول برساند. به این ترتیب می‏توانستیم در ۴ ساعت از کابوس حذف به رویای صعود برسیم. تیم ملی اما قدر این فرصت بادآورده را ندانست و با شکست در لحظات پایانی همه را ناامید کرد. شاید اگر خوب بازی می‏کردیم و می‏باختیم کمتر دردآور بود اما تیم ملی بسیار بد بازی کرد و تقریبا هیچ‌کس جز سرمربی و اهالی فدراسیون عقیده ندارد که تیم ملی در دو بازی مقابل بحرین و عراق ناسزاوارانه باخته است. جدول گروه C حالا به شکل رعب ‏آوری موقعیت ایران را خطرناک نشان می‏دهد. بدبینانه نیست اما بسیار به واقعیت نزدیک است اگر بگوییم رویای «حضور در اولین جام‌جهانی که در خاور‌میانه برگزار می‏شود» و «آخرین جام‌جهانی ۳۲ تیمی» برای ایران تقریبا از دست رفته است.

فرصتی که بر باد رفت
حقیقت این است که نمایش ضعیف تیم ملی در بازی مقابل عراق قابل پیش‌بینی بود. اردوی آماده‏ سازی تیم ملی برای این بازی بسیار دیر تشکیل شد. مارک ویلموتس بدترین زمان را برای گروکشی انتخاب کرد. اهالی فدراسیون در پرداخت حقوق معوقه ویلموتس ناتوان ماندند. چند بازیکن دیر به اردو رسیدند و جلسات تمرینی به صورتی کاملا نامنظم و ناقص برگزار شد. این اتفاق در حالی رخ داد که همه از اهمیت این بازی خبر داشتند. اما رفتارها طوری بود که انگار بازی آسانی در پیش داریم. حتی اتفاقات حاشیه‏ای هم که به نفع ایران بود تاثیری در نگرش ما به این بازی نداشت. قرار بود این بازی در ورزشگاه ۶۵ هزار نفری بصره برگزار شود. اما فیفا به دلیل ناآرامی‏ها در عراق حکم داد که بازی در کشور دیگری برگزار شود و فدراسیون فوتبال عراق بازی را به اردن برد. به این ترتیب بازی در حضور ۱۵ هزار هوادار عراقی برگزار شد. قطعا فشار بازی در مقابل ۱۵ هزار هوادار بسیار کمتر از فشار بازی در برابر ۶۵ هزار نفر است. متوقف شدن بحرین در مقابل هنگ‌کنگ آخرین هدیه آسمانی به تیم ملی ایران بود. با این اتفاق حتی یک تساوی در مقابل عراق هم نتیجه مطلوبی بود و می‏توانست ابتکار عمل را به دست ایران بدهد؛ چرا‌که ایران در ۳ بازی مهم دور برگشت میزبان است و این کمک بزرگی بود. اما تیم ملی در مقابل عراق شکست خورد. حالا تیم ملی به‌‌طور کامل در بحران به‌سر می‏برد.

نتیجه عافیت‌طلبی آقای سرمربی!
اگر بخواهیم از ماجرای تاخیر در شروع اردوی آماده‏سازی تیم ملی برای این بازی چشم‌پوشی کنیم نمی‌توانیم از تصمیمات اشتباه سرمربی بلژیکی تیم ملی برای این مسابقه حساس به آسانی عبور کنیم. اشتباهاتی که از همان لحظه اعلام ترکیب تیم ملی به چشم آمد. حضور مرتضی پورعلی گنجی در قلب دفاع عجیب بود. او این روزها چندان آماده نیست و همه خبرهایی که از قطر و تیم باشگاهی‏اش (العربی) منتشر می‏شود ناامید‌کننده است. شاید بهتر بود سیدمجید حسینی که در ترابزون تبدیل به یک مدافع مستحکم شده (علیرغم اشتباهش در بازی قبلی مقابل بحرین) همچنان در ترکیب بماند. عجیب‏ترین تصمیم ویلموتس اما استفاده از مسعود شجاعی در ترکیب اصلی بود. شجاعی این روزها در تراکتور هم چندان سرحال و آماده نیست. به‌طور مثال در بازی مقابل استقلال هم به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد. این اتفاق می‏توانست در بازی ایران و عراق هم بیفتد. یعنی بهتر بود ویلموتس او را به عنوان بازیکن جانشین به زمین می‏فرستاد تا در دقایق آخر از تجربه او استفاده کنیم. شجاعی اما در بازی بسیار بد کار کرد؛ به‌خصوص در نیمه دوم. تیم ملی انگار یک نفر کم داشت و در نهایت هم اخراج شد و فشار را روی همبازیانش بیشتر کرد. اشتباه بعدی مربوط به حضور مهدی طارمی بود. طارمی مدتی را مصدوم بود و در بازی‏های تیم باشگاهی‏اش (ریو آوه پرتغال) هم کمتر به زمین می‏رفت. او هم مثل شجاعی در این مسابقه بسیار کم‌فروغ ظاهر شد. مدافعان سمج و قدرتی عراق او را از جریان بازی خارج کرده بودند. تعجب‌آور بود که ویلموتس به‌جای او از کریم انصاری‏فردِ آماده استفاده نکرد. تعویض‏های ویلموتس هم تغییر چندانی در جریان بازی ایجاد نکرد. هر چند حضور امیری و نادری در سمت چپ زمین کمی از ضعف ما در این منطقه کم کرد اما تعویض سوم او بسیار دیر و بی‏هدف بود. ویلموتس می‏توانست در این دقایق یک مدافع را به زمین بفرستد تا تعداد مدافعان ما در محوطه جریمه خودی بیشتر شود و روی ضربات ایستگاهی نفرات بیشتری داشته باشیم. اما گل دقیقه ۹۲ عراق روی اشتباه مدافعان ما در جای‌گیری زده شد.

پورعلی گنجی و نادری همزمان روی زمین افتادند و علا عباس با یک ضربه سر نه‌چندان دقیق و محکم گل دوم را زد. تمام این مسائل مستقیما به مربی تیم برمی‏گردد. کسی که در آستانه این بازی به جای تمرکز روی مسائل فنی و انتخاب نفرات آماده، همه‌ وقت و انرژی‏اش را روی نحوه دریافت حقوق معوقه‏اش گذاشت.

واکنش فدراسیون؛ ما همه کار کردیم!
بعد از این شکست انتقادها از تیم ملی و مارک ویلموتس اوج گرفت. اما کارشناسان و اهلی فوتبال سهم فدراسیون فوتبال را هم در این باخت فاجعه‌آمیز بالا می‏دانند. به هر حال داستان این شکست از ناتوانی این فدراسیون در پرداخت حقوق ویلموتس و راضی کردن او برای آمدن به تهران آغاز شد. هر چند نباید از رفتار نادرست ویلموتس در این اتفاق هم گذشت. در فضای مجازی حملات علیه فدراسیون و مدیران آن شدت و حدت بیشتری داشت. یک روز بعد از این شکست فدراسیون فوتبال بیانیه‏ای صادر کرد. در این بیانیه اگرچه از انتقادهای اصولی و منطقی تشکر شده بود اما به وضوح مشخص بود که هدف از صدور آن شانه خالی کردن از مسئولیت شکست بود. فدراسیون در این بیانیه طوری از روند آماده‏سازی تیم ملی برای این بازی تعریف و تمجید کرده که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است!‏ در پایان این بیانیه ابراز امیدواری شده که تیم ملی به «رقابت برای صعود» برمی‏گردد. فدراسیون فوتبال تعطیلی بازی‏های تیم ملی تا فروردین ماه را فرصت خوبی برای ریکاوری و بازگشت تیم ملی دانسته اما مگر قرار است تیم ملی در این مدت فعالیتی هم داشته باشد؟ ویلموتس ۵ روز قبل از بازی با عراق رضایت داد به تهران بیاید. حالا که تا فروردین تیم ملی هیچ برنامه‏ای ندارد و جناب سرمربی به احتمال فراوان تا پایان سال جاری در مرخصی خواهد بود!

فرمان صعود در دست ما نیست
با باخت به عراق، صعود تیم ملی از مرحله مقدماتی انتخابی جام‌جهانی قطر و حتی صعود به مرحله نهایی جام ملت‏های آسیا برای ایران به شدت سخت شد. مرور جدول گروه ایران فقط بخشی از این نگرانی را منعکس می‏کند اما شاید وضعیت ایران از چیزی که در جدول می‏بینیم هم بدتر است. در حال ‏حاضر عراق با ۱۰ امتیاز در صدر جدول گروه قرار دارد. اگر این تیم بازی سه‏شنبه آینده خود مقابل بحرین را هم با پیروزی پشت سر بگذارد ۱۳ امتیازی خواهد شد. در این صورت این تیم با دو پیروزی قابل پیش‏بینی دیگر مقابل هنگ‏کنگ و کامبوج به امتیاز ۱۹ خواهد رسید و اگر این اتفاق بیفتد، ایران حتی با پیروزی در هر ۴ دیدار دور برگشت خود ۱۸ امتیازی خواهد شد و شانس صعود به عنوان صدرنشین گروه را از دست خواهد داد. واقعیت این است که در حال ‏حاضر سرنوشت صعود از دستان ما خارج شده است و اگر می‏خواهیم شانسی برای صعود به عنوان صدرنشین داشته باشیم، باید دعا کنیم عراق در بازی مقابل بحرین پیروز نشود تا امیدهای ایران فعلا زنده بماند.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید