جام جم/ بیایید لحظاتی دل به افسانه‌ای بدهیم و با آن زندگی کنیم. در این افسانه به شما می‌گویم می‌توانید اکسیری پیدا کنید که از همان بدو تولد به خورد فرزند خود بدهید و باعث شوید مغز او رشد بیشتری داشته باشد، در سال‌های بعد باهوش‌تر عمل کند، در هفت سالگی در ریاضیات و حافظه کاری قوی‌تر و در عملکردهای حرکتی توانمندی‌های منحصربه‌فرد داشته باشد.
چه می‌کنید؟ حاضرید در این افسانه بمانید و به دنبال این اکسیر بگردید؟ اگر مادر هستید یا قصد دارید در آینده مادری را تجربه کنید، بگذارید به شما بگویم در صورتی که این اکسیر را پیدا کنید یک «احساس خوشایند» تمام وجود شما را فرا می‌گیرد و شما سرشار از عشق و احساس مسؤولیت نسبت به فرزندتان می‌شوید.
برای یافتن این اکسیر لازم نیست به قله‌های مرتفع صعود کنید و راه‌های سخت و صعب‌العبور را بپیمایید. این اکسیر در وجود خود شما نهفته است و کافی است ارزش آن را بشناسید و به آن باور داشته باشید. یافته‌هایی که اخیرا در نشریه بیماری‌های اطفال آمریکا منتشر شده است، نتایج تحقیقی را در این‌باره نشان می‌دهد. این مطالعه در موسسه مطالعات مغز نوزادان ویکتوریا انجام گرفت و 180 نوزاد شیرخواری که قبل از هفته سی‌ام بارداری متولد شده بودند یا در زمان تولد کمتر از 1250 گرم وزن داشتند در آن شرکت کردند. دانشمندان تعداد روزهایی را که این شیرخواران از زمان تولد تا روز بیست و هشتم تولد از شیر مادر به عنوان تامین‌کننده بیش از 50 درصد نیازهای تغذیه‌ای استفاده می‌کردند مورد بررسی قرار دادند؛ سپس اطلاعات مربوط به حجم مناطقی از مغز که با استفاده از ام‌.آر.آی در سنین شیرخوارگی و سپس در سن هفت سالگی اندازه‌گیری شده بود و نیز بهره هوشی (IQ)، ریاضیات، عملکردهای شناختی، خواندن و... در سن هفت سالگی ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد نوزادان شیرخوار که در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) بستری بودند و از شیر مادر تغذیه می‌کردند نسبت به نوزادان دیگر بستری شده در بخش (NICU) که از شیر مادر تغذیه نمی‌کردند، حجم منطقه‌ای از مغزشان (ماده خاکستری) که در پردازش و انتقال پیام‌های عصبی به دیگر نقاط مغز نقش دارند بیشتر شده است و در هفت سالگی این کودکان عملکرد بهتری از نظر بهره هوشی، ریاضیات، حافظه کاری و عملکردهای شناختی و حرکتی داشتند.
وقت آن رسیده که این اکسیر، تلالو خود را به شما نشان دهد و به شما بگویم چه گوهری در وجود شماست. این را دانشمندان دانشگاه اوتاگوی نیوزیلند به ما می‌گویند. محققان این دانشگاه برای اولین‌بار نشان دادند همان هورمونی که تولید شیر را برای شیردهی تحریک می‌کند نیز در مغز اعمال می‌شود تا به برقراری ارتباط پرورشی بین مادر و نوزاد کمک کند. این هورمون «پرولاکتین» یا هورمون شیر نام دارد. همچنین یافته‌های گذشته نشان می‌دهد با شیر دادن به نوزاد در بدن مادر، هورمون اکسی‌توکسین ترشح می‌شود که این ماده در مغز باعث احساس شادی، آرامش و البته عشق می‌شود.
اما واقعیت چیست؟ ما بارها این مطالب را در واقعیت شنیده و خوانده‌ایم، ولی می‌بینیم درصدی از مردم در جامعه امروز تمایل به انجام آنها ندارند. گاهی اوقات برای پذیرش واقعیت‌ها باید برای خودمان افسانه بسازیم و به آن پناه ببریم. گاهی طعم واقعیت‌ها در قالب افسانه‌ها شیرین‌ترند و دست‌یافتنی‌تر!


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید