خراسان/ خواجه ای مال خود را میان فرزندان تقسیم می کرد و غلامی خردسال داشت. غلام گفت: «ای خواجه! اول به من چیزی بده. بعد به فرزندانت!» خواجه گفت: «چرا؟» غلام گفت: «برای این که خداوند فرموده است: «الْمالُ وَ الْبَنُونَ زینَةُ الْحَیاةِ الدُّنْیا؛ مال و فرزند زینت زندگی دنیایی است.» (کهف: 46) و مال را بر فرزند مقدم دانسته است. من هم جزو اموال تو هستم و بر فرزندان تو تقدم دارم!» خواجه از شنیدن سخن خردمندانه و زیرکانه غلام خوشحال شد و او را آزاد کرد.
گنجینه لطایف




ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید