سپیده دانایی/ فرض کنید مشغول صحبت کردن با تلفن هستید و کودک شما با خوشحالی زیاد به سمت شما می‌آید و از شما می‌خواهد که نقاشی که تازه کشیده را تماشا کنید و به او نمره دهید. بارها به او توضیح داده‌اید که زمان صحبت با تلفن مزاحم شما نشود. سعی می‌کنید با حرکات دست و صورت او را متوجه این قضیه کنید، ولی بی‌فایده است. سرانجام گوشی تلفن را قطع کرده و با عصبانیت بر سر کودکتان فریاد می‌زنید.
روشی که می‌تواند به شما درحل این گونه مشکلات کمک کند «بازی دو کار در یک زمان» است.

روش اجرای بازی «دو کار در یک زمان»
اگر کودک شما در سن پیش دبستانی است می توانید این بازی را با کلمات مشابه و متفاوت آغاز کنید. می‌توانید از حرکات بدن کمک گرفته و بگویید: من سرم را تکان می‌دهم .حالا پایم را به زمین می‌کوبم. آیا در این دو حالت کارهای مشابهی انجام داده‌ام یا متفاوت ؟
منتظر پاسخ کودک خود بمانید و عکس العمل او بمانید. در مرحله بعد مثلا سر خود را تکان دهید و کلمه «انجام ندادم» را اضافه کنید. یعنی به کودک خود بگویید: من سرم را تکان دادم. ولی من…. را انجام ندادم؟
به کودک خود اجازه دهید تا جای خالی را با جملاتی مثل دست زدن تکمیل کند یا مثلا سر میز شام از تفاوت بین نمک و قاشق بگویید و شباهت و تفاوت آن را با کودک خود بیان کنید. حالا می‌توانید به کودک خود توضیح دهید و بگویید: من نمی‌توانم همزمان هم بشینم هم بایستم؟ تو چه کاری را نمی‌توانی همزمان انجام دهی؟ در یک مورد یکی از کودکان جواب داده بود که من نمی‌توام هم تکالیف مدرسه‌ام را انجام دهم و هم بخوابم.
دفعه بعد که فرزند شما هنگام صحبت با تلفن مزاحم شما شد و اصرار داشت که باید به حرفش گوش کنید می‌توانید به راحتی به او بگویید:
آیا می‌توانم همزمان هم با تو و هم با تلفن صحبت کنم. کودک شما با یادآوری این بازی لبخندی می‌زند و در ضمن می‌توانید به او بگویید که: می‌توانی در حین منتظر ماندن به کار متفاوتی فکر کنی؟
بدیهی است که آموزش این روش از سوی والدین در قالب بازی به کودکان در سن مدرسه باعث می‌شود که آنها از همین ابتدا به تفکر درباره مسائل پیش آمده وادار شوند تا در بزرگسالی انتخاب‌های بهتری برای زندگی خود داشته باشند و قدرت صبر و تحمل خود و همچنین تجزیه و تحلیل مسائل را یاد بگیرند.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید