خراسان/ قدیم، زرگرها وقتی می‌خواستند ببینند سکه‌ای طلا هست یا نه، آن را به زمین می‌زدند تا از جنس صدای آن، اصالتش را بفهمند. خداوند زرگر عالم است؛ گاهی یکی را چند صباحی به ظاهر، به زمین می‌زند و مشکلات و مشقاتی برایش فراهم می‌شود. آن گاه از جنس رفتار و سخن آن فرد بر همه معلوم می‌شود چگونه آدمی است [ایمانش اصالت دارد یا نه]. ببینید، دندان پیامبر را شکستند اما به جای نفرین و به جای این که نفرتی در دلش ایجاد شود، دستان خود را به سوی آسمان بلند می‌کرد و می‌فرمود: «خدایا این‌ها نمی‌فهمند. تو هدایتشان کن.» یعنی جواب بدی را با خوبی می‌داد. حال ما هم اگر اسوه مان پیامبر باشد می‌توانیم این چنین اصیل و با عیار باشیم.

سلوک باران | حجت الاسلام رنجبر



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید