باشگاه خبرنگاران/ با وجود خطراتی که در این فرودگاه ها وجود دارد باز هم میزبان پروازهایی از اقصی نقاط جهان هستند و بسیاری از مسافران حتی به این حرفها هم توجه نمی کنند. آنها حتی از این فرودگاه ها به عنوان جاذبه هایی خاص یاد می کنند که می توانند بر هیجان سفر شما بیافزایند.
هر چه در این فهرست پیش می روید، خطرات موجود در فرودگاه ها بیشتر می شوند و در نهایت به خطرناک ترین آنها می رسید.

۱۰- فرودگاه لوکلا | نپال
فرودگاه لوکلا (Lukla) در نپال به عنوان فرودگاه اصلی برای کسانی است که قصد رفتن به کوه اورست را دارد. آنچه که باعث وجود خطر در این فرودگاه می شود، قرار گرفتن آن در میان کوه های بلند است که باعث شده طول باند آن کوتاه باشد. هیچ چراغ یا تامین کننده ی انرژی الکتریسیته در این فرودگاه وجود ندارد و بنابراین در بهترین و ایده آل ترین شرایط هنوز هم خطراتی جدی در نشست و برخاست هواپیماها وجود دارد.
عدم وجود برج کنترل ترافیک هوایی نیز بر خطرات این فرودگاه می افزاید؛ این به آن معناست که خلبانان به تنهایی و بدون هیچگونه هماهنگی باید تصمیم بگیرند که در چه زمانی و چگونه فرود بیایند.

9- فرودگاه بین المللی کورشول | فرانسه
فرودگاه کورشول (Courchevel International Airport) در فرانسه، با داشتن باندی به طول ۵۲۵ متر، دارای کوتاه ترین باند پرواز در میان فرودگاه های جهان است و همین امر موجب می شود که نشست و برخاست هواپیما بسیار خطرناک به نظر برسد.
علاوه بر این مسائل، شیب ۱۸.۵ درصد در این باند، دشواری کار فرود را به حداکثر می رساند. باند فرودگاه دقیقا در مقابل کوه های آلپ ساخته شده و خلبانان مجبورند مسافتی را در میان دره ی باریک این کوه ها بپیمایند. اگر هواپیما تا پایان باند فرودگاه به اندازه کافی سرعت نداشته باشد، مشکلات مهمی برای هواپیما و مسافرانش ایجاد خواهد شد.

۸- فرودگاه تونکنتین | تگوسیگالپا، هندوراس
فرودگاه ها در کوهستان به دلیل نبود زمین هموار، ناخواسته دارای باندهای کوتاهی هستند، قرارگیری فرودگاه تونکنتین (Toncontin Airport) در منطقه ی کوهستانی نیز باعث شده تا به همین شکل در آید و با داشتن باند نسبتا کوتاه مشکلاتی را برای خلبانان ایجاد کند. اما مشکل این فرودگاه به همین جا ختم نمی شود، خلبانان برای اینکه هواپیما را برای فرود آماده کنند مجبورند تا یک چرخش ۴۵ درجه ای را در یک دره تجربه نمایند. این امر باعث می شود تا کاهش ارتفاع به سرعت رخ دهد و حتی احتمال برخورد هواپیما با زمین وجود داشته باشد.

۷- فرودگاه بین‌المللی پرینسس جولیانا | سنت مارتن
پرنسس جولیانا (Princess Juliana International Airport) فرودگاهی بین المللی است که درست در کنار ساحل عمومی قرار دارد و هواپیماها در آن با خطرات زیادی دست و پنجه نرم می کنند. هواپیماها برای فرود و برخاست از باند به ناچار باید از روی سر مردمی عبور کنند که در ساحل هستند و احتمالا در حال خوشگذرانی می باشند. عبور هواپیماها باعث می شود تا باد و سر و صدای شدیدی به راه بیفتد و شن ها به سر و صورت مردمی که به منظور لذت بردن از آبهای کریستالی به ساحل آمده اند، پاشیده شود.
البته برخورد با این مردم تنها یکی از نگرانی های خلبان ها به هنگام نزدیک شدن به این فرودگاه است. مشکل اصلی باندی است که تنها ۲۱۷۹ متر طول دارد در حالی که هواپیماهایی که در آن تردد می کنند حداقل به بیش از ۲۵۰۰ متر باند برای یک فرود امن احتیاج دارند.
این هواپیما در ابتدا تنها برای هواپیماهای کوچک طراحی شده بود اما با افزایش ورود گردشگر به این منطقه هواپیماها غول پیکر نیز در آن به کار گرفته شدند.

۶- فرودگاه پارو | کوه های هیمالیا، بوتان
فرودگاه پارو (Paro Airport) به عنوان یکی از خطرناک ترین فرودگاه های جهان شناخته می شود و تنها ۸ خلبان مجاز به فرود در آن هستند. باند فرودگاه در میان قله های ۵۵۰۰ متری ساخته شده و تنها یک باند به طول ۱۹۸۱ متر دارد. نیاز به کاهش ارتفاع سریع برای رسیدن هواپیماهای بزرگ به باند، از خطرات جدی این فرودگاه محسوب می شود.

۵- فرودگاه بین المللی جبل الطارق
در ادامه ی این فهرست به فرودگاه بین المللی جبل الطارق (Gibraltar International Airport) می رسیم که هیچ خطری در باند آن از نظر طول وجود ندارد اما طراحی آن به شکلی خاص باعث شده تا همواره به عنوان یک فرودگاه خطرناک از آن یاد شود. طراحی باند این فرودگاه به گونه ای است که با خیابان وینستون چرچیل (Winston Churchill Avenue) که خیابان اصلی شهر است، تشکیل یک تقاطع را می دهد؛ این به آن معناست که به هنگام فرود و برخاست هواپیما باید این خیابان بسته شود و هیچ ماشینی در این قسمت از آن تردد نکند.
با وجود آنکه هشدار های لازم در این خیابان وجود دارد و یک چراغ رانندگان را از نزدیک شدن هواپیما آگاه می کند اما گزارش هایی مبنی بر برخورد نزدیک هواپیماها و اتومبیل ها وجود دارد.

۴- ایستگاه ماک موردو | قطب جنوب
قطب جنوب مقصدی با کمترین مسافر است و به عمین دلیل زیرساختی به نام فرودگاه در آن معنایی ندارد. برای فرود هواپیماها تنها یک باند به نام ایستگاه ماک موردو (McMurdo Air Station) وجود دارد که از یخ پوشیده شده و در صورت کوچکترین اشتباه در فرود می تواند باعث چپ شدن هواپیما شود.
نبود نور در این قسمت از زمین نیز یکی دیگر از مشکلات خلبانان برای فرود است. هر خلبانی که قصد کند در این فرودگاه بنشیند باید تحت آموزش های ویژه ای قرارگیرد و توانایی لازم برای فرود بدون نور را پیدا کند.
بقایای هواپیمای حادثه دیده در سال ۱۹۷۰ هنوز هم در این مکان وجود دارد و نشان می دهد که خطر فرود در این باند جدی است.

۳- فرودگاه بین‌المللی کریستیانو رونالدو | مادیرا، پرتغال
فرودگاه بین المللی کریستیانو رونالدو (Cristiano Ronaldo International Airport) که پیش از این با نام مادیرا شناخته می شد از معدود فرودگاه های جهان است که مهندسان برای ساخت باند آن مجبور شده اند تا در میان آبها پیشروی کنند. باند فرود این فرودگاه در میان صخره های پرشیب و ساحل اقیانوس قرار داشت و هنگامی که قرار بود یک برنامه ی توسعه بر روی آن انجام شود، مهندسان تنها راه گسترش این باند را ساخت سطوحی برای فرود در قالب یک جزیره ی مصنوعی دانستند. بیش از ۱۸۰ ستون، باند این فرودگاه را نگه می دارند که باید در هنگام فرود، فشار شدید ناشی از وزن هواپیما را تحمل کنند.

۲- پایگاه نیروی هوایی، دریایی فوتنما | اوکیناوا، ژاپن
این فرودگاه مرکز رفت و آمد هواپیماهای جنگی است و به عنوان یک منطقه ی نظامی استراتژیک به شمار می رود. آنچه که جلوه ای خطرناک به این فرودگاه می دهد وجود تعداد زیادی خانه ی مسکونی در اطراف آن است که در مواقع اضطراری باید به سرعت تخلیه گردند.

۱- فرودگاه نارسارسواک | گرینلند
فرودگاه نارسارسواک (Narsarsuaq Airport) در آب و هوای سردی قرار دارد و باند آن در بسیاری از روزها پوشیده از یخ است. باند این فرودگاه تنها ۱۸۰۰ متر طول دارد و هواپیماهای غول پیکر با آن دچار مشکل می شوند.
آب و هوای این منطقه در بیشتر روزها طوفانی است و بادها بر روی هواپیما و مسیر آن تاثیر می گذارند. آتشفشانی فعال نیز در این نزدیکی وجود دارد که اغلب خاکستر را به ابرها می فرستد که می تواند موتورها را خفه کند و از بین ببرد.








با کانال تلگرامی «آخرین خبر» همراه شوید