خراسان/ من 25 ساله ام و شش سال است ازدواج کرده ام. وابستگی زیاد شوهرم به خانواده‌اش و همچنین خانواده‌اش به او، من را اذیت می‌کند. همسرم می‌گوید آن‌ها اول خانواده من بودند و بعد تو همسرم شدی بنابراین برای من نسبت به تو ارجحیت دارند. بارها درباره این موضوع با هم صحبت کردیم ولی اثری نداشته است.
خواهر گرامی، درخصوص پیامک ارسالی شما و مشکل‌تان، چند نکته وجود دارد که به آن‌ها اشاره می‌کنم.

دلایل وابستگی شوهرتان چیست؟
در خصوص کلمه وابستگی، معانی متفاوتی را می‌توان به کار برد که یکی از آن‌ها می‌تواند نداشتن استقلال باشد. مشخص نکرده‌اید وابستگی بین شوهر شما و خانواده‌اش به دلیل بلوغ نیافتگی است یا به‌دلیل مسائل عاطفی، شرایط خانوادگی یا حتی به خاطر لجبازی و ... . اگر دلیل آن، نداشتن استقلال باشد، در زمینه‌های دیگر و تصمیم‌گیری‌های مهم زندگی‌تان نیز دچار مشکلاتی خواهید بود و لازم است مهارت‌هایی مثل مسئولیت‌پذیری و استقلال از جنبه‌های مختلف فکری و عملکردی را فرا بگیرد و به عبارت دیگر ابتدا باید دلایل این نوع ارتباط مشخص شود و آن‌گاه به فکر حل مشکل باشید.

روش خود را تغییر دهید
این‌که بعد از شش سال زندگی و بارها صحبت کردن درباره این موضوع به نتیجه ای نرسیده‌اید، می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد که یکی از آن‌ها ممکن است استفاده از ادبیات نامناسب باشد. پس سعی کنید روش گفت‌وگوی خود را از دستوری و تهاجمی به منطقی و استدلالی تغییر دهید.

از خانواده‌اش بدگویی نکنید
به نظر می‌رسد در طول این مدت مشاجرات شما به نحوی بوده که شوهرتان را برای بها دادن به خانواده‌اش مصمم‌تر کرده است و در این فرایند شما نیز احتمالا با امر و نهی کردن، لجبازی، مقابله به مثل کردن و انتقادات تند و مداوم خود در این قضیه نقش داشته‌اید. حتی ممکن است شوهرتان به این‌دلیل که بازنده این نبرد نباشد و حرف شما به کرسی ننشیند، تغییری ایجاد نمی‌کند. بنابراین طوری رفتار کنید که شوهرتان اگر زیاده‌روی می‌کند، خودش متوجه شود و تصمیم بگیرد این وابستگی را کم کند.

شوهرتان را بر سر دو راهی قرار ندهید
هیچ‌گاه شوهرتان را بر سر دوراهی خودتان و خانواده‌اش قرار ندهید. در متن پیامک ارسالی شما جمله‌ای درخصوص گفته‌های همسرتان مبنی بر این‌که شما بعدا وارد زندگی او شده‌اید، دیده می شود که نشان از وجود این دو راهی خطرناک است.
بدون شک تصمیم‌گیری در این دو راهی برای یک مرد سخت است ولی تجربه نشان داده که اولویت اول بیشتر مردان در چنین شرایطی، خانواده پدری‌شان بوده است چراکه ترس از مواردی مثل پاسخ گویی به افکار عمومی، وجدان، احساس دین به والدین و ... نیز وجود دارد. خانواده پدری، همسر و فرزندان هرکدام جایگاه خاص خود را دارند و هیچ‌گاه جایگاه همدیگر را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهند مگر این‌که در سوء مدیریت‌ها تعارضاتی ایجاد شود. بنابراین سعی کنید به جای حذف خانواده و تمامیت‌خواهی شوهرتان، به وی کمک کنید تا مدیریت صحیح را بین خانواده همسری و والدینش برقرار کند و در این فرایند به‌جای ایراد گرفتن و مقصر نشان دادن وی، همواره به خانواده‌اش محبت و به همسرتان ثابت کنید بدخواه خانواده‌اش و به دنبال حذف کامل آن‌ها نیستید بلکه در کنار او و خانواده‌اش هستید ولی افراط و تفریط را نمی‌پسندید.
نویسنده : دکتر حسین محرابی | روان‌شناس



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید