خراسان/ روزی چند جوان دور هم نشسته و جشنی برپا کرده و به شادمانی مشغول بودند. در کنار آن ها پیری سپیدموی در سکوت فرو رفته بود. جوانی برخاست و به نزد او رفت و گفت: «ای پیر برخیز و با ما شادمانی کن.» پیر جواب داد: «وقتی باد بر گلستان می وزد، این درختان جوان هستند که به جنبش در می آیند.»
چو باد صبا بر گلستان وزد چمیدن درخت جوان را سزد
چو بر سر نشست از بزرگی غبار دگر چشم عیش جوانی مدار

برگرفته از بوستان سعدی



همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرین خبر در ویسپی
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar