کجارو/ صومعه سوپوکانی در صربستان، بنایی است با قدمتی طولانی و سرگذشتی پرفرازونشیب که پس از سال‌ها ویرانی و بازسازی‌های فراوان، امروزه جزو میراث جهانی یونسکو به‌شمار می‌رود.

صومعه سوپوکانی (Sopocani) که وقف و هدیه‌ای است به پادشاه استفان یکم، پادشاه صربستان، در سال‌های بین ۱۲۵۹ تا ۱۲۷۰، در نزدیکی رودخانه راشکا در منطقه راس، ساخته شد. این صومعه در سال ۱۹۷۹ به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد.

۱. پادشاه Uros یکم، این صومعه را در سال ۱۲۶۰، به عنوان محل دفن خود ساخت. سپس در اواسط قرن ۱۴، یکی از نواده‌های او به نام Dusan، این مکان را نوسازی کرد و گسترش داد.

۲. این صومعه به پدر، پسر و روح‌القدس تقدیم شده است.

۳. نام این صومعه از یک کلمه قدیمی صربستانی به معنای «بهار» گرفته شده است.

۴. از آن مجموعه‌ی بزرگ قدیمی که شامل ساختمان‌های فراوان بود (مانند اطاق نهارخوری، ساختمان‌های مسکونی و غیره)، امروزه تتها کلیسای تثلیث مقدس باقی مانده است.

۵. این صومعه، زمانی با یک دیوار بلند و دو دروازه محاصره شده بود.

۶. تاریخ تکمیل نقاشی‌های قسمت اصلی صومعه تقریبا به سال‌های بین ۱۲۶۳ و ۱۲۷۰ بازمی‌گردد.

۷. در قرن ۱۳، تصویرهایی را در سوپوکانی رسم کردند: در صدر کلیسا (جای مخصوص کشیش)، صحنه‌هایی از عبادت به تصویر کشیده‌اند؛ در سالن کلیسا رستگاری مسیح را در قالب جشن های بزرگ به نمایش گذاشته‌اند؛ و در هشتی ورودی کلیسا موضوعاتی از عهد عتیق و آخرت نشان داده‌اند.

۸. موضوع تصویرهای صومعه شامل قدیسان مسیحی، قدیسان ملی، و روایت‌های مربوط به مسیحیت است. این روایت‌ها با نظم خاصی روایت می‌شوند (از چپ به راست) و برای فهم این داستان‌ها باید این نظم را رعایت کرد.

۹. سبک هنری کلاسیک کلیسا متاثر از اواخر هنر بیزانسی است.

۱۰. از نظر برخی متخصصان هنرهای قرون وسطی صربستان، دیوارنگاره‌های سوپوکانی زیباترین دیوارنگاره در آن دوران هستند.

۱۱. در قرن ۱۶، به دلیل تهدیدهای عثمانی، کشیش‌ها مجبور شدند به طور موقت، صومعه را ترک کنند. سرانجام، در سال ۱۶۸۹، طی یکی از حمله‌ها، ترک‌های عثمانی صومعه را به آتش کشیدند و اهالی صومعه (همراه با برخی بقایای صومعه) به کوزوو فرار کردند و دیگر به سوپوکانی بازنگشتند.

۱۲. صومعه به مدت ۲۰۰ سال، یعنی تا قرن بیستم، متروک باقی ماند. طی این مدت، کلیسا کم‌کم ویران شدن؛ تاق قوسی و گنبد کلیسا فروریختند و ساختمان‌های اطراف پر از آشغال و گردوخاک شد. باد، باران، و خورشید آسیب زیادی به این بنا وارد کرد.

۱۳. صومعه در قرن بیستم بازسازی شد و امروزه گروهی از برادران در آن اقامت دارند.

۱۴. حقیقت جالب این است که دیوارنگاره‌های سوپوکانی، پس از دو قرن ویرانی، همچنان می‌درخشند و زیباییشان توجه همه را به خود جلب می‌کند.

۱۵. امروزه این صومعه، که در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت، یکی از بناهای مهم فرهنگی صربستان است.









همراهان عزیز، آخرین خبر را بر روی بسترهای زیر دنبال کنید:
آخرین خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرین خبر در ایتا
https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5
آخرین خبر در بله
https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT
آخرین خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar