اکو ایران/ متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

طبق یک ارزیابی اطلاعاتی، بعید است که دولت ایران از دور جدید حملات نظامی ایالات متحده تأثیر قابل توجهی بپذیرد و یا موضع مذاکراتی خود را نرم‌تر کند.

سازمان‌های اطلاعاتی ایالات متحده پیش‌بینی یک بن‌بست طولانی بین تهران و واشنگتن را کرده اند، چرا که از نگاه آن‌ها، بعید است رویکرد جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات در اثر اقدامات نظامی ایالات متحده نرم‌تر شود.

به نوشته واشنگتن پست، طبق یک ارزیابی اطلاعاتی، بعید است که دولت ایران از دور جدید حملات نظامی ایالات متحده - مانند حملاتی که اکنون در حال انجام است- تأثیر قابل توجهی بپذیرد و یا موضع مذاکراتی خود را نرم‌تر کند. به گفته مقامات آگاه، تحلیل‌گران آژانس‌های امنیتی آمریکا به این نتیجه رسیده‌اند که تهران و واشنگتن در حال حاضر در یک برزخ بی‌پایان میان صلح و جنگ گیر افتاده‌اند که با توجه به ماهیت فزاینده مرگبار حملات تلافی‌جویانه بین دو کشور، نگران‌کننده است.

مخمصه ترامپ در یک برزخ بی‌پایان
این یافته‌ها که به کاخ سفید ارائه شده، مخمصه‌ای که رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، در آن گیر افتاده است را تائید می‌کند. ادامه روند فعلی درگیری‌ها یک بن‌بست است و با منفور بودن این جنگ در داخل آمریکا، ادامه تشدید تنش توسط ایالات متحد -مانند احتمال اعزام نیروهای زمینی- ریسک سیاسی بزرگی را برای ترامپ در پی داشته و تضمینی برای موفقیت آن هم وجود ندارد.

با توجه به احتمال شعله‌ور شدن دوباره یک جنگ گسترده‌تر، ایران و ایالات متحده اعلام کردند که پذیرای مذاکرات جدید هستند، اگرچه تاکنون هیچ پیشرفتی گزارش نشده است. در دورهای قبلی مذاکرات، ایرانی‌ها ثابت کرده‌اند که مذاکره‌کنندگان سرسختی هستند، به ویژه در مورد نکات کلیدی مانند برنامه هسته‌ای.

گزارش اطلاعاتی اخیر که عمدتاً توسط سازمان سیا تهیه شده، بر قدرت پایدار حکومت علی‌رغم از دست دادن بسیاری از رهبران ارشد و بخش زیادی از تجهیزات نظامی در اثر حملات ایالات متحده و اسرائیل تأکید کرده‌ است. در ماه می، یک تحلیل سازمان سیا به این نتیجه رسید که ایران، قبل از اینکه با مشکلات اقتصادی شدیدتری روبرو شود، می‌تواند دست‌کم سه تا چهار ماه در برابرمحاصره دریایی ایالات متحده دوام بیاورد.

به گفته جاناتان پانیکوف، معاون سابق افسر اطلاعات ملی ایالات متحده در امور خاور نزدیک و مدیر ارشد اندیشکده شورای آتلانتیک: «دولت ترامپ معتقد است که اگر به حملات نظامی شدیدتر به ایران ادامه دهد، تهران در نهایت انعطاف‌پذیرتر خواهد شد. با این حال این ارزیابی نادرستی است. تهران بارها نشان داده که بقا اولویت شماره یک است و حاضر است ضربات را تحمل کند«. پانیکوف با اذعان به این‌که «گزینه‌های خوب زیادی در دسترس ایالات متحده نیست» و تردید در مورد موثر بودن حمله زمینی، گفت: «ما هم‌چنان شاهد شعله‌ور شدن قابل توجه این درگیری خواهیم بود» و پس از آن دوره‌هایی از آرامش و سپس از سرگیری جنگ خواهد بود.

اشتباه محاسباتی و سایه بازگشت جنگ تمام‌عیار
در همین رابطه، آسوشیتدپرس هم در گزارشی با اشاره به درگیری‌های اخیر بر سر کنترل تنگه هرمز، محدودیت‌های تشدید حملات هوایی را بررسی کرده است. بر اساس این گزارش، ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران در تلاش برای کنترل تنگه هرمز، به تبادل آتش و بمباران‌های متقابل روی آورده‌اند. اکنون که هیچ‌کدام از موضع خود عقب‌نشینی نمی‌کنند و بن‌بست کنونی به وجود آمده، محدودیت‌های اتکای ترامپ به تشدید حملات هوایی برای تسلیم تهران بیش از پیش آشکار شده است.

در حالی که دولت ترامپ دوباره اعتراف کرده که پذیرای دیپلماسی است، تهران از کاهش تسلط خود بر این کریدور حیاتی سر باز زده است؛ موضوعی که پرسش‌های جدی در مورد استراتژی ترامپ برای مرحله بعدی درگیری را مطرح می‌کند. در واقع، حتی با وجود کورسوی امیدی برای مذاکرات، ممکن است جنگ تمام‌عیار دوباره بازگردد.

به گفته مونا یعقوبیان، مدیر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی: «تشدید مجدد تنش‌ها نشان دهنده سوءتعبیر اساسی نسبت به رویکرد ایرانی‌ها و عدم درس گرفتن از درگیری‌های قبلی است. اشتباهات محاسباتی از سوی هر طرف است می‌توانند تشدید نظامی را به عنوان راهی برای شکستن بن‌بست و وادار کردن طرف مقابل به کوتاه آمدن، محتمل کنند. و هر چه تنش بیشتر شود، استفاده از هرگونه فرصت بالقوه برای بازگشت به دیپلماسی دشوارتر خواهد بود».

به گفته آلن ایر، دیپلمات سابق آمریکایی و عضو کنونی موسسه خاورمیانه: «این دولت در حال حاضر سردرگم است و استراتژی منسجمی برای چگونگی خروج از این باتلاق ندارد».

محدودیت‌های کمپین هوایی ترامپ
در این شرایط، کارشناسان می‌گویند ارتش آمریکا تنها با افزایش حملات به ایران می‌تواند به موفقیت‌های زیادی دست یابد. به گفته کریستوفر پریبل، محقق اندیشکده استیمسون: «این درگیری محدودیت‌های تکیه صرف بر قدرت هوایی را نشان داده و اعزام نیروهای زمینی هم میان بسیاری از آمریکایی‌ها و اعضای کنگره نامحبوب خواهد بود. به نظر می‌رسد ترامپ توانایی ادامه بمباران را دارد و ایران نیز توانایی ادامه بسته نگه داشتن تنگه - یا به اندازه کافی بسته نگه داشتن آن - را خواهد داشت».

دیوید شنکر، مقام سابق در دولت اول ترامپ و عضو کنونی موسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن هم معتقدست که حملات مجدد به زیرساخت‌های ایران تکرار حملات در هفته‌های اولیه جنگ است. و این حملات منجر به تسلیم ایران نشد. او گفت: «ایالات متحده در ۶ هفته اول جنگ ۱۳۰۰۰ هدف را مورد اصابت قرار داد و این موضوع ایران را به زانو در نیاورد».

به گفته فرانک کندال، وزیر بازنشسته نیروی هوایی، جنگ‌های قبلی مانند ویتنام محدودیت‌های قدرت هوایی به تنهایی را نشان داد. هنگام شروع جنگ در ۲۸ فوریه، ایالات متحده و اسرائیل بسیاری از اهداف ثابت را که قبل از شروع درگیری شناسایی شده بودند، مورد حمله قرار دادند. اما ایران مدت زیادی فرصت داشت تا با پنهان کردن و پراکنده کردن سلاح‌ها، برای حملات آماده شود. به گفته کندال: «بنابراین اهداف آسان تقریباً از بین رفته‌اند. آن‌ها می‌توانند موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و پهپادها را به راحتی پنهان کنند. بنابراین سرکوب چنین تهدیدی در یک دوره زمانی طولانی کار بسیار دشواری است. و به همین دلیل است که آنها هنوز هم می‌توانند نه تنها به کشتی‌های تنگه، بلکه به پایگاه‌های ما در منطقه و غیره حمله کنند».

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله