تبریز بیدار/یا مصرف برق امسال آنقدر بالا رفته و مسئولین نتوانسته اند پیش بینی کنند و حالا هم به مشکل برخورده ایم که به اهمال کاری وزارت نیرو بر می گردد و یا هم کار نابلدی مسئولین باعث شده تا کشور در ده سال گذشته بی سابقه ترین خاموشی ها را تجربه کند
این چند روز بحث سهمیه ای شدن برق در تبریز هم به مشکلات اقتصادی و دیگر مردم اضافه شده است. شاید هیچ چیز در این کسادی بازار و افزایش دَم به دقیقه ای قیمت ها به اندازه گرمای هوا و خاموشی ها نمی تواند اعصاب خورد کن باشد.
مشخص نیست واقعا بحث کمبود برق است و یا مثل بقیه جریان ها باز هم از سو مدیریت رنج می بریم! اما این روزها حالا دیگر قطعی دوساعته برق جای خود را به قطعی های چهارساعت و حتی بالاتر داده و به کل زندگی عادی مردم را مختل ساخته است.
دو روز گذشته در محله طالقانی تبریز ۴ ساعت پشت سر هم برق قطع شده. در محلاتی همچون عباسی هم قطعی چند ساعته برق داشته ایم. شرایط در دیگر محلات پایین و بالای شهر در این چند روز به همین منوال بوده است.
مسئولین کاهش ذخایر آبی را دلیل کمبود برق و قطعی ها معرفی کرده اند این در حالیست که بیش از ۹۰ درصد برق کشور را سوختهای فسیلی تامین میکنند اما حالا بیشتر محلات تبریز یک سوم زمان پیک مصرف را برق ندارند. به نوعی باید گفت اگر کل منابع آبی کشور هم تعطیل شده باشد که چنین نیست، تنها یک دهم برق کشور دچار مشکل می شود. باید اشاره کرد که طبق اعلام مسئولین تنها ۲۰، ۳۰ درصد کمبود منابع آبی در این حوزه داریم و با یک حساب سرانگشتی می توان فهمید که ۲، ۳ درصد کمبود برق باید داشت.
تاسف بار تر این که این خاموشی های سهمیه ای اعصاب خورد کن تنها به تبریز و آذربایجان خلاصه نمی شود، بقیه استانها هم شرایط مشابهی دارند. با توجه به آمار و ارقامی که در بالا اشاره شد مشکل به وجود آمده از دو حالت خارج نیست
یا مصرف برق امسال آنقدر بالا رفته و مسئولین نتوانسته اند پیش بینی کنند و حالا هم به مشکل برخورده ایم که به اهمال کاری وزارت نیرو بر می گردد و یا هم کار نابلدی مسئولین باعث شده تا کشور در ده سال گذشته بی سابقه ترین خاموشی ها را تجربه کند.
هرچه که هست همه این دود ها به چشم مردم به خصوص مستضعفین و پایین شهری ها که از قضا برقشان هم بیشتر قطع می شود خواهد رفت. امروز تصادفا سری به یک بقالی در طالقانی زدم. بنده خدا داشت بستنی هایش را بیرون می ریخت، کم مانده بود گریه اش بگیرد، می گفت "این فروشگاه های بزرگ به حد کافی پدرمان را در آورده اند، مگر چقدر سود می کنم که باید بستنی هایم را هم بیرون بریزم" منظورش از فروشگاههای بزرگ هم کروش و جانبو بود. اکثر مشاغل آزادِ یدی کشور به خاطر سهمیه بندی های برق آسیب دیده اند و شرایط برایشان سخت تر از همیشه شده است.
اگر واقعا سهمیه بندی تنها راه چاره است چرا اداره برق از مصرف کننده ها و محلاتی که بیشترین مصرف را نسبت به بقیه خانوارها دارند شروع نمی کنند؟ خانه های چند صد متری که باید با برق چند برابری روشن و با کولرهای های گازی پر مصرف خنک شود و در این بین خانواده ۵ نفره که در خانه ۵۰ متری زندگی می کند و در بدترین شرایط اقتصادی هم به سر می برد، باید تاوان اصراف مرفهین و صد البته بی کفایتی مسئولین را بپردازند.
هرچه که هست ماجرای قطعی های سریالی برق به این سادگی قابل تحلیل نیست.