برترین ها/در گوشه ای از استان چهار محال و بختیاری ، اثری چشم نواز از طبیعت دیده می شود که نامش را دره عشق گذاشته اند. در هر گوشه از این دره، می توان زیبایی تازه ای را به تماشا نشست. وجود رودخانه ها، آبشار، روستاها و ... همه و همه باعث شده اند تا فضایی متفاوت در این منطقه به وجود آید؛ فضایی بکر که می تواند آرامش را برایتان به ارمغان بیاورد.
ارتفاع کم کناره های رودخانه و تغییر بسیار زیاد ارتفاعات در فواصل بسیار کم، باعث شده تا آب و هوایی خاص در این منطقه ایجاد شود و از آب و هوای گرم تا تا آب و هوای سرد را فاصله حدود دو تا سه هزار متری بتوان لمس کرد. این تنوع آب و هوایی در جنس سنگ ها، شیب دامنه ها، شکل دامنه ها از جمله پرتگاه ها، دیواره ها، صخره ها، دره های کوچک و.. و پوشش گیاهی کاملا تاثیر گذار بوده و اشکال گوناگونی را در گوشه و کنار این دره شکل داده اند که هر کدامشان می توانند انسان را عاشق این طبیعت کنند و شاید به همین سبب است که نامش را دره عشق گذاشته اند.
افسانه های محلی نیز می گویند که در زمان‌های بسیار دور دو نفر در دو سوی این دره به هم دل می بازند اما چون هنوز پلی وجود نداشته و راهی نیز برای ارتباط نبوده است به ناچار هر دو خود را به داخل آب دره انداختند تا بهم برسند اما این دنیا را ترک کردند.
برای رسیدن به دره عشق باید وارد جاده شهرکرد به ایذه شویم که یکی از زیباترین و در عین حال ترین پرپیچ و خم ترین و خطرناک ترین جاده های ایران است. با ورود به این جاده و ادامه ی مسیر، درختان بلوط در دامنه های زاگرس مرکزی نمایان می شوند و زیبایی هایشان را به رخ رهگذران می کشند. با پشت سر گذاشتن این درختان، راه های فرعی ما را به دامنه های کوه هزار دره و یکی از انشعابات کارون می رسانند و پس از عبور از یک پل، روستای جوزستان و سپس روستای پوراز خودشان را می نمایانند.
بعد از آن باید به سوی روستای دروک برویم که با باغ های انارش به استقبالمان می آید و روحمان را تازه می کند. این در حالی است که هیچ روستایی در این اطراف انار ندارد و این امر نشان دهنده ی تفاوت دما و اقلیم در سراسر مسیر است. به هر جای این روستا که بنگری تنها درختان انار را می بینی و به همین دلیل است که به آن دورک اناری می گویند. پس از دل کندن از دورک و ادامه ی مسیر عاقبت به مقصد پر رنگ و لعابمان می رسیم.