خراسان/ کودکان از طریق تعامل با دیگر افراد یاد می گیرند که ارتباط برقرار کنند. چند سال اول زندگی برای رشد زبان کودک حیاتی است. این زمانی است که مغز کودکان بهترین موقعیت را برای یادگیری زبان دارد و راه های ارتباطی را که برای بقیه عمرشان نیازاست، می سازد. وقتی تعاملی صورت نگیرد، یادگیری و رشد مهارت‌های زبان دشوار خواهد شد.
هردقیقه ای که کودک شما درمقابل مانیتور
می گذراند به همان میزان، زمان یادگیری از طریق تعامل با شما را از دست خواهد داد. وقتی در محیط صدایی نباشد، ما تمایل داریم تا سکوت را بشکنیم مثلاً اگر در ماشین کودک تبلت در دست داشته باشد، آرام می نشیند و با آن سرگرم می شود و احتمالاً شما مزاحم بازی اش نمی شوید و با او حرف نمی زنید.
اما اگر چیزی نباشد به احتمال زیاد با او بیشتر حرف می زنید.
آیا برنامه هایی که واژگان و خواندن را به کودک یاد می دهند، در بهبود ارتباط کودکان سودمند است ؟
واژگان و خواندن، بخش های مهمی از ارتباط اما این ها تنها بخش خیلی کوچکی از یک مجموعه بزرگ‌ترند. ارتباط، تعاملی دوسویه با دیگران است.
گوینده به زبان بدن شنونده عکس العمل نشان می دهد و گفتار و لحن کلامش را با مخاطب سازگار می کند. شنونده نیز به سرنخ های غیرکلامی(مثل حرکات بدن، حالات چهره، طرز نگاه و ... ) برای درک بهتر پیام گوینده توجه می کند. بنابراین ارتباط چیزی فراتر از یادگیری واژگان است که در سی دی ها آموزش داده می‌شود. بنابراین ویدئوهای آموزشی جایگزین مناسبی برای تعاملات انسانی برای آموزش زبان یا ارتباط نیستند.
نویسنده : عاطفه یوسفی کارشناس ارشد گفتار درمان

ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید