خبرگزاري کردپرس/ صلاح الدين خديو فعال مدني در يادداشتي کوتاه از بمباران شيميايي سردشت تا تبديل اين شهرستان به پايتخت کولبري ياد مي کند و مي نويسد: اروپايي ها در ابتداي قرن بيست، در بمباران سردشت مواجهه اي از جنس سکوت و همراهي با دولت بعث داشتند. 33 سال قبل در آخرين مرحله جنگ ايران و عراق که کردستان به صحنه جنگ تبديل شده بود، ارتش عراق با بمباران شيميايي سردشت بيش از صد نفر را کشت و هزاران نفر را مصدوم کرد. اثرات ديرپاي اين جنگ پس از سه دهه هنوز به صورت محروميت و توسعه نيافتگي استانهاي غربي به شمول چهار استان کردنشين خود را نشان مي دهد. اختلافات و جنگ هاي ايران و عثماني به عنوان ريشه هاي تاريخي جنگ ايران و عراق در طول چهار سده نقش مهمي در کند شدن پيشرفت اجتماعي و اقتصادي و زوال امارت هاي کرد داشت. از يک نظر مي توان گفت توقف امپراطوري عثماني پشت دروازه هاي اروپاي مرکزي در ابتداي قرن شانزده، بر اثر جنگ با دولت صفوي در مرزهاي شرقي، فرصت طلايي به غربي ها براي تکوين و تکميل رنسانسي اعطا کرد که آن زمان در آغازش قرار داشتند. اين جنگ البته به بهاي نابودي کردستان و الحاق سه چهارم آن به عثماني تمام شد. اما اروپايي ها در ابتداي قرن بيست، نيکي تاريخي کردها را با يک مداخله شريرانه استعماري در بازترسيم مرزها جواب دادند. همانگونه که در بمباران سردشت نيز مواجهه اي از جنس سکوت و همراهي با دولت بعث داشتند.

همراهان عزيز ، آخرين اخبار استان آذربايجان غربي را به صورت لحظه اي و فراجناحي در بسترهاي زير دنبال کنيد : آخرين خبر آذربايجان غربي در تلگرام : https://t.me/joinchat/AAAAAELz0XoXS28pvvtZPA آخرين خبر آذربايجان غربي در اينستاگرام : https://instagram.com/wazerbaijan_today