حوالی جنگ

وطن امروز/ متن پیش رو در وطن امروز منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
بعد از ظهر دیروز ارتش رژیم صهیونیستی حملهای هوایی را علیه آنچه زیرساختهای حزبالله در منطقه ضاحیه در حومه جنوبی بیروت خواند، انجام داد. دفتر نخستوزیر رژیم روز گذشته اعلام کرد ارتش اسرائیل حملهای را به مقر حزبالله در حومه جنوبی بیروت انجام داد. خبرنگار الجزیره به نقل از منابع صهیونیست نیز از ترور یا هدف قرار دادن یک زیرساخت ارزشمند حزبالله در این حمله خبر داد. به گزارش رسانهها، رژیم، آمریکا را در جریان این تجاوز گذاشته و این حمله با چراغ سبز دولت ترامپ انجام شده است.
این حمله در شرایطی رخ میدهد که یک هفته پیش، رژیم صهیونیستی درصدد حمله به زیرساختهای حزبالله در بیروت بود؛ اقدامی که با مداخله ترامپ لغو شد. البته آنچه هفته گذشته مطرح بود فراتر از یک اقدام و تلاش برای آزادی عمل در حملات مستمر بود. اول ژوئن، نتانیاهو و وزیر جنگش «اسرائیل کاتس» در اعلامیهای مشترک تهدید کردند اهداف حزبالله در منطقه ضاحیه بیروت را بمباران خواهند کرد. در واقع هدف رژیم صهیونیستی انجام حملات گسترده علیه زیرساختهای حزبالله در بیروت بود؛ اقدامی که با هشدار ایران و دخالت اجباری ترامپ، لغو شده بود. پس از آن تهدید مشترک نتانیاهو و کاتس، «سیدعباس عراقچی» وزیر امور خارجه کشورمان در شبکه ایکس هشدار داد اقدامات رژیم در لبنان نقض آتشبس ایران و آمریکا محسوب میشود و واشنگتن و تلآویو مسؤول عواقب احتمالی آن هستند.
قرارگاه مرکزی خاتمالانبیاء نیز هشدار داد در صورت حملات رژیم صهیونیستی به زیرساختهای حزبالله در ضاحیه بیروت، ساکنان شمال سرزمینهای اشغالی باید این مناطق را ترک کنند. نهایتا ترامپ در تماس تلفنی با نتانیاهو، از وی خواست از حمله بزرگ به بیروت صرفنظر کند و در شبکه تروث سوشال نوشت اسرائیل به بیروت حمله نخواهد کرد و نیروهایی که در مسیر این شهر بودند، بازگشتند. رابرت کیگان، از کارشناسان نومحافظهکار آمریکایی آن زمان در مصاحبهای گفته بود تنگه هرمز و فشار ایران بر اقتصاد جهانی، آمریکا را وادار کرده اسرائیل و رفتار آن را کنترل کند. به گزارش رسانههای آمریکایی، ترامپ در آن مکالمه نتانیاهو را دیوانه خطاب و با لحنی تند، از برنامههای اسرائیل ابراز ناخرسندی کرده بود.
دوماهنامه «فارن پالیسی» نیز در تحلیلی در این باره نوشته بود این اتفاق نشانهای از آن چیزی است که در صورت به توافق رسیدن ایران و آمریکا رخ خواهد داد؛ اگر ایران پیوند میان آتشبس لبنان و توافق هستهای را شرط قرار دهد، ترامپ وادار خواهد شد نتانیاهو را مجبور به عقبنشینی کند.
حالا و پس از یک هفته، نتانیاهو همان حمله را در مقیاس کوچک انجام داده اما این بار با اطلاع آمریکا. این توالی رویدادها یک الگوی روشن را نشان میدهد: نخستوزیر رژیم اشغالگر دنبال تثبیت یک واقعیت میدانی است که هر توافق دیپلماتیک را در منطقه دشوارتر کند. تهران اعلام کرده بود حملات اسرائیل به لبنان از عوامل به تأخیر انداختن فرآیند دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ ایران و آمریکاست. مقامات کشورمان بارها بر این نکته تأکید کردهاند که آتشبس لبنان بخشی جداییناپذیر از هر توافقی است.
اهداف نتانیاهو از این شرایط را باید در چند لایه دید: لایه نخست، فشار نظامی مستمر برای تضعیف حزبالله است؛ جنگ لبنان کمی بعد از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد و تاکنون ۳۳۷۰ نفر در لبنان به شهادت رسیدهاند. اما لایه دوم و مهمتر، جلوگیری از انعقاد توافق میان واشنگتن و تهران است. نتانیاهو از همان ابتدا مخالف هر گونه توافق و تفاهم آمریکا با ایران بود؛ پس از آتشبس اوایل آوریل، وی با لحن تهدیدآمیز گفت: «این پایان کارزار نیست، بلکه گامی در مسیر تحقق همه اهداف ما است».
در واقع میتوان اینگونه گفت که رژیم یک محاسبه استراتژیک دارد: ادامه روند هرجومرج در منطقه، آمریکا را در حالت درگیری نگه میدارد و احتمال رسیدن به توافقی را که تلآویو آن را خطرناک میداند کاهش میدهد. این رویکرد چندان جدید نیست؛ رژیم صهیونی بارها در طول این بحران آمریکا را با عمل انجامشده مواجه یا آن را پس از اطلاعرسانی اولیه در قبال تبعاتش مسؤول کرده است.
البته بر اساس برخی شواهد، ترامپ نسبت به تداوم حملات علیه حزبالله و تضعیف جبهه مقاومت در لبنان نیز متمایل است و آن را در راستای فشار به تهران ارزیابی میکند اما واکنش ایران است که آینده این معادله را تعیین خواهد کرد. بیانیه هفته گذشته قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا به روشنی نشان میدهد تهران حمله به ضاحیه را نقض آتشبس میداند.
واکنش هفته گذشته ایران به وضوح نشانداد جمهوری اسلامی هرگونه اقدام رژیم صهیونیستی برای نابودی زیرساختهای حزبالله را محکم جواب میدهد. از همین رو است که به اعتقاد کارشناسان، رژیم در حمله بعدازظهر دیروز سعی کرده است با انجام یک حمله محدود، حساسیت ویژه ایران برای پاسخگویی محکم و فراگیر را موجب نشود.
با این حال ایران در راستای وحدت ساحات و دفاع از حزبالله، نسبت به شیطنت روز گذشته رژیم صهیونیستی مسامحه نمیکند و برخورد محکم در برابر این تجاوز را به معنای معتبرسازی بازدارندگی مقاومت ارزیابی میکند. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز در همین راستا به اقدام رژیم در حمله به جنوب بیروت واکنش نشان داد. قالیباف با انتشار توئیتی نوشت: « نه به آتشبس پایبندند و نه به گفتوگو باور دارند، و با محاصره دریایی و نقض توافقات درباره لبنان نشان دادند که فقط زبان قدرت میفهمند». قالیباف در ادامه این توئیت نوشت: «محاصره دریایی علیه ملت ایران و چراغ سبز امروز آمریکا به رژیم صهیونیستی، پایگاهها و داراییهای آمریکا و رژیم در منطقه را به اهداف مشروع تبدیل میکند. دست نیروهای مسلح ما مثل همیشه باز است».
این واکنش قالیباف نشان میدهد از نگاه رئیس مجلس، ایران باید به اقدام رژیم صهیونیستی در حمله به ضاحیه بیروت واکنش مقتدرانه نشان دهد و پایگاهها و داراییهای آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه باید مورد هدف قرار گیرند، زیرا در این ماجرا آمریکا همدست مسلم رژیم صهیونیستی است.
تنش در برابر تنش
رژیم صهیونیستی با حمله بعدازظهر دیروز خود به ضاحیه بیروت، تلاش میکند معادله ضاحیه در برابر شمال را تثبیت کند. این در حالی است که پیش از این، حزبالله معادله بیروت در برابر تلآویو را تثبیت کرده است. بر همین اساس لازم است در اولین واکنش به حمله بعدازظهر دیروز به ضاحیه، حزبالله لبنان در عمل نشان دهد معادله بیروت در برابر تلآویو یا حیفا، معادله اصلی است.
از سوی دیگر ایران باید نشان دهد دست رژیم برای افزایش مقطعی و پلکانی تنش در بیروت را خوانده و باید یک اقدام مفید و موثر علیه این سناریوی نتانیاهو انجام دهد. ایران باید نشان دهد معادله بازدارندگی موفقش که هفته گذشته نیز جلوهای از اثرگذاری آن مشاهده شد، در دستور کار قرار دارد و در مقابل حمله به ضاحیه، ایران طبق این معادله اقدام خواهد کرد. در کنار حمله حزبالله به تلآویو یا حیفا، ایران نیز میتواند منافع آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه را زیر آتش ببرد.
نکته دیگر همزمانی حضور واسطه پاکستانی در ایران و حمله رژیم صهیونیستی به ضاحیه است. کاملا پیداست این حمله با هماهنگی ترامپ انجام شده است. بر همین اساس، ایران باید یک واکنش قاطع به رژیم صهیونیستی نشان دهد؛ حملهای که بدون شک میتواند در معادلات مربوط به مذاکرات و تفاهم احتمالی، موثر واقع شود. اکنون ایران در این فرصت با تأدیب نتانیاهو میتواند اراده خود را برای اینکه لبنان باید بخشی از تفاهم با آمریکا باشد، نشان دهد.
















