ایرنا/ باشگاه رئال مادرید تحت هدایت «یولن لوپتگی» اوضاع خوبی را سپری نمی کند و پنج بازی بدون گل زده آن هم برای کهکشانی ها، شاید موضوع شرم آوری باشد اما گزارش تحلیلی روزنامه مارکا، از وقوع اتفاقی مشابه در زمان حضور «کریستیانو رونالدو» حکایت دارد.
مارکا اسپانیا روز یکشنبه نوشت: «یوهان کرایوف» اسطوره هلندی باشگاه بارسلونا بر این عقیده بود که یک تیم برنده برای آنکه بازیکنان برای پیوستن به آن تشنه باشند و حس رقابت جویی در تیم افزایش یابد؛ موظف است همواره در پایان هر فصل 2 بازیکن جدید جذب کند.
شما باید یا به اندازه کرایوف جسور باشید یا قدرت پیشگویی داشته باشید تا تنها با یک نگاه به تیم در برابر وسوسه های تلاش نکردن برای گرفتن بهترین بازی از بازیکنانی که نشانه هایی از زوال را بروز داده اند، مقاومت کنید.
هر کدام از 3 قهرمانی متوالی رئالی ها در لیگ قهرمانان اروپا بدنبال تصمیم تابستانی باشگاه مبنی بر به تعویق انداختن اقدامات در زمینه تقویت قوای هجومی تیم به دست آمده است؛ موضوعی که در فاصله چند ماه تا رسیدن به این افتخار به ویژه در خط حمله امری ضروری به نظر می رسید.
و این همان دلیلی است که موجب شد تا «کیلین امباپه» ستاره جوان پاری سن ژرمن در تابستان 2017 فراری داده شده و فروش یکی از ارکان مثلث بی بی سی آنها (بیل، بنزما و کریستیانو) لغو شود؛ دقیقا همان دلیلی که موجب شد تا مقامات رئال برای جذب «ماریانو» پیش قدم نشوند و گزینه «یا نیمار یا هیچکس» را انتخاب کنند.
یکی از مشکلات سفیدپوشان، عدم یافتن مکان مناسب در بازار نقل و انتقالاتی است که روز به روز شکلی خصمانه تر به خود می گیرد؛ در واقع ظاهرا محبوبیت تنزل یافته رئال و عدم تمایل بازیکنان بزرگ برای ملحق شدن به این تیم، موجب افول کهکشانی ها شده است.
و حالا، موضوع صرفا نداشتن پول کافی برای کشاندن یک سوپراستار نیست بلکه نکته اصلی تمایل سوپراستار به آمدن به سانتیاگو برنابئو و همچنین تمایل باشگاه مورد نظر برای فروش او است.
به عبارت بهتر، تعیین قیمت 250 میلیون یورو برای «هری کین» یا «محمد صلاح» دقیقا به معنای این جمله است: فروشی نیست مگر آنکه دیوانه باشید.
در مورد رئال می توانید این گونه فرض کنید که آنها تمایل دارند همین قدر دیوانه باشند چرا که بتدریج این فرضیه به وجود می آید که عملکرد ضعیف در گل زدن آن هم پس از 5 بازی متوالی بدون گل، صرفا به شانس بد مربوط نمی شود، نه؛ موضوع اصلی شانس یا حتی بی دقتی در زدن ضربات آخر نیست.
مشکل فقدان یک تمام کننده با کیفیت، یک متخصص و گلزن تمام عیار است که البته به همین دلیل یکی از گرانقیمت ترین کالاهای موجود در بازار نقل و انتقالات محسوب می شود.
به هر روی، رئالی ها با وجود در اختیار داشتن رونالدو در خط حمله و «زین الدین زیدان» روی نیمکت خود، فصل گذشته را با فاصله 17 امتیاز کمتر از صدرنشین به اتمام رساندند. در جام حذفی هم پس از ناکامی در شکست دادن تیم بی نام و نشان نومانیکا، آن هم در سانتیاگو برنابئو، مقابل لگانس مغلوب شده و از گردونه رقابت ها کنار رفتند.
با این وجود، اگر همان اتفاق سال گذشته برای سفیدپوشان و البته این بار در غیبت رونالدو و زیدان تکرار شود، در نظر گرفتن این گزینه که تنها نبودن شماره 9 محبوب در پیشانی خط حمله و مرد فرانسوی روی نیمکت این تیم مشکل کار نیست، ارزش بررسی را دارد.
به عبارت دیگر، مسوولیت نتایج ضعیف رئالی ها بیشتر بر گردن بازیکنانی است که در سطح همیشگی خودشان نبوده و انگیزه رقابتی لازم را برای بودن در تیم بزرگی همچون رئال مادرید را نداشته و از فقدان رهبر در رنج و عذابند.
تعویض «مارکو آسنسیو» توسط «یولن لوپتگی» سرمربی بحران زده کنونی رئال آن هم در فاصله 30 دقیقه مانده تا پایان بازی شب گذشته که به شکست 2 بر صفر رئالی ها انجامید، نمونه ای آشکار از عدم وجود فرمانده و رهبر در زمین یا روی نیمکت است.