برترین ها/ مشغله‌های زندگی به اندازه‌ای شده که بیشتر ساعت‌های روز را سر کار هستیم و همان گونه که بهتر از ما می‌دانید این روز‌ها دیگر کار زن و مرد نمیشناسد و خانم‌های زیادی را سراغ داریم که در کنار آقایان هر روز صبح، خانه را به مقصد محل کار ترک می‌گویند. اما به هر اندازه هم که کار کردن انسان‌ها را از خانه دور نگه دارد باز هم به قول قدیمی‌ها هیچ جا مثل خانه خود آدم نیست و همان چند ساعتی را که شب‌ها اعضای خانواده دور هم جمع می‌شوند به دنیا ارزش دارد.
این موارد باعث می‌شود تا خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم نسبت به دیگر دارایی‌هایمان اهمیت بیشتری داشته باشد و به همین منظور از گذشته تاکنون انسان‌ها همیشه به دنبال ساخت خانه‌های بهتر و زیبا‌تر بوده‌اند. در این بین به خانه‌ای برخوردیم که زیباترین خانه دنیا لقب گرفته است و انصافاً هم باید گفت: امکانات این خانه با سایر خانه‌ها فرق می‌کند و به لحاظ زیباشناختی نیز یکی از زیباترین نما‌ها را دارد.

در همین راستا قصد داریم در ادامه برای شما از خانه‌ای بگوییم که زیبایی و راحتی آن سرآمد تمام خانه‌های دنیا است.

شانزدهم اکتبر سال ۱۹۵۶، شیکاگو، فرانک لوید رایت که در آن زمان یکی از سرشناس‌ترین طراحان و معماران جهان بود، کنفرانس خبری را برگزار کرد و در این مراسم از طرح آسمان‌خراش ایلینوی (The Illinois) رونمایی کرد. این آسمان‌خراش قرار بود حدود ۱۶۰۰ متر ارتفاع داشته باشد و چهار برابر بلند‌تر از ساختمان امپایر استیت ساخته شود. فرانک لوید رایت حدود ۱۵۰ سال پیش به دنیا آمد و در زمان رونمایی از پروژه آسمان‌خراش ایلینوی نزدیک به ۹۰ سال سن داشت.

در آن زمان فرانک لوید رایت پروژه ساخت موزه سلیمان رابرت گوگنهایم (Solomon R. Guggenheim) را نیز در خیابان پنجم منهتن در دستور کار داشت. لوید برای این پروژه، معماری بحث برانگیزی را در نظر گرفته بود و همین امر نیز باعث شده بود تا رسانه‌های نیویورک توجه ویژه‌ای به او پیدا کنند. در همین راستا فرانک لوید رایت یکی‌دوبار در برنامه‌های معروف تلویزیون حضور پیدا کرد و مصاحبه‌های جنجالی انجام داد.
فرانک لوید رایت معمار برجسته قرن گذشته بود، اما حتی امروز هم اگر به مصاحبه‌های او توجه کنید متوجه دیدگاه امروزی و مدرن لوید خواهید شد، این معمار سرشناس نظر‌های جالبی در خصوص مسایل سیاسی، اخلاقی داشت و نظر‌های او برای معماران مدرن قرن بیست و یکم نیز جالب و شنیدنی است.
این معمار برجسته در کنار طراحی‌های بحث‌برانگیز و انقلابی که به جامعه معماری عرضه کرد، شصخیت بحث‌برانگیزی نیز داشت و رک و پوست‌کنده حرفش را به مخاطب می‌زد. جالب است بدانید گفته می‌شود یکی از مشتری‌ها به فرانک لوید رایت زنگ می‌زند و از سقف خانه‌ای که او ساخته بود و روی میز آب چکه می‌کرد گله می‌کند. فرانک نیز با خونسردی کامل از پشت تلفن به مشتری می‌گوید که خودش را زیاد ناراحت نکند و به جای گله و شکایت، جای میزش را تغییر دهید تا خیس نشود. فرانک لوید رایت در یک جلسه دادگاه حضور پیدا کرده بود و وقتی در محضر دادگاه شغلش از او پرسیده شد با اعتماد به‌نفس کامل پاسخ داد بزرگترین معمار دنیا!

جالب است بدانید فرانک لوید رایت به‌رغم اینکه پروژه‌های معماری بسیار مهمی را در شهر‌های مختلف به پایان رسانده بود علاقه‌ای به زندگی در شهر نداشت. پروژه ساخت آسمان‌خراش ایلینوی هرگز به پایان نرسید و فرانک لوید که سال‌های سال مشغول به طراحی ساختمان‌های مختلف بود هرگز موفق نشد آسمان‌خراش بلندی را به پایان برساند. بلند‌ترین ساختمانی که فرانک لوید رایت طراحی کرده بود یک برج ۱۹ طبقه بود که در سال ۱۹۵۶ در اوکلاهاما افتتاح شد.
فرانک لوید رایت صد‌ها ساختمان زیبا و شیک ساخت که بعضی از این ساختمان‌ها مشکلاتی نیز داشتند، اما به لحاظ طراحی، تمامی این ساختمان‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن داشتند و امارت‌هایی که فرانک لوید ساخته است هنوز هم مورد تعریف و تمجید طراحان مدرن قرن بیست و یکم قرار می‌گیرد.

در بین تمامی خانه‌هایی که فرانک لوید رایت طراحی کرده است، خانه فالینگ‌واتر که به خانه آبشار نیز معروف است به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین کار‌های او شناخته می‌شود و این خانه یکی از برترین آثار معماری قرن بیستم است. فرانک لوید رایت ساخت این خانه را در اواسط دهه ۳۰ میلادی به پایان رساند و با توجه به اینکه در آن دوران، صنعت معماری در رکود سختی فرورفته بود، لوید توانست با طراحی این خانه اسم و رسم خوبی برای خودش در دنیای معماری پیدا کند.
جالب اینجاست که در ابتدا طراحان جوان آن زمان به سبک ساخت خانه آبشار اشکال‌های زیادی وارد کردند و مدعی شدند این خانه قدیمی و بی‌روح طراحی شده است. اما هیچ کدام از این نقد‌ها پایه و اساسی نداشت و خانه آبشار درنهایت به‌عنوان یک شاهکار بین‌المللی در دنیای معماری شناخته شد. فرانک لوید حرف‌های زیادی برای گفتن در ساخت این خانه داشت و خانه آبشار را به گونه‌ای طراحی کرد که نزدیک‌ترین حالت ممکن را با زمین و طبیعت داشته باشد.

برای رسیدن به این هدف فرانک لوید رایت این خانه را روی یک آبشار بنا کرد و در ساخت آن سعی نمود تا جایی که امکان دارد این خانه با طبیعت اطراف آن سازگاری کاملی داشته باشد تا دخالت کمتری در ساخت این خانه با محیط طبیعی اطراف آن مشاهده شود. نگهداری و محافظت از این بنای باشکوه و زیبا به سازمان حافظت از محیط زیست پنسیلوانیا در سال ۱۹۶۳ واگذار شد و چند سال بعد نیز خانه آبشار به موزه‌ای زیبا تبدیل گردید.
این خانه در صد و چهار کیلومتری جنوب پیتسبرگ در پنسیلوانیا واقع شده است و تاکنون چیزی حدود ۵ میلیون نفر از خانه آبشار بازدید کرده‌اند و به ذهن خلاق فرانک لوید رایت آفرین گفته‌اند.

سفارش ساخت این این خانه زیبا که خلوتگاهی مناسب در کنار کوهستان و آبشار به‌حساب می‌آید توسط ادگار جی کافمن (Edgar J. Kafmann) به فرانک لوید رایت داده شد. کافمن یکی از تاجرین ثروتمند پیتسبرگ بود و به دنبال ساخت خانه‌ای میگشت که نمایی زیبا به آبشار داشته باشد. اما پس از صحبت‌های اولیه با فرانک لوید رایت، این طراح افسانه‌ای توانست کافمن را راضی کند که تماشای آبشار از فاصله‌ای نسبتاً دور هیچ لذتی ندارد و رایت به کافمن قول داد خانه‌ای برایش بسازد که در این خانه به جای نگاه کردن به آبشار، دقیقاً در کنار آبشار زندگی کند.
فرانک لوید رایت چندین ماه وقت خود را صرف طراحی و ایده‌پردازی ساخت این خانه کرد و کافمن نیز دائم پیگیر ماجرای ساخت خانه بود. فرانک لوید رایت می‌خواست خانه‌ای سه طبقه بسازد که تیرک‌های این خانه روی آبشار قرار بگیرد، او مصالحی مانند سیمان، فولاد، سنگ و شیشه را برای ساخت این خانه درنظر گرفته بود، اما قرار بود این مصالح به نوعی در این خانه استفاده شود که مخاطب وقتی از بیرون نگاه می‌کند با خانه‌ای طرف باشد که از دل طبیعت بیرون آمده بود و سازگاری زیبایی با آبشار، درختان و رودخانه داشته باشد.

تیرک‌هایی که قرار بود در این خانه استفاده شود باعث ایجاد بحث و جدل‌های زیادی میان کافمن به‌عنوان کارفرمای پروژه ساخت خانه آبشار و فرانک لوید رایت به‌عنوا طراح ارشد این پروژه شد. کافمن کارگران را وادار کرد تا تیرک‌های این خانه را تقویت کنند و فرانک لوید رایت نیز که خاطرش از استحکام این تیرک‌ها جمع بود، بابت دخالت کافمن در ساخت خانه، وی را تهدید کرد که پروژه را کنار خواهد گذاشت.

از قرار معلوم حق با کافمن بود چرا که تیرک‌های قسمت جلو این خانه، خمیده شده بود و رطوبت آب آبشار به داخل خانه منتقل می‌شد. اما به رغم تمامی این موارد، کافمن و همسرش لیلیان، مجذوب زیبایی این خانه شدند و نمای خانه آبشار به بیرون را ستودند.
فرانک لوید رایت برای اینکه این خانه بهترین نما را به طبیعت زیبای بیرون داشته باشد پنجره‌هایی بدون قاب طراحی کرد و همسر فرانک کافمن به اندازه‌ای از این پنجره‌ها خوشش آمد که در نامه‌ای به کافمن نوشت این پنجره‌ها نسبت به پنجره‌هایی معمولی و پرده‌دار بسیار زیبا‌تر به نظر می‌رسد. خانه آبشار به لحاظ طراحی تفاوت‌های زیادی نسبت به منزلی داشت که کافمن در پیتسربرگ در آن زندگی میکرد.
لوید رایت که با نهایت وسواس، طراحی تمام قسمت‌های این خانه را شخصاً انجام می‌داد سعی کرد تا جایی که امکان دارد لوازم و مبلمان خانه را در دیوار‌ها تعبیه کند. این موارد باعث شد تا خانه آبشار به اثری جاودانه از طراحی‌های فرانک لوید رایت تبدیل شود. خانواده کافمن سال‌ها است که از دنیا رفته‌اند، اما طراحی داخلی این خانه همچنان به همان شکلی که فرانک لوید رایت انجام داده بود، دست نخورده باقی‌مانده است.

پایان ساخت خانه آبشار
ساخت خانه آبشار با تمامی حاشیه‌هایی که به‌دنبال داشت در نهایت در سال ۱۹۳۸ به پایان رسید و و عکس این خانه در ماه ژانویه همان سال روی جلد مجله تایمز چاپ شد. تایمز خانه آبشار را بهترین و زیباترین اثر فرانک لوید رایت دانست و تا می‌توانست از این خانه تعریف و تمجید کرد. هزینه نهایی ساخت این خانه از چیزی که در نظر گرفته شده بود بسیار فراتر رفت و ساخت خانه آبشار در آن زمان ۱۵۵ هزار دلار روی دست مالک این خانه خرج گذاشت. این مبلغ به دلار امروز برابر با ۲.۷ میلیون دلار است و فرانک لوید رایت برای ساخت خانه آبشار ۸ هزار دلار دستمزد دریافت کرد.
هزینه‌های ساخت خانه آبشار به همین‌جا ختم نشد و اوایل قرن بیست و یکم این خانه در خطر تخریب و سقوط قرار گرفت و حدود ۱۱.۵ میلیون دلار طرف بازسازی آن شد. البته این خرج‌ها در مقابل هنری که فرانک لوید رایت به‌خرج داده است اصلاً به‌حساب نمی‌آید و امروزه نمی‌توان روی خانه آبشار قیمت گذاشت.

سرگذشت اهالی خانه آبشار و سرانجام زیباترین خانه دنیا
خانه آبشار به ساکنین‌اش وفا نکرد و لیلیان، همسر کافمن، مالک خانه آبشار، در سال ۱۹۵۲ در خانه آبشار خودکشی کرد، ادگار کافمن نیز سه سال بعد از دنیا رفت و این خانه اشرافی و زیبا به تنها پسر کافمن، ادگار جونیور رسید. ادگار در سن سی سالگی دستیار فرانک لوید رایت بود و عمر خود را به همراه پاول مایان که یک طراح و معمار فرانسوی بود در خانه آبشار سپری کرد.
ادگار قبل از مرگش خانه آبشار را به سازمان حافظت از محیط زیست پنسیلوانیا اهدا کرد، وی در کنار خانه آبشار، حدود ۱۷۵۰ هکتار زمین را نیز به همراه مبلغ هنگفت ۵۰۰ هزار دلار وقف این سازمان کرد.
در این بین فرانک لوید رایت توانست با ساخت خانه آبشار، نام خودش را در صنعت معماری جاوادنه کند و به‌عنوان بهترین طراح ساختمان در طول تاریخ شناخته شود.
در پایان پیشنهاد می‌کنیم اگر شما هم به طراحی ساختمان علاقه دارید و نکته‌های خوبی در این زمینه می‌دانید یا اینکه خانه‌های جذابی را در ایران می‌شناسید که طراحی‌های فوق‌العاده‌ای دارند، در قسمت نظرات برای ما و سایر کاربران از این اطلاعات مفید بگویید.




ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید