اسپاش/ ماهواره هواشناسی "متئور-ام2-1" ساخت شرکت لوسیفان به واستوچنی رسید. شرکت لوسیفان از زیرمجموعه‌های سازمان فضایی روسیه روسکاسموس بشمار می‌رود که طراحی و ساخت سامانه‌های نظارت فضایی، کنترل اطلاعات و مجتمع‌های الکترومکانیکی مربوط به فناوری فضایی را انجام می‌دهد.
این ماهواره، به همراه کارشناسان فنی و عملیاتی شرکت لوسیفان و تجهیزات برای مونتاژ و آزمایش دستگاه‌های مختلف آن با یک هواپیمای اختصاصی وارد مرکز پرتاب‌های فضایی واستوچنی شد.

ماهواره هواشناسی "متئور-ام2-1" برای دریافت تصاویر محلی و جهانی ابرها، سطح زمین، یخ و برف در دامنه‌های مختلف، تعیین دمای سطح دریا و دمای تابش از سطوح زیرین، بررسی وضعیت و توزیع ازن در جو، اطلاعات در مورد شرایط ژئوفیزیکی در نزدیک زمین در فضا، چگالی طیفی انرژی خروجی تابش برای تعیین مشخصات عمودی دما و رطوبت در جو، و همچنین برای ارزیابی اجزای تعادل تابش سیستم زمین-جو طراحی و ساخته‌شده است.

برای رساندن این ماهواره به مدار تعیین‌شده، قرار است بعد از پرتاب و در مرحله گردش اولیه مداری در اطراف زمین از موشک تقویتی فرگات استفاده شود.
پرتاب ماهواره هواشناسی "متئور-ام2-1" برای ماه نوامبر 2017 برنامه‌ریزی‌شده است که با موشک "سایوز2-1 ب" با مرحله تقویتی فرگات صورت می‌گیرد. در این پرتاب، سایوز علاوه بر محموله سنگین خود یعنی"متئور-ام2-1" چند ریز ماهواره را نیز به مدار خواهد رساند.
آن‌طور که به نظر می‌رسد پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی ماه‌های پرکاری را در پیش رو دارد. خدمه این پایگاه در آینده‌ای نزدیک چند ماهواره از مشتریان روسی و خارجی را دریافت خواهند کرد که ازجمله می‌توان به ماهواره‌های آسیاست-3 و ایدیاست (IDEA (Infusing satellite Data into Environmental air quality Applications) اشاره کرد که قرار است با موشک "سایوز2-1 ب" صورت گیرد.

طبق برنامه‌ریزی‌های روسکاسموس در دسامبر 2017 موشک "سایوز2-1 آ" کناپوس-ب ماهواره ویژه نظارت بر وضعیت اضطراری را از واستوچنی به فضا پرتاب خواهد کرد.
اولین پرتاب ماهواره از واستوچنی در 28 آوریل 2016 صورت گرفت. پایگاه فضایی واستوچنی که نخستین سایت پرتاب موشک غیرنظامی در خاک روسیه است باید به‌تدریج وابستگی روسیه به پایگاه فضایی اجاره‌ای بایکونور قزاقستان را کم کند. این کشور در نظر دارد در اواسط دهه 2020 پرتاب‌های خود از بایکونور قزاقستان را خاتمه دهد.