خراسان/ پدر یک پسر 10 ساله هستم. من 45 ساله و زنم 35 ساله است. خانمم بچه مان را به بهانه های مختلف می زند. مثلا یک بار چون سر و صدا کرد، یک بار چون غذا را ریخت و یک بار هم چون به حرفش گوش نداد. من در این مواقع چه کنم؟ قلبم کنده می شود ولی شاید برای تربیت بهترش باید سکوت کنم.

ابراز خشم فیزیکی به خردسالان و حتی نوجوانان از طرف والد می تواند به دلایلی که در ادامه مطرح می شود، باشد که همه آن ها نیاز به پیگیری و حتی درمان دارد.
دلایل ابراز خشم فیزیکی والدین
آشفتگی روان شناختی والد از یک آزردگی خفیف روانی تا یک روان پریشی مزمن و قدیمی: معمولا والدین روان آزرده که دچار انواع ناکامی های ریز و درشت هستند که از همه مهم تر ناکامی و شکست در ازدواج شان است به نوعی در کنترل امور از ابراز خشم استفاده می کنند. به زبان ساده یک ذهن مضطرب و پر تنش هم تهدید گراست و هم معتقد به تفکر سیاه و سفید. بدین معنا که هر چیزی اعم از آدم های اطراف و دیگر پدیده ها در دو دسته خیلی خوب و خیلی بد جای می گیرند و خیلی بدها مستحق بدترین و شدیدترین نوع برخورد هستند. متاسفانه تعبیر این والدین در موقعیت های معمول بین والد و فرزند، وجود قصد و عمد فرزند در آزار و شکنجه دایم آن هاست و به دنبال آن فرزند در دسته آدم بدها قرار می گیرد و....
اصطلاح تفکر همه و هیچ
کاری که در حوزه درمان این دسته والدین باید صورت بگیرد، شناخت درمانی و ترمیم این روند فکری بسیار اشتباه به نام «تفکر سیاه و سفید» یا تفکر «همه و هیچ» است. آن ها یاد می گیرند که از دسته بندی غلط آدم ها پرهیز کنند و آرام آرام دنیا را همان گونه که هست بپذیرند؛ پذیرشی بی قید و شرط. دست از کنترل و باید و نبایدهای وسواسی بردارند و اجازه ابراز وجود را به آدم ها و به ویژه فرزندان خود بدهند. اگرچه که فرزندانشان بی شک در مسیر رشد خود مرتکب خطاهایی خواهند شد اما این بار به آن با نگرش عمدی بودن نگاه نمی کنند بلکه آن را یک تجربه کودکانه یا نوجوانانه می انگارند و با حوصله و درایت به فرزند خود در انجام مجدد آن با خطای کمتر کمک می کنند که این کار خود نیز نیاز به مهارت های تربیتی و پرورشی متناسب با سن فرزند دارد.
موارد مطرح شده را به همسرتان بگویید
در مجموع شما پدر گرامی باید تلاش کنید فضایی فراهم کنید تا همسر شما از دنیای بی قصد و غرض کودکان و از سویی دنیای ذهنی خود محورانه خودش آگاهی پیدا کند و دست از کتک زدن و تحقیر فرزند تان بردارد. همین که شما در پی حل این مسئله طرح سوال فرمودید نشان از درایت و مسئولیت شما دارد.
کتک زدن باعث تربیت شدنش نمی شود
در انتهای پیامک تان گفته اید که شاید برای تربیت بهترش باید در برابر کتک خوردن هایش سکوت کنم. علت دیگری که می تواند موجب برخوردهای تند و فیزیکی بین والد و فرزند شود، وجود قالب های ذهنی اشتباه والد از نحوه تربیت فرزندان است که متاسفانه این قالب ها معمولا در خانه پدری شکل گرفته اند یا جزئی از یک خرده فرهنگ هستند. «بچه ها تا کتک نخورند آدم نمی شوند»، جمله ای که بارها شنیده ایم. در واقع یکی از همین قالب های بسیار قدیمی و مقاوم به تغییر است که البته امروز بسیاری از والدین دیگر به آن اعتقادی ندارند. برخی والدین فقط از سر ناآگاهی و نه الزاما آشفتگی روان شناختی فرزندان خود را مورد تنبیه و آزار قرار می دهند تا به اصطلاح این اصل تربیتی را به انجام برسانند و جالب این که خودشان نیز دچار عذاب وجدان می شوند. همین جا اشاره کنم که روان شناسان هرگز نمی گویند که فرزندان خود را لوس و پرتوقع بار آورید بلکه معتقدند با تحقیر، شخصیت او را تخریب نکنید و با منع و محرومیت صحیح و متناسب با سن و جنس دست به ترمیم رفتار و ساخت شخصیت او بزنید.



همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در ایتا
https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5
آخرین خبر در بله
https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar