منودلیار/ میگو، کوچولوی پر خاصیت و کم کالری دریایی است که بسیار هم لذیذ است و می توان از آن غذاهای متنوعی تهیه کرد. بسیاری از افراد در مورد خواص میگو اطلاعی ندارند، بنابراین یا از مصرف آن خودداری می کنند و یا در خوردن آن افراط دارند. اگر به غذاهای دریایی و به ویژه میگو علاقه مندی، شاید بد نباشد که در مورد خواص و ویژگی های آن بیشتر بدانی!


میگو کالری کمی دارد:
یک میگوی متوسط در حدود ۷ کالری دارد. هر ۱۲ عدد میگو کمتر از ۸۵ کالری دارد که این میزان از کالری موجود در یک سینه مرغ معمولی هم کمتر است. یک شاه میگو در حدود ۱۴ کالری دارد.

میگو سرشار از پروتئین است:
علاوه بر محتویات آبی که درون میگو وجود دارد، این ماده دریایی غنی از پروتئین است. ۳ اونس (۸۴ گرم) میگوی کباب شده یا پخته شده در حدود ۲۰ گرم پروتیئن دارد که کمی از میزان پروتئین موجود در یک سینه مرغ ۳ اونسی (۸۴ گرمی) کمتر است. هر شاه میگو هم در حدود ۳ گرم پروتئین دارد و میزان چربی و کربوهیدرات آن بسیار اندک است.

میگو حاوی مواد معدنی فراوانی است:
علاوه بر پروتئین، میگو سرشار از مواد معدنی است. ۴ اونس میگو حاوی بیش از ۱۰۰% نیاز روزانه سلنیوم، بیش از ۷۵% نیاز روزانه ویتامین ب۱۲، بالای ۵۰% نیاز روزانه فسفر و بیش از ۳۰% نیاز روزانه کولین، مس و ید است. در حالی که بسیاری از ما تصور می کنیم پروتئین های حیوانی منابع خوبی برای دریافت آنتی اکسیدان نیستند، میگو دارای دو نوع از آن است. به عنوان یک غذای حاوی مواد معدنی، می تواند در عملکرد تیروئید مؤثر باشد. سلنیوم یک ماده آنتی اکسیدانی مهم است که به از بین بردن و مقابله با رادیکال های آزاد که سبب تخریب و آسیب سلول ها و دی ان ای، پیری زودرس و بیماری های مختلف می شوند، کمک می کند.
یک آنتی اکسیدان دیگر که در میگو وجود دارد، آستاکسانتین نام دارد که رنگ اولیه میگو را تشکیل می دهد و برای کاهش التهاب و جلوگیری از پیری و بیماری ها مؤثر است.

میگو کلسترول بالایی دارد:
جدول های ارزش غذایی معرفی شده از طرف سازمان های غذایی نشان می دهند که به طور روزانه بیش از ۳۰۰ میلی گرم کلسترول نباید مصرف شود. در حالی که ۳ اونس (۸۴ گرم) میگو در حدود نصف این مقدار را دارا است. دو نوع کلسترول وجود دارد: یک نوع آن کلسترول غذایی نامیده می شود که کلسترول موجود در غذاهایی است که دارای پروتئین حیوانی هستند. نوع دوم کلسترول خونی است که نوعی از کلسترول است که در بدن وجود دارد و به وسیله کبد ساخته شده و در خون انسان رها می شود.
اگر تو غذاهای حیوانی مصرف کنی، کلسترولی که جذب می کنی می تواند در کلسترول خونی تو تأثیرگذار باشد. همچنین تأثیر کلسترول غذایی بر کلسترول خونی نیز مورد بحث است.
میگو چربی اشباع شده بسیار کمی دارد و حاوی چربی ترانس نیست؛ مگر اینکه سرخ شود. ولی اگر تو کلسترول بالایی داری توصیه های پزشکت در مورد چربی غذایی را رعایت کن.

میگو منبع حساسیت زای رایجی است:
به عنوان عضوی از خانواده غذاهای دریایی، میگو در بالاترین رده حساسیت زایی قرار دارد. مصرف میگو توسط کسانی که به آن حساسیت دارند سبب واکنش شدید و حتی مرگ می شود. برخی واکنش های اولیه و ملایم مثل گرفتگی بینی، عطسه، خارش پوست، خارش دهان، درد شکمی و حالت تهوع هم ممکن است اتفاق بیفتد. حساسیت غذایی می تواند در هر سنی ایجاد شود یا گسترش پیدا کند.

میگوی تقلبی و پرورشی رایج شده است:
تحقیقات نشان داده که میگوی پرورشی این روزها به جای میگوی وحشی یا دریایی به فروش می رسد که این به معنای آن است که تو می توانی میگوی پرورشی را به سادگی به جای میگوی واقعی مصرف کنی. این میگوهای پرورشی حاوی آنتی بیوتیک و سایر مواد شیمیایی مضر هستند.

حتی میگوی دریایی هم حاوی آلاینده هایی است:
تحقیقات نشان داده که میگوهای بررسی شده در ۱۱ کشور حاوی مقادیری آنتی بیوتیک متفاوت بوده اند. در حالی که مصرف آنتی بیوتیک در مواد غذایی می تواند مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها را بالا ببرد که این یک خطر جهانی برای سلامت افراد است.
تو میگو دوست داری؟ برای طبخ و پخت آن چه روشی را بیشتر می پسندی؟ راه های از بین بردن بوی ضخم میگو را می دانی؟ اگر دوست داری، دستور پخت مورد علاقه ات برای تهیه غذا با میگو را به من معرفی کن.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید