راسخون/ امام علی(ع) امام اول شیعیان و خلیفه‏ی چهارم، در سیزدهم رجب سال 30 عام الفیل در دورن خانه‏ی کعبه به دنیا آمد. پدرش ابوطالب(عبدمناف) پسر عبدالمطلب و مادرش فاطمه دختر اسد بن هاشم است. ابوالحسن، ابوتراب، ابوالحسین، ابوالرَّیحانَتَین از جمله کنیه‏های آن امام و امیرالمؤمنین، ولی اللَّه، اسداللَّه، مرتضی، وصی، یعسوب الدین، حیدر، کرار و... از القاب آن سرور می‏باشد. حضرت علی(ع) از دوران کودکی، تحت تعلیم و تربیت حضرت محمد(ص) قرار گرفت و اولین مردی بود که اسلام آورد. آن امام همام به جز غزوه‏ی تبوک، در تمامی غزوات و جنگ‏های پیامبر اکرم(ص) حضور داشت و همواره در رنج‏ها و سختی‏ها، یاور و حامی پیامبر بزرگ اسلام بود. امام علی(ع) در هجدهم ذی‏حجّه‏ی سال یازدهم هجری، در محلی به نام غدیر خُم، به امر خدا و از طرف پیامبر به رهبری امت اسلامی پس از رسول اکرم(ص) برگزیده شد و پس از بیعت مردم، امیرالمؤمنین لقب گرفت. اماپس از رحلت پیامبر(ص) این امر مُهم اجرا نگردید و خلافت به دست ابوبکر افتاد. سی‏وسه سال از عمر مبارک امام علی در کنار رسول خدا(ص)، بیست و پنج سال پس از رحلت آن حضرت در خانه‏نشینی و در حدود پنج سال نیز در خلافت سپری شد.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید