ایران/ گلی ترقی از جمله چهره‌های شاخص ادبیات معاصرمان است که در یکی از دوره‌های برگزاری جایزه «هوشنگ گلشیری» به پاس سال‌ها فعالیت ادبی از او تقدیر کردیم.

آشنایی‌ام با خانم ترقی بیشتر به نوشته‌ها و آثار او، بویژه نوشته‌های قدیمی‌ترش بر‌می‌گردد. بر اساس شناختی که از رمان‌ها و مجموعه داستان‌های این نویسنده دارم یکی از مهم ترین شاخصه‌های نوشته‌های او را زبان شیوا و روانی می‌دانم که در همه کتاب‌هایش دیده می‌شود.
علاوه بر این او در حال و هوایی دست به خلق آثار ادبی‌اش می‌زند که نتیجه کار داستان و رمانی باورپذیر می‌شود؛ درست برخلاف نوشته‌های برخی نویسندگان که مخاطب قادر به برقراری ارتباط با ماجراهایی که به تصویر کشیده‌اند نیست. از زبان فوق‌العاده شیوا و داستان‌های باورپذیر خانم ترقی که بگذریم خود من به‌عنوان فردی که کتاب‌های ایشان را خوانده‌ام هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها «اتوبوس شمیران» او را از بهترین داستان‌های کوتاه ایرانی می‌دانم. مهم‌ترین دلیل این انتخاب را هم در شناخت خوبی می‌دانم که نویسنده از دنیای درونی یک دختر بچه دارد؛ از عشقی که گفته می‌شود و عشقی که بیان نمی‌شود. البته «بزرگ بانوی روح من» هم به گمانم از بهترین داستان‌های کوتاه اوست؛ داستانی که در آن وجهی از تاریخ اجتماعی کشورمان به تصویر کشیده می‌شود. داستانی درباره مهاجرت، فرزندانی که از کشور خود به سرزمین دیگری می‌روند و والدین آنها که دیگر سن و سالی دارند و گاه در کسوت مادربزرگ و پدربزرگ برای دیدار آنان ناچار به سفر می‌شوند. کسانی که باید برای دیدار فرزندان و نوه‌های خود رنج سفری را متحمل شوند که برایشان چندان ساده نیست. این مشکلی است که برای آدم‌های این روزگار خیلی قابل لمس است.
گلی ترقی داستان‌هایی نوشته که درباره اغلب آنها تجربه‌های زیستی متعددی را پشت سرگذاشته است. او خودش هم مهاجرت کرده؛ آن هم با بچه و شرایط بسیار دشوار. با این حال در نوشته‌هایش خبر چندانی از آن دست ناله‌ها و نوستالژی‌هایی که درباره زندگی و رؤیایی با مشکلات می‌بینیم دیده نمی‌شود. البته شاید در سطح برخی آثار او ردپایی از نوستالژی یا حتی گلایه از شرایط زندگی و مشکلاتش دیده شود اما هیچ کدام آنقدر نیست که جلب توجه کند. شناخت درونی گلی ترقی نسبت به شخصیت‌هایی که دست به خلقشان می‌زند هم از دیگر دستاورد‌های آثار اوست. البته شکی نیست که اغلب قهرمانان داستان‌ها و رمان‌های او زنان هستند اما نگاه او جنسیت‌زده نیست؛ حتی گاهی ممکن است یکی از شخصیت‌های اصلی‌اش مرد باشد. او در سال‌های تدریس اسطوره و مباحث مرتبط با آن در دانشگاه هم موفق به برقراری تعامل خوبی با دانشجویانش می‌شد و این نشان می‌دهد که نه تنها در تألیف آثارش، بلکه در صحبت با دانشجویان هم از قدرت کلامی و به اصطلاح زبانی قدرتمند برخوردار است.

نویسنده: فرزانه طاهری/ مترجم




ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید