مجله ایلیاد/ قرارگیری نامناسب سر می‌تواند در جوانان باعث رشد استخوان اضافی در پشت جمجمه شود. این نتایج تحقیقاتی است که دانشمندان دانشگاه سانشاین کوست، انجام داده‌اند. «دیوید شاهار» و «مارک سایرز» در سال ۲۰۱۶ با استفاده از اشعه‌ی ایکس، ۲۱۸ جوان استرالیایی ۱۸ تا ۳۰ ساله را آنالیز کردند و دریافتند که ۴۱ درصد آن‌ها دارای استخوان اضافی به‌اندازه‌ی ۱۰ تا ۳۰ میلی‌متر در پشت جمجمه‌ی خود هستند. این وضعیت بزرگ شدن برآمدگی خارجی جمجمه، «EEOP» نامیده می‌شود. مطالعه‌ی اخیر این دانشمندان که در مجله‌ی Scientific Reports چاپ شده است، نشان می‌دهد که EEOP در جوانان بیشتر از افراد مسن مرسوم است.

دکتر شاهار می‌گوید: «رشد اضافی استخوان چیزی بود که تا کنون مختص افراد مسن بود و در اثر نیروی اضافی وارده در طولانی مدت ایجاد می‌شد؛ بنابراین پیدا کردن رشد اضافی استخوان در بین افراد جوان‌تر کاملاً حیرت‌انگیز است. این مورد در واقع شاهدی بر این موضوع است که فرآیند زوال اسکلت و ماهیچه‌ها می‌تواند بی سر و صدا از سنین پایین شروع شود. این یافته‌ها حیرت‌انگیز هستند، زیرا سال‌های زیادی طول می‌کشد تا این اتفاقات رخ دهند و در حقیقت باید احتمال بروز آن در افراد مسن بیشتر باشد. درک این موضوع خیلی مهم است که در اکثر موارد تا چند میلی‌متر رشد نامتناسب عادی است؛ ولی این که ما در افراد جوان زیادی رشد بین ۱۰ تا ۳۰ سانتی‌متری را مشاهده کرده‌ایم، غیر‌عادی است.»
آزمایش‌های اضافی شامل MRI و آزمایش‌های خونی احتمال اینکه این رشد نامتجانس در نتیجه‌ی عوامل ژنتیکی و یا در نتیجه‌ی التهابات درون بدن رخ داده باشد را رد می‌کند. دکتر شاهار می‌گوید: «این یافته‌ها هشداری در مورد رشد زودتر از حد انتظار و بی سرو صدای استخوان و آسیب‌های مفصلی به‌خاطر وضعیت نامناسب قرارگیری بدن محسوب می‌شوند و بر نیاز به مداخله در زمینه‌ی بهبود وضعیت نشستن و خوابیدن و همچنین استفاده از تکنولوژی‌هایی که با دست با آن‌ها کار می‌کنیم، تاکید می‌کند. ما اینگونه نظریه‌پردازی کرده‌ایم که بار اضافی وارده بر ماهیچه‌ به‌خاطر جلو رفتن سر جوانان مورد مطالعه در زمان استفاده از تکنولوژی‌های مدرن برای مدت‌های طولانی باعث ایجاد این استخوان اضافی شده است. جلو بردن سر باعث می‌شود که وزن آن‌را ماهیچه‌ی پشت گردن و سر تحمل کند؛ در صورتی که این وزن باید توسط ستون فقرات تحمل شود. این بار اضافی باعث شکل‌گیری جدید تاندون و انتهای استخوان می‌شود. محل اتصال تاندون به استخوان گسترده‌تر می‌شود تا بار اضافی را بر روی سطح بیشتری از استخوان پخش کند.»


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید