7620 13 نظـــــــر  

ورزش 3/ جلال چراغپور، کارشناس فوتبال در توصيف سبک علي دايي و عليرضا منصوريان از دو واژه "مينور" و "ماژور" استفاده کرده است.
در آستانه سومين ديدار اين فصل دو تيم استقلال و نفت تهران به تجزيه و تحليل سبک دو سرمربي با جلال چراغپور کارشناس با تجربه فوتبال پرداخته ايم. دو بازي گذشته اين دو تيم در ليگ برتر با نتيجه 1 بر 1 به خاتمه رسيد و در جام حذفي شاگردان علي دايي موفق شدند در جدالي نفس گير با نتيجه 3 بر 2 از سد شاگردان منصوريان عبور کنند. چراغپور در اين گفتگو به توصيف دو سبک "ماژور" و "مينور" در فوتبال، سبک استقلال و نفت تهران و همچنين شانس برنده شدن دو تيم در ديدار پيش رو پرداخته است.
مي توانيد گفتگوي "ورزش سه" با جلال چراغپور و توصيف اين کارشناس از سبک مربيگري دايي و منصوريان را در ادامه دنبال کنيد:
سبک مربيگري با کيفيت مربيگري تفاوت دارد
در ابتدا بايد اين تذکر را بدهيم که سبک مربيگري با کيفيت مربيگري دو مقوله متفاوت و مجزا است. هيچ سبکي بر سبک ديگر برتري ندارد و اينکه مربيان چگونه از مجموعه ابزار خود استفاده مي برند، تعيين کننده ميزان موفقيت آن ها خواهد شد.
مينور و ماژور در فوتبال به چه معنا است؟
سپس توضيحي در مورد دو سبک مورد نظر خواهيم داشت. سبک ماژور سبکي است که بيشتر بر توپ هاي بلند، فوتبال اقتصادي تر، سريعتر و قوي تر تمرکز دارد. در سبک ماژور ريتم بازي (تعداد حضور در محوطه جريمه به تعداد زمان) بالا است. در مقابل افرادي که سبک بازي "مينور" را ترجيح مي دهند به آن ها در اصطلاح انگليسي (Minor Gamer) مي گويند. خصوصيات اين نوع بازي پاس بيشتر، بازي در فضاهاي کوچپ و تنگ و .. است که راس آن در فوتبال مدرن، باشگاه بارسلونا است. وقتي يک مربي، مينور فکر مي کند بازيکن هاي خود را هم به همين ترتيب مي خرد و بالعکس سبک "ماژور" نيز بازيکنان خاص خود را مي طلبد. در فوتبال روز انگليس مي توان از منچستريونايتد به عنوان تيمي ياد کرد که با سبک ماژور بازي مي کند و منچسترسيتي سبک مينور.
سبک يک مربي از دوران بازي او نشات مي گيرد
معمولا مربيان بعد از اتمام دوران بازيگري يک سبک را در ذهن خود ثبت مي کنند که بيشتر به پستي مربوط مي شود که در آن بازي کرده اند. به عنوان مثال ديگو سيمئونه که در پست هافبک دفاعي به ميدان مي رفت و يک بازيکن جنگجو بود، سبکش برگرفته از پستي است که در آن بازي مي کرد. اين سبک با گذر زمان ممکن است با افزايش تجربيات و دانش تا حدودي تغيير کند، اما اسکلت آن باقي مي ماند.
سبک دايي و منصوريان متفاوت است
سبک عليرضا منصوريان و علي دايي کاملا با يکديگر متفاوت است و اين يعني شکل فوتبالي که دو تيم استقلال و نفت بازي مي کنند، تفاوت دارد. پس اگر ما بخواهيم راجع به سبک بازي اين دو صحبت کنيم بايد ببينيم در چه پستي و البته در چه سطحي بازي کرده اند.
سبک دايي "ماژور" است
آقاي علي دايي در تيم هاي بزرگي مثل بايرن مونيخ و با مربيان بزرگي مثل اتمار هيتسفلد کار کرده است. سبک آقاي دايي در فوتبال سبک "ماژور" است. يعني آقاي دايي از مسافت هاي خيلي کوتاه براي رد و بدل کردن توپ کمتر استفاده مي کند و بيشتر از توپ هاي بلند براي رسيدن به محوطه جريمه بهره مي برد و علاقمند است که زود به محوطه جريمه حريف برسد.
استفاده از سبک ماژور در فوتبال دنيا هم رو به افزايش است
معمولا تيم علي دايي از توپ هاي بلند، کرنر و ضربات ايستگاهي خوب استفاده مي کند و علي دايي به همين منظور بازيکناني را به خدمت مي گيرد که آن ها نيز سبک "ماژور" در بازي خود داشته باشند. بازيکناني که بتوانند در شلوغي ها خوب سر بزنند و بتوانند خيلي زود خود را با سبک "ماژور" تطبيق دهند. در نتيجه سبکي به عنوان سبک "ماژور" به وجود آمده و علي دايي هم در زمان بازي خودش با اين سبک بازي مي کرد. معمولا اين روزها اين سبک در حال گسترش است و در فوتبال انگليس هم روز به روز بيشتر به چشم مي آيد. تيم علي دايي با اين سبک تا سوم جدول بالا آمده و شايد بتواند به رتبه هاي بالاتر هم برسد؛ اما در مجموع رتبه خوبي به دست آورده و مي تواند همه تيم ها را اذيت کند.
سبک منصوريان "مينور" است
اما سبک عليرضا منصوريان سبکي متفاوت با علي دايي است و بر سبک "مينور" تمرکز دارد. آقاي منصوريان خودش بازيکني بوده است که سبک "مينور" داشته است. فرارها و پاس هاي کوتاه، گل زدن در فواصل کم و اينکه کمتر به عنوان بازيکني سر زن به شمار مي رفته است. اين ها خصوصيات بازيکن اين سبک بازي است و همانطور که در معماري او در استقلال مي بينيم، مهاجم نوک به معناي واقعي وجود ندارد. در حالي که آقاي دايي در هر تيمي پيش از هر چيزي مهاجم نوک برايش اهميت دارد. زماني هم که در اردوي تيم ملي بود 11 نفر مهاجم نوک را به اردوي تيم ملي دعوت کرد و هرکسي که قابليت بازي در اين پست داشت را به اردوي تيم ملي دعوت کرد و اين دعوت نشان دهنده نگرش او است.
دايي هوشمندانه زمين تختي را انتخاب کرده است
به نظر من آقاي دايي هوشمندانه سبک ماژور را انتخاب کرده است و هوشمندانه تر نيز زمين تختي را براي مسابقات خانگي خود برگزيده است. چون در زمين تختي با توجه به اينکه شرايط بازي کردن روي زمين به طور کامل فراهم نيست، تيم ها مجبور مي شوند به بازي مستقيم روي بياورند (تيم نفت تهران در ديدارهاي دور رفت با يک امتياز اختلاف نسبت به پرسپوليس دومين تيم خانگي از لحاظ کسب نتيجه است). علي دايي هم زمين، هم سبک بازي و هم نفرات را به خوبي انتخاب کرده است و مهم تر از اين سه مورد چهارم است و آن هم اينکه تاکتيکي که براي فوتبال خود انتخاب کرده است، تاکتيک کم ضرب است. به طور کلي تيم علي دايي اشکال معماري ندارد و در تمام نقاط بازيکنان مورد نظر و مطمئني را در اختيار دارد.
زمين مناسب نباشد، منصوريان به مشکل مي خورد
آقاي منصوريان با توجه به اينکه سبک مينور بازي مي کند، دو محدوديت هميشه او را تهديد مي کند. هر زماني که زمين مسابقه چمن خوبي نداشته باشد، تعداد پاس ها و دقت پاس ها را تحت تاثير قرار مي دهد و اگر بخواهد سبک را عوض کند، نمي تواند چون بازيکنان مورد نظر را ندارد. حتي آقاي ابراهيمي هافبک تيم استقلال بيشتر قدرت پيش بيني، سرعت تصميم گيري و تکنيک درگيري هوشمندانه سود مي برد تا پرش و کارهاي فيزيکي.
منصوريان يک طراح در تيمش کم دارد
اما برعکس تيم نفت، تيم علي منصوريان طراح دقيقي ندارد. اگر طراح خوبي در سبک مينور نباشد، نتيجه گيري سخت مي شود. منصوريان در مجموع بازيکن هاي خوبي دارد، ولي يک طراح (Schemer) جلوي اميد ابراهيمي کم دارد. بازيکني مثل جان واريو و يا جباري که در سال هاي گذشته در اين پست بازي مي کردند. شما وقتي سيستم مينور را انتخاب مي کنيد و طراح خوبي نداريد، مثل اين مي ماند که يک ساختمان شيک درست کنيد ولي برايش "در" نسازيد. علي منصوريان هم مي داند که تيمش يک طراح مرکزي کم دارد.

7620 13 نظـــــــر