دردسر بزرگ اینفانتینو

اعتماد/متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

زمانی که فیفا تعداد تیم‌های جام جهانی را از ۳۲ به ۴۸ تیم افزایش داد، امیدش این بود که کشورهایی مانند هند و چین با مجموع جمعیت ۲.۷ میلیارد نفری خود به مسابقات صعود کنند، نه کشورهایی مانند کیپ‌ورد و کوراسائو که مجموع جمعیت حدود ۷۰۰ هزار نفری آنها به سختی با جمعیت یک منطقه از کلانشهرهایی مثل بمبئی یا شانگهای برابری می‌کند.

---

بازار

---

آنچه این نهاد حاکم بر فوتبال پیش‌بینی نکرده بود، این بود که در فاصله یک ماه مانده به تورنمنت ۲۰۲۶، هنوز هیچ قراردادی برای پخش تلویزیونی با این دو غول آسیایی منعقد نشده باشد تا تضمین کند هواداران در آنجا می‌توانند ۱۰۴ مسابقه را تماشا کنند. چند ماه پیش گفته شد که فیفا حق پخش این جام جهانی و جام جهانی بعدی را به مبالغ ۱۰۰ میلیون دلار (۷۳ میلیون پوند) برای دهلی‌نو و رقمی بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار برای پکن پیشنهاد داده است. با وجود اینکه قیمت پیشنهادی به ‌طور مداوم کاهش یافته، اما هنوز هیچ قراردادی امضا نشده است.

در هند، گزارش شده که قیمت به ۳۵ میلیون دلار کاهش یافته است. نزدیک‌ترین پیشنهاد، مبلغ ۲۰ میلیون دلار است که توسط شرکت «جیو استار» (JioStar) ارائه شده است. در ظاهر، این موضوع تعجب‌آور است، چرا که برای مسابقات ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸، شرکت سونی ۹۰ میلیون دلار پرداخت کرد و سپس شرکت «ویاکام ۱۸» (Viacom18) برای نمایش رقابت‌های قطر، ۶۲ میلیون دلار هزینه کرد. در مقایسه با سال ۲۰۲۲، زمانبندی بازی‌ها برای هند چندان مناسب نیست. در این شبه‌قاره، تنها ۱۴ بازی قبل از نیمه‌شب آغاز می‌شود. در سال ۲۰۱۸، جز یک بازی، تمام بازی‌ها قبل از نیمه‌شب شروع می‌شدند و در سال ۲۰۲۲ نیز این رقم جز ۲۰ بازی بود.

با این حال، به گفته شاجی پراباکاران، عضو کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا و دبیرکل سابق فدراسیون فوتبال هند، این دلیل اصلی بن‌بست کنونی نیست. او به گاردین گفت: «زمانبندی بازی‌ها می‌تواند به عنوان یک بهانه استفاده شود. بازی‌های جام جهانی در زمان‌هایی مشابه با بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا برگزار می‌شوند و هندی‌ها آنها را تماشا می‌کنند؛ این اولین جام جهانی نیست که در این ساعات پخش می‌شود و هند قبلا هم چنین تجربه‌ای داشته است.» او این بن‌بست را بیشتر ناشی از نبود گزینه‌های متعدد، کمبود نقدینگی و کاهش اعتماد در بخش پخش تلویزیونی می‌داند. در سال ۲۰۲۲، شرکت ویاکام (متعلق به مجموعه ریلاینس) یک بازیگر جدید بود که به دنبال محتوای باکیفیت برای جذب مشتری می‌گشت و حاضر بود برای جام جهانی ضرر مالی هم بدهد. اکنون فقط «جیو استار» (حاصل ادغام ریلاینس و دیزنی) و سونی در میدان هستند. 

پراباکاران می‌گوید: «هیچ رقابت واقعی در بازار پخش ورزشی هند وجود ندارد و این کار را برای فیفا دشوارتر می‌کند؛ در همین بازار موجود هم، کریکت ورزش اول و تمرکز اصلی است.» با این حال، حتی در شرایطی که کریکت بر بازار هند تسلط دارد، گزارش‌های داخلی نشان می‌دهد که میانگین بینندگان لیگ برتر هند (IPL) - محبوب‌ترین و سودآورترین رقابت کریکت که از جیو استار پخش می‌شود - در این فصل ۲۶ درصد کاهش یافته است. بنابراین شبکه‌های پخش‌کننده نسبت به هزینه‌کرد گزاف برای یک تورنمنت فوتبالی که هند در آن حضور ندارد و بازی‌هایش اواخر شب یا اوایل صبح برگزار می‌شود، نگران هستند.

تیم‌های بزرگی مثل برزیل، آرژانتین، پرتغال، آلمان و انگلیس تماشا خواهند شد، اما تعداد زیادی از بازی‌های مرحله گروهی چندان جذاب نیستند و داستان «مسی - رونالدو» که در هند بسیار بزرگ بود، در حال کمرنگ شدن است. همچنین این واقعیت وجود دارد که روپیه هند در برابر دلار در یک مارپیچ نزولی مداوم بوده است. زمانی که سونی در سال ۲۰۱۳ هزینه پرداخت کرد، نرخ برابری ۵۴ روپیه به ازای هر دلار بود. تا سال ۲۰۲۲ این رقم به ۷۸ رسید و اکنون ۹۵ روپیه است.

وضعیت چین برای فیفا اهمیت بیشتری دارد، چرا که رویترز گزارش داده بود این کشور در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۷.۷ درصد از سهم دسترسی جهانی تلویزیون‌های خطی (سنتی) را به خود اختصاص داده بود، رقمی که در پلتفرم‌های دیجیتال و رسانه‌های اجتماعی به ۴۹.۸ درصد افزایش یافته بود. روزنامه «پکن دیلی» اعلام کرد که فیفا خواهان مبلغی بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار است، اما شبکه CCTV (خانه همیشگی جام جهانی در چین) بودجه‌ای حدود ۶۰ تا ۸۰ میلیون دلار برای خرید حق پخش در نظر گرفته است.این مبلغ حتی با قیمت کاهش یافته فرضی (بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون دلار) فاصله زیادی دارد. اختلاف زمانی - پکن ۱۲ ساعت از نیویورک جلوتر است - یک عامل بدیهی برای تبلیغ‌کنندگان است و شکست‌های مکرر تیم ملی مردان چین در نزدیک شدن به این تورنمنت نیز به ایجاد هیجان کمکی نمی‌کند. حمایت از بی‌میلی CCTV برای افزایش قیمت، در رسانه‌های اجتماعی گسترده بوده است. بخشی از این موضوع به این دلیل است که هواداران ورزش در چین، به‌ویژه نسل‌های جوان‌تر، در دور زدن محدودیت‌های اینترنتی برای تماشای آنچه می‌خواهند مهارت دارند و بخشی دیگر به این دلیل است که انتظار می‌رود توافقی حاصل شود؛ احتمالا در همین هفته، چرا که فیفا یک هیات بلندپایه را به پکن فرستاده است. پراباکاران پیش‌بینی می‌کند که در هند ممکن است این روند دو هفته طول بکشد. هر اتفاقی که بیفتد، این یک دردسر بزرگ برای جانی اینفانتینو است. اگر هند و چین بتوانند تا این حد دیر اقدام کنند و تخفیف‌های قابل توجهی بگیرند، این موضوع از چشم دیگران دور نخواهد ماند. پراباکاران گفت: «همیشه باید تعادلی وجود داشته باشد. ارزش محصول باید حفظ شود وگرنه می‌تواند پیامدهایی داشته باشد.» اما در کوتاه‌مدت، عدم توافق با دو کشوری که بیش از یک‌سوم جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند نیز چندان گزینه معقولی به نظر نمی‌رسد.
 

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله