شگفتی های تاریخ/ راه‌آهن‌های زیرزمینی، توسط عده‌ای از مهاجران آفریقایی طراحی‌شده بود تا بتوانند از طریق آن به کانادا و سایر ایالت‌های آزاد فرار کنند. زندگی مهاجران آفریقایی در آن زمان بسیار اسفناک بود و این خطوط ریلی برای آن‌ها تنها یک راه نجات به شمار می‌رفت.
پایه‌های این راه‌آهن‌ها ابتدا در قرن هفدهم میلادی مطرح شد ولی ساخت و اجرای آن به ابتدای قرن نوزدهم میلادی می‌رسد. بین سال‌های ۱۸۵۰ الی ۱۸۶۰ میلادی از این خطوط توسط بردگان آفریقایی به‌شدت استفاده می‌شده است. در سال ۱۸۵۰ میلادی بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر از بردگان آفریقایی توانستند توسط این خطوط زیرزمینی فرار کنند.
محبوب‌ترین مقصد برای بردگان آفریقایی، بریتیش نورث کلمبیا بود که امروزه به آن منطقه کشور کانادا گفته می‌شود. بیشتر این بردگان دوست داشتند که در شهر انتاریو زندگی کنند. در سال‌های اوج استفاده از این خطوط، بیش از ۳۰۰۰۰ نفر از آن استفاده می‌کردند. نویسنده‌ای به نام ویلیام استیل در مورد این خطوط داستان‌های بسیار جذابی را نوشته است.
در ارتباط با فرار بردگان از این ریل‌ها، بیش از ۵۰۰۰ پرونده وجود دارد. بعد از فرار سیاه‌پوستان، برخی از افراد توسط اربابان انتخاب می‌شدند تا فراریان را به محل‌های قبلی بازگردانند. فردی به اسم هریث توبمان بیش از ۱۳ سفر به جنوب داشته است و توانست به هفتاد برده کمک کند تا به آزادی خودشان برسند. سیاه‌پوستان به این زن شجاع لقب موسی علیه‌السلام را داده بودند.