در يکسال باقيمانده از دولت روحاني شاهد هرگونه آزار و اذيت دولت از سوي مخالفان دولت خواهيم بود. در چنين برخوردي که يک مثال از آن را با ظريف ديديم، تنها مسألهاي که براي مخالفان دولت اهميت ندارد، منافع ملي کشور است. آنها به هيچوجه به شرايطي که در کشور وجود دارد، واقعبينانه نگاه نميکنند و تنها منافع گروهي در اين ميان اهميت دارد. اگر بخواهيم نگاهي واقعبينانه و منصفانه به فعاليت ظريف در جايگاه وزير امور خارجه داشته باشيم، بايد بگوييم واقعا هرگز اتهام خيانت و وطنفروشي به او نميچسبد، اما شاهديم که اين اتهامات به راحتي بر زبان مخالفان دولت جاري ميشود. هرچند در اين ميان همانگونه که خود آقاي ظريف هم در مجلس مطرح کردند، اقدامات وزير امور خارجه مورد تأييد مقام معظم رهبري بوده و ايشان بارها از وزير امور خارجه حمايت کردهاند و به نظرم بعيد است مجلس بخواهد به سمت استيضاح کسي چون ظريف برود.
به نظر من مسأله اساسي مخالفان دولت روحاني يک سال باقيمانده از عمر اين دولت نيست، بلکه مسأله آنان سال آينده و انتخابات رياستجمهوري است. با توجه به شرايط موجود کشور و ميزان مشارکت، وضع مخالفان دولت و طيف راديکالتر اصولگرايان براي رياستجمهوري بهتر و رئيسجمهوري آينده هم از مخالفان دولت کنوني خواهد بود. هرچند از نظر من اين سناريوي بدي نخواهد بود و با يکدست شدن سه قوه ميتوانيم شاهد کنار آمدن آنها با سياستهاي خارجي باشيم. به نظرم شعار دادن مخالفان دولت در مجلس دوامي نخواهد داشت و بايد واقعبين باشند.
