روزچین/ ورزشکاران زن ایرانی در دنیا خوش می‌درخشند. در دنیای امروز هیچ رشته ورزشی که زنان در آن مشارکت نداشته باشند یا ورزش ویژه‌ای که برای زنان تلقی شود، وجود ندارد. اما میزان مشارکت زنان در رشته‌های ورزشی در هر کشور متفاوت است. امروز می‌خواهیم شما را با برترین ورزشکاران زن ایرانی آشنا کنیم.
متاسفانه زﻧﺎن اﯾراﻧﯽ از ﻓﻘر ﺣرﮐﺗﯽ رﻧﺞ ﻣﯽ‌برند، اما اکثر آنها از اﯾن ﮐﻣﺑود اطﻼﻋﯽ ندارند. به همین دﻟﯾل اﺳت که بسیاری از زﻧﺎن، در ﺳﻧﯾن ﺟواﻧﯽ دﭼﺎر بیماری‌های مختلف عضلانی می‌شوند. بیماری‌هایی مانند ﺿﻌف ﻋﺿﻼﻧﯽ، کمر درد، ﮔردن درد، ﭘﺎ درد، دست درد و اﻧواع و اﻗﺳﺎم دردها.
برای حفظ سلامتی زنان امروز و مادران فردا باید اهمیت ورزش زنان به خصوص برای جامعه ما پررنگ‌تر شود. شاید خواندن مختصری درباره برترین ورزشکاران زن ایرانی انگیزه‌ای در زنانی که فقر حرکتی دارند ایجاد کند تا ورزش را در برنامه زندگی خود قرار دهند.
سلامت هر جامعه‌ای را سلامت افراد آن تضمین می‌کنند. زنان به عنوان نیمی از اجتماع و مدیر خانه و مسئول تربیت کودکان، برای نشاط و سلامتی، به ورزش نیاز دارند. اگر جامعه از زنان غافل شود، شاهد ضررهای غیر‌قابل جبرانی خواهد بود.
امروزه زنان همپای مردان در جامعه نقش موثر و سازنده‌ای ایفا می‌کنند. بنابراین باید سالم، نیرومند و با‌طراوت باشند. زنان در کنار کارهای خارج از خانه، ‌همچنان مسئولیت‌های سنگین خانه‌داری، بچه‌داری و تربیت کودک را بر عهده دارند. دوران سخت بارداری و زایمان و عادات ماهیانه را نیز باید به آن افزود.
همگی این وظایف عضلات قوی و بنیه سالم و نیرومند را می‌طلبد. پس تمرین‌های منظم ورزشی در کنار تغذیه سالم، به عنوان بخش مهمی از وظایف روزانه زن می‌تواند در سلامت و بهداشت آنها نقش بسزایی ایفا کند.

لیلا اسکندری، بانوی کوهستان ایران
برای ورزش زنان در عهد باستان، سابقه و تاریخ دقیقی نمی‌توان پیدا کرد و ظاهرا چیزی به نام ورزش بانوان موجود نبوده است. در یونان باستان که ورزش به عنوان آیین و رسم مذهبی و اجتماعی در بین مردم رواج داشت و برای نخستین بار هر چهار سال، یکبار مسابقات ورزشی به نام المپیک برگزار می‌شد، زنان در این عرصه حتی برای دیدن مسابقات، ممنوعیت داشتند و تنها اشراف این امتیاز را داشتند که به تماشای مسابقات ورزشی بنشینند.
نخستین زنی که سنتهای دوران برده‌داری در یونان باستان را در هم شکست، زنی به نام «هیپوهریا» بود که مسابقاتی با عنوان «هریا» بدون حضور مردان انجام داد که در آن مسابقات جوایزی از تاج گل و شاخه‌های زیتون که مظهری از خدایان یونان بود، به برندگان داده می‌شد.
اما همان‌طور که سبک زندگی در دوران متفاوت، تغییر می‌کند، کم کم نگاه به ورزش زنان هم تغییر کرد و این باعث شکوفایی استعداد جامعه ورزشی زنان شد. در اولین المپیکی که در عصر جدید برگزار شد، تعداد کمی از زنان شرکت کردند اما سال به سال تعداد زنانی که در این مسابقات شرکت می کردند، افزایش یافت. به عنوان مثال در المپیک پاریس، تعداد زنان شرکت کننده ۶ نفر بودند ولی در المپیک سئول این تعداد به ۲۴۷۰ نفر زن از ۱۱۹ کشور رسید و این رقم در المپیک بارسلون نیز افزایش یافت.
ورزش زنان شامل همه مسابقات خاص زنان در شکل حرفه‌ای، آماتور یا ورزش همگانی می‌شود. مشارکت زنان در ورزش در قرن بیستم میلادی، به ویژه در اواخر آن افزایش چشمگیری یافت. این افزایش تحت تأثیر تغییرات فرهنگی جوامع بود.
میزان مشارکت زنان در برخی از رشته‌های ورزشی مانند: بوکس، کشتی و وزنه‌برداری بسیار کمتر از ورزشکاران مرد است. در تعدادی از ورزش‌ها مانند: تنیس، ژیمناستیک، پاتیناژ نمایشی و والیبال ساحلی ورزشکاران زن اهمیت بیشتر یافته‌اند. تعداد دیگری از رشته‌های ورزشی نیز مانند نت‌بال و سافت‌بال به ورزش‌هایی زنانه معروف شده‌اند.
بعد از بیان تاریخچه و اهمیت ورزش زنان، به معرفی ورزشکاران زن ایرانی می‌پردازیم. البته افرادی که در فهرست زیر می‌آیند طبیعتا همه ورزشکاران زن را شامل نمی‌شود و برای لیست نسبتا جامعی از ورزشکاران زن ایرانی کافیست اینجا را ببینید.در فهرست زیر به معرفی نمونه‌هایی از ورزشکاران زن ایرانی که نام خود را در جهان و ایران مطرح کرده‌اند مبادرت می‌ورزیم.

نجمه آبتین
نجمه آبتین کماندار ایرانی و متولد ۲۱ مرداد سال ۱۳۶۱ است که اصالتا اهل شیراز است. آبتین اولین زن تیرانداز ریکرو ایران است که تاکنون به المپیک راه یافته است. ایشان موفق به کسب سهمیه المپیک پکن شدند و سومین دختر از کاروان اعزامی ایران به المپیک پکن بودند.
او در سال ۱۳۷۸ در سن ۱۶ سالگی در کلاس‌های آموزش تیراندازی با کمان فدراسیون ثبت‌نام کرد و در سال ۱۳۸۳ به عضویت تیم ملی ایران درآمد. ایشان در مصاحبه‌ای گفته بودند که چشمانش آستیگمات است و با این شرایط نیز بدون عینک و لنز در مسابقات تیراندازی شرکت می‌کند. او در رنکینگ فدراسیون جهانی تیراندازی با کمان (فیتا) صد و دومین تیرانداز ریکرو دنیا به حساب می‌آید.
آبتین در ابتدا در کسب سهمیه المپیک در مسابقات جهانی کرواسی و نیز در مسابقات جایزه بزرگ آسیا در تهران ناموفق بود ولی در مسابقات فرانسه با تصاحب مدال نقره و کسب رتبه دوازدهمی جدول رده‌بندی فدراسیون جهانی موفق به کسب سهمیه المپیک پکن شد و از افتخار آفرینان ورزشکاران زن ایرانی هستند.

نیلوفر اردلان
نیلوفر اردلان فوتسالیست ایرانی و متولد ۸ خرداد ۱۳۶۴ و کاپیتان تیم ملی فوتسال زنان ایران است. او خانم‌گل دو دوره بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی شده است. او فرزند اسماعیل اردلان دروازه‌بان سابق تیم فوتبال اکباتان است. نیلوفر اردلان در پست هافبک چپ بازی می‌کند و پیشنهاد ۱۵۰ میلیون تومانی با حقوق ماهانه ۵ هزار دلاری از یکی از باشگاه‌های ابوظبی در سال ۸۸ داشت.
افتخارات دیگر اردلان شامل قهرمانی‌های پیاپی در لیگ فوتبال و فوتسال زنان می‌شود. همچنین دو دوره نایب قهرمانی مسابقات فوتبال زنان غرب آسیا و راهیابی به مرحله نیمه‌نهایی مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۱۲ در کارنامه افتخارات اردلان با تیم ملی ثبت شده است.
متاسفانه در دوران ورزشی ایشان بد اقبالی‌هایی هم رخ داد و تیم فوتبال زنان ایران در نیمه‌نهایی رقابت‌های انتخابی المپیک لندن به دلیل پوشش بازیکنان از مسابقات کنار گذاشته شد. همچنین بدلیل مخالفت همسرش از حضور در جام ملت‌های آسیا محروم شد ولی با پشتکار فراوانی که داشت بر این سختی‌ها فائق آمد و اکنون به صورت حرفه‌ای فوتسال را دنبال می‌کند. ایشان هم نمونه‌ای اعلا از ورزشکاران زن ایرانی هستند که روحیه خودشان را در سختی روزگار از دست ندادند.

لیلا رجبی – ورزشکار جهانی پرتاب وزنه ایران
شاید نتوان لیلا رجبی را از ورزشکاران زن ایرانی دانست ولی ذکر نام ایشان در بین ورزشکاران زن ایرانی بد نیست. چرا؟
تاتسیانا ایلیوشچانکا، فرزند الکساندر و زادهٔ شهر ویتبسک کشور بلاروس است. او برای کشور زادگاهش مقام‌های نایب‌قهرمانی سال ۲۰۰۵ پرتاب وزنه باشگاه‌های اروپا در پرتغال و نفر چهارم جوانان جهان در جامائیکا را به‌دست‌آورد.
تاتسیانا در زمان برپایی یکی از اردوهای تیم ملی ایران در بلاروس با پیمان رجبی، دوندهٔ دو سرعت ایرانی آشنا شد و در سال ۱۳۸۶ با او ازدواج کرد و پس از دریافت تابعیت ایرانی و گرایش به دین اسلام، با نام لیلا رجبی در بوشهر زندگی می‌کند.
او عضو تیم دو و میدانی مخابرات بوشهر شد و به تیم ملی ایران دعوت شد و از زمان حضورش در ایران و با تابعیت ایرانی، رکورد پرتاب وزنهٔ ایران را از ۱۴٫۰۵ متر، که پیش از آن متعلق به پریسا بهزادی بود، به ۱۸٫۱۸ متر (هوای آزاد) و ۱۷٫۲۱ متر (داخل سالن) بهبود داده است.
رجبی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا ۲۰۰۹ گوانگ‌ژو مدال برنز و در بازی‌های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۹ هانوی و قهرمانی دو و میدانی داخل سالن آسیا ۲۰۱۰ تهران مدال طلا را برای تیم ایران به‌دست آورده‌است.
لیلا رجبی نمایندهٔ ایران در رشتهٔ پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن بود.

لاله صدیقی – معروف به شوماخر ایران
لاله صدیق متولد ۱۳۵۵ در تهران است که در چند رشته از جمله اتومبیل‌رانی، سوارکاری، و خلبانی مشغول به فعالیت است و سابقه قهرمانی در رقابت‌های اتومبیل‌رانی رالی بانوان و سوارکاری بانوان ایران را در کارنامه دارد. لاله صدیق نخستین زن در تاریخ جمهوری اسلامی ایران است که در یکی رشته‌های ورزشی (اتومبیل‌رانی) به رقابت با مردان پرداخته است. او همچنین به عنوان مسئول آموزش بخش بانوان فدراسیون اتومبیل‌رانی ایران، مشغول به فعالیت است.
لاله صدیق از ۱۳ سالگی به تمرین رانندگی می‌پرداخت و به تماشای مسابقات رانندگی می‌رفت. او در این رابطه می‌گوید: «حتی سال‌های دبیرستان هم روزهای پنج‌شنبه با ماشین می‌رفتم مدرسه. بعداً که گواهینامه گرفتم می‌رفتم پیست و مسابقات را نگاه می‌کردم. گاهی بعد از پایان مسابقه آقایان از مسئولان می‌خواستم اجازه دهند من با ماشینم در پیست فقط دور بزنم.»
وی فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد؛ هنگامی که برای نخستین بار زمزمه‌های برگزاری مسابقات رالی در ایران به گوش می‌رسید. او در مسابقات کارتینگ نیز تجاربی دارد، و یک‌بار حین مسابقه کارتینگ تصادف کرد و از ناحیه سر و ستون مهره دچار آسیب‌دیدگی شدید شد.
موضوع زندگی شوماخر کوچولوی ایران با فیلمنامه‌ای بنام لاله در حال ساخت است. او هم‌اکنون ساکن تهران و دانشجوی دکتری مهندسی محصول است. لاله صدیق سابقه تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی را نیز در سابقه علمی خود دارد و یکی از ورزشکاران زن ایرانی است که شهرتی جهانی دارد.

لیلا اسفندیاری – بانوی کوهستان ایران
لیلا اسفندیاری کجوری راد (۲۷ بهمن ۱۳۴۹، تهران – ۳۱ تیر ۱۳۹۰، گاشربروم ۲) کوهنورد ایرانی بود. او در کوه گاشربروم ۲ سقوط کرد و جان خود را از دست داد.
او کوهنوردی را از سال ۸۱–۱۳۸۰ به صورت تفریحی آغاز کرده بود و نخستین صعود او قله توچال بود. در سال ۸۱ به عضویت باشگاه اسکی و کوهنوردی دماوند درآمد. وی با این گروه توانست بیشتر قله‌های ایران را صعود کند و اغلب غارهای ایران را بپیماید. وی موفق شد ۲۲ مرتبه قله دماوند را صعود نماید که این صعودها از ۳ مسیر مختلف انجام شده است. وی همچنین در سال۱۳۸۶ با هم‌طنابی منیره رفیعی به عنوان نخستین صعود مستقل زنانه موفق به صعود دیواره علم‌کوه گشت.
سال ۱۳۸۱ لیلا اسفندیاری به عنوان اولین زن ایرانی موفق به پیمایش کامل غار پراو، عمیق‌ترین غار ایران در استان کرمانشاه شد. در سال ۱۳۸۶ تصمیم می‌گیرد به غار ورونیکا، عمیق‌ترین غار دنیا در آبخازیا برود که در آنجا پلیس روسیه اجازه ورود وی و همراهانش را به آبخازیا را نمی‌دهد. بعد از این ناکامی وی تصمیم به برنامه‌ریزی صعود به نانگاپاربات می‌گیرد.
لیلا اسفندیاری که برای صعود به قله‌های گاشربروم ۱ و ۲ به این کوهستان رفته بود. در دومین تلاش خود، در ساعت ۱۴:۱۵ ظهر جمعه مورخ ۳۱ تیر ۱۳۹۰ موفق می‌شود قله گاشربروم ۲ را صعود کند اما در حین فرود دقایقی بعد در بازگشت تیمی از قله به سمت کمپ ۳، در حدود ساعت ۱۴:۳۰ دو نیم بعد از ظهر به دلیل خستگی و از دست دادن تعادل خود از مسیر دشوار یخی زیر قله سقوط می‌کند که طول سقوط اسفندیاری ۳۰۰ متر بود و در حدود ارتفاع ۷۶۵۰ متری در مکانی خارج از مسیر در میان صخره‌ها، بین دو شیب یخی متوقف می‌شود.
از آنجا که او به صورت لسانی به دوستانش وصیت کرده بود: «چنانچه در کوه مردم، بگذارید همانجا بمانم و کسی بخاطر من جانش را به خطر نیندازد» خانواده او به این تصمیم احترام گذاشتند.

ارغوان رضایی – ملکه تنیس ایران
ارغوان رضایی متولد سنت‌اتین فرانسه در سال ۱۳۶۶ است. او یک از ورزشکاران زن ایرانی است که مقیم فرانسه و مشهور به ملکه تنیس ایران است. او تا به حال موفق به شکست دادن تنیسورهای مطرحی مانند ژوستین انه، دینارا سافینا، ماریا شاراپووا، ویکتوریا آزارنکا، فرانچسکا اسکیاوونه، کارولین وزنیاکی، فلاویا پنتا، ماریون بارتولی، یلنا یانکوویچ و آی سوگی‌یاما شد. بالاترین رده او در رتبه‌بندی جهانی رده ۱۵ بوده است که در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۰ به‌دست آمد. رضایی با تیم ملی ایران در بازی‌های اسلامی بانوان ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵ مدال طلا را کسب کرده است.
رضایی برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ در مسابقات گرونوبل با مارتینا مولر روبرو شد و نایب قهرمانی را به دست آورد. رضایی در اولین مسابقه قهرمانی خود در کاپ استانبول ۲۰۰۷ با شکست در مقابل النا دیمنتیوا نایب قهرمان شد. او با غلبه بر تنیس‌بازان سرشناسی چون ماریا شاراپوا و ونوس ویلیامز پدیده این مسابقات لقب گرفت اما در دیدار پایانی این مسابقات به دلیل آسیب دیدگی از ادامه دادن مسابقه خودداری کرد. رضایی در ۸ نوامبر ۲۰۰۹ در فینال مسابقات قهرمانان انجمن تنیس زنان در مقابل ماریون بارتولی به پیروزی ارزشمندی دست یافت و کاپ قهرمانی را بالای سر برد.
او به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی مسلط است. خودش می‌گوید که اگر تنیس بازی نمی‌کرد، دنبال تحصیلات فیزیک نجومی می‌بود، که حتماً بعد از اتمام تنیس حرفه‌ای آن کار را خواهد کرد.

لیدا فریمان – اولین زن ورزشکار ایرانی در رشته‌ی تیراندازی در مسابقات المپیک ۱۹۹۶ آمریکا
اولین پرچم‌دار زن کاروان ورزشی ایران در المپیک ۱۹۹۶ ایالات متحده آمریکا بود. وی اولین بانوی شرکت کننده از ایران در رشته تیراندازی در تاریخ المپیک بود. همچنین اولین بانوی ورزشکار ایرانی شرکت کننده در المپیک پس از انقلاب اسلامی ایران نیز می‌باشد. نخستین پرچمدار زن کاروان ورزشی ایران در تاریخ المپیک، تیراندازی را به طور اتفاقی انتخاب کرد، یعنی زمانی که در مقطع دوم دبیرستان تحصیل می‌کرد و مدرسه‌اش برای آموزش تیراندازی اطلاعیه داد.
فریمان که خوب می‌دانست آن زمان تیراندازی تنها رشته‌ای برای بانوان است که امکان حضور در رقابت‌های برون‌مرزی هم وجود دارد به سرعت در این دوره ‌های آموزشی شرکت کرد و البته به همان سرعت هم تبدیل به یکی از برترین تیراندازان زن ایرانی شد.
حالا ۱۹ سال از پرچمداری فریمان و حضورش به‌عنوان اولین بانوی ایرانی حاضر در المپیک در سال‌های بعد از انقلاب می‌گذرد و او ۴۳ ساله است. فریمان این روزها تمام وقت خود را صرف خانواده‌اش می‌کند و فعالیت قابل توجهی در ورزش ندارد.

کیمیا علیزاده – خوشحالی بعد از کسب مقام سومی مسابقات المپیک ریو ۲۰۱۶
کیمیا علیزاده زنوزی متولد ۱۹ تیر ۱۳۷۷ اهل کرج است. او تکواندوکاری ایرانی است که در بازی‌های المپیک ریو ۲۰۱۶ در کلاس وزن ۵۷ کیلوگرم زنان برنده مدال برنز شد. کیمیا علیزاده نخستین و تنها زن ایرانی است که در تاریخ ایران در بازی‌های المپیک، برنده مدال شده است. به همین دلیل او جایگاهی ویژه در بین زنان ورزشکار ایرانی است و فدراسیون جهانی تکواندو، کیمیا علیزاده را به عنوان پرچمدار بیست و سومین دوره رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۷ در کره جنوبی انتخاب کرد.
کیمیا علیزاده با هیجده سال سن جوان‌ترین مدال آور تاریخ ایران در ادوار المپیک است. پیش از او ناصر گیوه‌چی در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی کم‌سن‌ترین مدال‌آور ایران با ۱۹ سال سن بود.

زهرا نعمتی – برنده‌ی مدال طلای مسابقات پارالمپیک تیراندازی با کمان زنان جهان
زهرا نعمتی متولد ۱۰ اردبهشت ۱۳۶۴ و عضو تیم‌ملی تیراندازی با کمان بانوان معلول ایران است. او نخستین زن در تاریخ ورزش ایران است که موفق به کسب مدال طلا در سطح بازی‌های جهانی المپیک و پارالمپیک شده است. او همچنین، در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۲ (۲۹ می ۲۰۱۳) در مراسم کمیته بین‌المللی المپیک در سن پترزبورگ روسیه مفتخر به دریافت جایزه معتبر ورزشکار برتر پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن از سوی «بنیاد بین‌المللی اسپورت آکورد» شد.
زهرا نعمتی همسر «رهام شهابی‌پور» عضو تیم‌ملی تیراندازی با کمان مردان معلول ایران است. این زوج قهرمان، جشن عروسی خود را پس از دریافت مدال طلای زهرا نعمتی در دهکده المپیک لندن ۲۰۱۲ برگزار کردند. و به تازگی عنوان برترین ورزشکار پارالمپیک 2017 جهان را کسب کرد.

سوسن رشیدی – قهرمان کیک بوکسینگ زنان ایران
خانم رشیدی قهرمان کیک بوکسینگ ایران است. او از هموطنان عشایر ماست که با وجود مخالفت‌های زیاد بزرگان ایل، در کنار حمایت‌های پدر و مادر و توانایی‌های خودشان توانستند به این مقام برسند و نام خود را در مجموعه ورزشکاران زن ایرانی جاودانه کند.
سوسن رشیدی که خانواده‌اش وی را سحر صدا می‌زنند متولد ۱۳۷۱ در شهر کرمانشاه است. او یک خواهر بزرگ‌تر از خود داشته که متولد ۱۳۶۹ بوده اما چند ماه بعد از تولدش فوت می‌کند و طبق رسم روستاها در آن سال‌ها شناسنامه خواهر فوت شده را برای سوسن رشیدی استفاده می‌کنند و به این ترتیب سن سوسن رشیدی در شناسنامه ۲ سال بزرگ تر از سن واقعی‌اش است. او تا مقطع دیپلم تحصیلات خود را ادامه داده است.
سوسن رشیدی ۵ خواهر و ۲ برادر دارد و فرزند دوم خانواده است. خانواده سوسن رشیدی از عشایر کرمانشاه هستند و تمام دوران کودکی خود را در ایل زندگی کرده است. به دلیل شرایط زندگی مدام در حال کوچ بین کرمانشاه و خوزستان هستند. خانواده سوسن رشیدی دامدار هستند.
دخترک عشایری که ورزش خود را با دشواری های بسیار آغاز کرد؛ اما اکنون یکی از بزرگ‌ترین نام‌ها در رشته ورزش‌های رزمی ایران است.
سوسن رشیدی را قدرتمندترین رزمی کار ایران در بخش بانوان نام نهاده‌اند و به مشت‌های کوبنده می‌شناسند. او عملا به همه یاد داد و آموخت که اگر می‌خواهی زندگی کنی، ابتدا باید حریم‌های زندگی خود و دیگران و اجتماع را بشناسی و سپس گام برداری. او به ما آموخت که در بدترین شرایط هم می‌شود قهرمان شد. آن‌هم در سطح کشور و جایگاهی در بین برترین ورزشکاران زن ایرانی.