آرمان امروز/ در زندگی اجتماعی به افرادی برخورد می‌کنیم که در انجام کارها بدون اینکه نتیجه کار را در نظر بگیرند زود تصمیم می‌گیرند. این‌گونه افراد عجول، همیشه در مسائل و حوادث، سطح قضایا را لمس می‌کنند و به عواقب و لوازم آنها توجهی ندارند. معلمی که تحقیق نکرده، زود عکس‌العمل از خود نشان می‌دهد، بازرگانی که در امر تجارت با شتاب‌زدگی اقدام می‌نماید، پدری که با خامی و نپختگی درباره فرزندان خود تصمیم می‌گیرد و... همه از این دسته هستند. در برابر این افراد، گروه دیگری قرار دارند که نمی‌توانند تصمیم بگیرند و حتی در عادی‌ترین کارهای روزمره، از اتخاذ تصمیم عاجز می‌مانند و تردید و شک کشنده‌ای آنان را رنج می‌دهد و در نتیجه هر بار که می‌خواهند تصمیم بگیرند، افکار خاصی آنان را از تصمیم بازمی‌دارد.شک و تردید یک صدای مبهم و آزاردهنده از انتهای ذهن ماست که دائما برای ما استدلال می‌آورد که «تو نمی‌توانی موفق شوی»، «این انتخاب خوبی نیست» و «شاید این انتخاب، بهترین نباشد» و ...شک، در لغت به‌معنای احساس عدم قطعیت و یا فقدان عقیده محکم، تعریف می‌شود. شک و تردید، شبیه به قدم‌زدن و گام برداشتن در تاریکی است، زمانی‌که شما نمی‌توانید جلوی پای خود را ببینید، اطمینان ندارید که گام بعدی که برمی‌دارید درست است یا خیر و در اینجاست که تردیدها شکل می‌گیرد. این تردید و دودلی بر تمام جنبه‌های زندگی ما اعم از انتخاب لباس، صحبت‌کردن یا نکردن در جمع، رفت‌وآمد و مناسبات اجتماعی، تربیت فرزندان و... سایه انداخته و ممکن است در ظاهر، خود را به صورت خجالت، اضطراب، فقدان کارآمدی و... نشان دهد اما آنچه که مهم است این است که این تردید و دودلی می‌تواند تبدیل به وسواس شده و بر کیفیت زندگی افراد آسیب بزند. وقتی این تردیدها تبدیل به وسواس شود این روحیه حتی در عادی‌ترین کارهای آنان به چشم می‌خورد و از ابتدایی‌ترین مرحله شروع شده، به تدریج به مراحل خطرناکی می‌رسد، در برخی از موارد کار وسواس آنچنان شدت می‌یابد که همه این دسته از افراد را «مسامحه‌کار» تشخیص داده و زندگی اجتماعی، برایشان دشوار و سخت می‌گردد.برای غلبه بر شک و دودلی و جلوگیری از پیشروی این تردیدها روش‌های مختلفی وجود دارد و از آنجا که افراد با هم متفاوتند و در نتیجه همه روش‌ها برای همه افراد موثر و مفید نیست، بنابراین سعی می‌کنیم روش‌های مختلفی را به شما آموزش دهیم تا مطابق با خواسته خود به انتخاب آن بپردازید. با به‌کارگیری این روش‌ها می‌توانید اعتماد و کارآمدی را در خودتان تقویت کرده و بر افکار منفی خود غلبه یابید:

ابتدا لیستی از واژه‌ها، اصطلاحات و یا جملاتی که در هنگام هجوم شک و دودلی به ذهن‌تان خطور می‌کند، تهیه کرده و فهرست‌وار بر یک صفحه کاغذ ثبت کنید. برای مثال: «من نمی‌توانم این کار را انجام دهم.»، «من به اندازه کافی، باهوش نیستم تا از پس این امتحان برآیم.» «شاید بهتر از این لباس هم برای من پیدا شود.» و «این رنگی که پوشیدم مناسب این مراسم است؟» شناسایی این افکار منفی به شما کمک خواهد کرد تا راحت‌تر بر مشکلات خود غلبه یافته و افکار منفی را با افکار مثبت جایگزین کنید. شک و تردید، شبیه به قدم‌زدن و گام‌برداشتن در تاریکی است، زمانی‌که شما نمی‌توانید جلوی پای خود را ببینید، اطمینان ندارید که گام بعدی که برمی‌دارید درست است یا خیر و در اینجاست که تردیدها شکل می‌گیرد.

با دوستان و اطرافیان خود صحبت کرده و از آنها بخواهید که برای غلبه بر این همه تردید و دودلی شما را حمایت کنند. اطرافیان و نزدیکان شما می‌توانند با ارائه حمایت‌های مثبت، تشویق‌کردن و یا حتی به تنبیه شما بپردازند. حمایت اطرافیان کمک بسیاری به این دسته از افراد خواهد نمود. اطمینان‌دادن اطرافیان در برخی از موارد و یا حتی ایستادن در مقابل تردیدهای دائمی، می‌تواند مشکل‌گشا باشد.

زمانی‌که پیام‌های منفی به ذهن‌تان خطور کرد، افکار مثبت را جایگزین کنید. به‌جای اینکه فکر کنید «من نمی‌توانم» این عبارت را جایگزین کنید «من می‌توانم و یا خواهم آموخت که چگونه این عمل را انجام دهم».

تجربه و تمرین آرامش‌ورزی را فراموش نکنید. افراد دارای شک و دودلی، گاه بعد از انتخاب یک اقدام و حتی دست به‌کار شدن، باز هم دچار تردید هستند و در حین کار دائما این مساله را مرور می‌کنند که «آیا کار من درست بود؟» «آیا تصمیم منطقی را گرفتم؟» «نکند اشتباه اقدام کردم؟» و...

همه این افکار باعث ایجاد نوعی استرس و تنش در آنها می‌شود در اینجاست که به این دسته از افراد توصیه می‌گردد هرگاه احساس نگرانی به شما هجوم آورد، لحظه‌ای مکث کرده چند نفس عمیق بکشید و به خودتان آرامش دهید و جملات مثبت را با خودتان مرور کنید.

برای کمک به دیگران داوطلب شوید. همان‌طور که اشاره کردیم افراد مبتلا به شک و دودلی هیچ‌گاه به خود و توانایی‌هایشان اعتماد و اطمینان ندارند. آنها همیشه در یک دایره تردید، دور می‌زنند. لذا کمک‌کردن به دیگران باعث می‌شود که این افراد به توانایی‌های خود ایمان آورده و احساس بهتری نسبت به خود بیابند.

هر روز یک تجربه جدید کسب کنید. اگر شما جز آن دسته از افرادی هستید که در مکان‌های عمومی به سختی رابطه برقرار کرده و دائما نگران ارزیابی دیگران در مورد طرز رفتار و گفتار خود هستید، سعی کنید که خودتان را وادار به برقراری رابطه با افراد کنید، مثلا همیشه برای سلام و احوالپرسی با همکاران، دوستان و همسایگان، شما پیش‌قدم شوید وقتی در جمع افراد غریبه قرار می‌گیرد با کنار دستی خود شروع به گفت‌وگو در مورد مطالب رایج و معمولی کنید و... و به‌طور کلی یک هدف کلی تعیین و قدم‌به‌قدم گام بردارید تا بتوانید به توانایی و کفایت خود در مورد برقراری رابطه با دیگران مطمئن شوید.






ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید