صبح نو/ نبرد با داعش و نابودی گروه‌های تکفیری که تا مدت‌ها تیتر اخبار دنیا را با نگاه‌ها و جهت‌گیری‌های مختلفی، به خود اختصاص داده بود، این روزها جدا از میدان‌های جنگ تن به تن در فضایی که از آن با نام جنگ نرم اسم برده می‌شود، همچنان ادامه دارد.
بعد از انتشار خبر نابودی ساختار اصلی داعشی‌ها، که بی‌شک ثمره تدبیری است که از سوی ایران در تمام این سال‌ها وجود داشته و دارد، کشورهای مختلفی که حتی کوچک‌ترین دخالت مثبتی در مسائل منطقه نداشته‌اند، این روزها داعیه قهرمانی دارند! ادعایی که از طریق خبرسازی‌ها، رسانه‌های تصویری و علی‌الخصوص تولید فیلم‌های پرهزینه صورت گرفته و همچنان ادامه دارد.
در این میان حتی رسانه‌ای مثل «بی بی سی» فارسی نیز در گزارشی که پیرامون این گروه‌ها منتشر کرد، بی هیچ اشاره‌ای به نقش ایران، غربی‌ها را عامل این پیروزی خواند، این در حالی است که پیشتر همین رسانه اقداماتی که توسط کشور صورت گرفته بود را مورد انتقاد و حتی توهین قرار داده بود.
بالیوود و تولید قهرمانان ضدداعش!
در ادامه بازهم به بحث قهرمان سازی از طریق تولیدات سینمایی برمی گردیم، اتفاقی که بالیوود سال‌هاست در آن مهارت پیدا کرده و این‌بار با موضوع داعش با حضور چهره‌ای مثل سلمان خان، که ستاره محبوب این کشور است سراغ آن رفته، فیلمی که طبق اخبار منتشر شده، داستان نابودی گروه‌های تکفیری را به دست سوپرقهرمان‌های هندی روایت می‌کند.
در این باره جدا از شیوه روایت داستان که به واسطه غیرواقعی بودن ماجرا از حقیقت دور خواهد بود، مساله دیگری که وجود دارد بحث جلب نظر مخاطب به واسطه چهره‌های محبوبی است که با‌عث دیده شدن فیلم و ماندگاری آن می‌شود، اتفاقی که خواه ناخواه تصویری را در این‌باره، در اذهان خیل مخاطبان سینمای هند که کم هم نیستند شکل می‌دهد.
پوتین هم سریال‌ساز شد!
علاوه‌بر هند، مدتی است که روسیه هم علاوه‌بر تولید فیلم‌هایی در این‌باره، به دستور مستقیم آقای پوتین اقدام به ساخت سریالی با همین محتوا، یعنی نابودی تکفیری‌ها و نجات دنیا کرده است. مجموعه‌ای که به‌طور حتم در آن هم روسیه قرار است قهرمان قصه‌ای باشد که حقیقت آن شکل دیگری دارد.
در این تولیدات پرواضح است که هر کشوری تلاش در مطرح کردن و منجی نشان دادن خود به دنیا دارد، از همین رو جریان اصلی مقاومت که بخش اعظم آن به دست سربازان ایران شکل گرفته تحت‌الشعاع و حتی نادیده گرفته می‌شود.
اما وجه دردناک این ماجرا، حضور آمریکا و هالیوود در این حوزه است، اتفاقی که زیرساخت‌های اولیه آن به صورت نامحسوس و گاه ملموس، در برخی از فیلم‌های این کشور، با بیان حضور ارتش آمریکا در سوریه و کمک‌هایی که در طول جنگ به آنها کرده، پیش‌بینی شده است؛ فیلم‌هایی مثل «مومیایی» و «زندگی» که در بخشی از آنها به این موضوع اشاره شده!
جای خالی ایران در سینمای استراتژیک
اما تنها صحبت از این موضوع کافی نیست و نباید از یاد برد که هر یک از این آثار با توجه به برنامه ریزی‌هایی که برای آن‌ها صورت گرفته، می‌تواند باعث شکل‌گیری نادرست بخش مهمی از تاریخ در اذهان مخاطبانی شود که در سراسر دنیا حضور دارند، به همین دلیل باید پرسید که سینمای ایران و مسوولان آن برای این فضا چه کرده‌اند. با نگاهی به این حوزه به غیر از یکی دو اثر که جای بحث دارند، دیگر نمی‌توانیم فیلمی را پیدا کنیم که تاریخ ساز باشند.
امروز و در این شرایط که همه جهان ادعای نابودی تکفیری‌ها را دارند، زمان آن رسیده که بیش از پیش به سینمای استراتژیک توجه و پرداخته شود، حمایتی که نه تنها سینماگران بلکه فراتر از آن باید توسط مسوولان دولتی و نهادهای بالادستی اتفاق بیفتد.
حیدریان: سال آینده برنامه ریزی می‌کنیم
آقای محمدمهدی حیدریان،رییس سازمان سینمایی، در گفت‌و‌گو با«صبح نو» در پاسخ به این که آیا برنامه مدونی برای پرداخت به مسائل منطقه بالاخص سوریه دارند یا خیر، بیان کرد: ما در دوران تازه‌ای که در آن هستیم، چاره‌ای نداریم جز آن که حضور فرهنگی بیرون از مرزها و تولیدات فرهنگی بین‌المللی خودمان را افزایش دهیم.
در واقع به جهت فرهنگی اگر ما بخواهیم مرز داخلی خود را حفظ کنیم، باید در بیرون هم شنیده و دیده شویم.
به همین دلیل در سال آینده یکی از اهداف و فعالیت‌های اصلی‌مان به سامان رساندن نحوه حضور بین‌المللی ما در بخش سینماست.
وی ادامه داد: این حضور با این اولویت بندی در حوزه فرهنگ ایرانی، کشورهای اسلامی، آسیا و بقیه دنیا اتفاق خواهد افتاد.
در واقع هیأت‌هایی شامل دست اندرکاران و ترکیبی از مدیران را اعزام یا دعوت می‌کنیم و با آنها درباره ساز‌‌و‌‌کارهای تولید مشترک و استفاده از بازار و توان یکدیگر در موضوعات مشترک‌مان صحبت و کار می‌کنیم. در این 3حوزه از ابتدای سال آینده برنامه‌ریزی جدی خواهیم کرد.
حضور ما در سوریه واجب و ضروری است
حیدریان درباره موضوع سوریه نیز عنوان کرد: مساله سوریه بین تمام کشورها خاص است و واقعاً می‌توان گفت که سوریه خاکریز اول مملکت است و در آن تردیدی نیست.حضور ما در سوریه در تمام حوزه‌ها از همین بابت واجب و ضروری است، در حوزه فرهنگی نیز ما تعامل‌مان را بیشتر و جدی‌تر خواهیم کرد. در این بین سوریه هم به‌عنوان یک پایگاه و سکو برای حضور در بقیه کشورهای عربی می‌تواند برای ما موضوعیت داشته باشد و هم از نظر تعریفی که به آن اشاره شد، یعنی به‌عنوان خاکریز اول کشور، به همین دلیل در حوزه سینما و فرهنگ نیز ان‌شاءالله برنامه ویژه‌ای تدوین می‌کنیم.
نوید تقویت تعامل فرهنگی در حوزه استراتژیک و به ویژه سوریه، با وجود زمان بسیاری که از دست رفته است، بازهم می‌تواند جای امیدواری داشته باشد، با این حال باید منتظر سال بعد ماند و دید که تا چه حد به این وعده جامه عمل پوشانده می‌شود، چرا که در غیر این صورت به‌طور حتم باز هم تاریخ تحریف شده‌ای از نجات دنیا از دست تروریست‌ها به جا می‌ماند که در آن جای خالی ایران برای همیشه ثبت می‌شود.



همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرین خبر در ویسپی
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar