سرمقاله خراسان/ «بذل مهجه» به پای ایران

خراسان/ ««بذل مهجه» به پای ایران » عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم امید ادیب که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
آخرین داشته آیت ا... سیدعلی خامنه ای در زندگی سیاسی اش، جانش بود که نحوه تقدیم آن را نیز به بهترین نحو مدیریت کرد. اکنون با نگاهی به خیابان، میدان جنگ و اظهارات چهره های دشمن، صدق و درستی این سخن بر همگان عیان شده است.
من اگر همه گرایشهای دینی و سیاسی ام نسبت به نظام را کنار بگذارم و صرفاً با در نظر گرفتن ایران «بما هو ایران» بنگرم، بدون هرگونه شعارزدگی معتقدم آیت ا... سیدعلی خامنه ای، نقطه عطف تاریخ سرزمین پارسیان است که درباره او باید قرن ها بعد و زمانی که از حجاب معاصرت عبور کردیم، سخن کنیم؛ اما در این مختصر می توان گفت، میزانسنی که او آگاهانه با نحوه انتخاب مرگ خود ترتیب داد، تبدیل به خون تازه ای در رگ های ایران عزیز شد.
مگر نه این که ایران اکنون در یک نبرد تمدنی با دشمنان تاریخی خود است؛ همان دشمنانی که نخست وزیرشان درباره جنگ با ایران بهصراحت گفت که ما در حال جنگ با «عمالیق»ها هستیم (دشمن اصلی بنی اسرائیل در تورات که باید از روی زمین پاکسازی نژادی شود) مگر نه این که سناتور ضدایرانیشان از فرصت تاریخی «دو هزار ساله» برای ضربه زدن به امپراتوری پارس سخن می گفت. به باور این قلم حتی اگر انقلاب اسلامی رخ نمی داد، باز هم این جنگ به دلایل تاریخی اتفاق می افتاد، [البته در آن صورت ایران عزیز، بسیار ضعیفتر از وضعیت فعلی بود.] اما هنر آیت ا... خامنه ای این بود که ابتدا ایران عزیز را قوی کرد و سپس روح ایران دوستی را در طول ۳۷ سال رهبری خود - حتی در مقام گزینش واژگان فارسی در کلام– در جان ایرانیان تزریق کرد و در آخرین پرده از این هنرنمایی تاریخی، با تقدیم جان خود به تراژیک ترین حالت ممکن، سوخت لازم برای ایرانیان را در این جنگ فراهم کرد. اگر اباعبدا...الحسین(ع) با تقدیم مهجه [خون قلب و کنایه از آخرین قطره خون] خود به مقام «حسین منی و انا من حسین» رسید، سیدعلی خامنه ای نیز این رفتار را در روندی مشابه برای کشورش انجام داد؛ البته آیندگان که غبار سم پاشی ها فرو بنشیند، بهتر خواهند فهمید که «ایران از خامنه ای است و خامنه ای از ایران».

















