خراسان/ در آیه 35 سوره آل عمران می خوانیم:

إذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَ نَ رَبِّ إِنِّى نَذَرَتُ لَکَ مَا فِى بَطْنِى مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّى إِنَّکَ أَنْتَ الْسَّمِیعُ الْعَلِیمُ‏

(بیاد آور) هنگامى که همسر عمران گفت: پروردگارا! همانا من نذر کرده‏ام آن چه را در رحم دارم، براى تو آزاد باشد (و هیچ‏گونه مسئولیتى به او نسپارم تا تمام وقت خود را صرف خدمت در بیت‏المقدس کند،) پس از من قبول فرما، که به راستى تو شنواى دانایى.
استاد قرائتی در تفسیر این آیه می‌گوید:
افراد دوراندیش، قبل از تولدِ فرزند به فکر مسیر خدمات او نیز هستند.
خدمت در مسجد به قدرى ارزشمند است که اولیاى خدا عزیزان خود را قبل از تولد نذر آن مى‏کنند.
موضوع نذر، تاریخى بس طولانى در ادیان الهى دارد.
میان گذشت از فرزند و برگزیده شدن از سوی خداوند، یک رابطه ظریف است.

ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید