خراسان/ در تمدن عثمانی که آداب ترک و اسلامی را از سلجوقیان به ارث برده، به زندگی انسان‌ها و همه موجودات، از جمله حیوانات و پرندگان اهمیت بسیاری داده می شود
و در ساخت بناها برای مردم و بهره‌برداری عمومی، لانه های زیبایی برای پرندگان در نظر گرفته می شد تا در کنار انسان ها مامن و پناهی داشته باشند. نمونه ای از این آشیانه ها را می بینید.
یکی از بخش های مهم در معماری عثمانی افزودن خانه ای برای پرندگان است که در ساختمان‌های مختلف، مساجد، پل‌ها و فواره ها و … تعبیه می شوند.
خانه پرندگان فقط یک خانه ساده نبودند بلکه خانه مینیاتوری یک یا چند طبقه با الهام از معماری بنای بزرگ‌تر پناهگاهی برای گنجشک ها، پرستو و کبوترها بودند.
امروزه تعداد کمی از خانه های پرندگان که در تاریخ ترکیه ریشه دارند، باقی مانده‌اند و قدیمی ترین آن مربوط به قرن ۱۶ است که به پل «بویوک‌چکمجه» متصل است.