اکو ایران/متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

این جنگ، که اکنون به پنجمین سال خود وارد شده است، به نخستین درگیری بزرگ تبدیل شده که پهپادهای بدون سرنشین بر آن مسلط هستند؛ هزاران دستگاه از این ماشین‌های ارزان اما مرگبار آسمان را پر کرده‌اند.

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، صبح پنجشنبه در حاشیه نشست آسه‌آن در مانیل با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه، دیدار کرد. هیچ‌یک از آنها به پرسش‌های خبرنگاران درباره اینکه آیا روسیه با کمک به هدف قرار دادن نیروهای آمریکایی از ایران حمایت می‌کند یا اینکه آیا مسکو قصد دارد تهاجم تمام‌عیار خود به اوکراین را متوقف کند، پاسخ ندادند.

آیا افقی برای پایان دادن به جنگ پنج ساله دیده می‌شود؟
به گزارش شبکه خبری سی‌ان‌ان، وزارت امور خارجه آمریکا بعداً در گزارشی از این دیدار تأیید کرد که دو فرستاده درباره «روابط آمریکا و روسیه و ضرورت پایان دادن به جنگ روسیه و اوکراین» گفت‌وگو کردند.

ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، در تلگرام اعلام کرد که لاوروف روبیو را در جریان وضعیت خطوط مقدم جنگ اوکراین قرار داده و «بر ناپذیرفتنی بودن ادامه تسلیح نظام کی‌یف تأکید کرده است.»

زاخارووا گفت با وجود این، لاوروف تأیید کرده است که روسیه آماده «حل‌وفصل سیاسی و دیپلماتیک درگیری» است.

پیش از دیدار روز پنجشنبه، خبرنگاری از روبیو پرسید که آیا قصد دارد در جریان دیدار با لاوروف، موضوع اوکراین را با جدیت مطرح کند یا خیر. روبیو در پاسخ گفت: «نمی‌دانم اصطلاح درست این است که به او فشار بیاوریم یا نه. ما درباره آن صحبت خواهیم کرد.»

او گفت: «بدیهی است که جنگ در اوکراین از بسیاری جهات توانایی روسیه و آمریکا برای یافتن زمینه‌های توافق درباره موضوعات دیگر را مختل کرده است؛ اما این به این معنا نیست که ما برای یافتن حوزه‌های بالقوه همکاری دیگر تلاش نخواهیم کرد.»

وقتی از روبیو پرسیده شد که با توجه به کمرنگ شدن مذاکرات، آمریکا چه نقشی در پایان دادن به جنگ روسیه و اوکراین ایفا می‌کند، او گفت: «شاید اکنون شرایط تازه‌ای به وجود آمده باشد که امکان انجام آن گفت‌وگو را فراهم کند.»

«نه برق، نه آب، نه سوخت»
به گزارش نشریه گاردین، از آغاز امسال، کی‌یف بزرگ‌ترین و مستمرترین کارزار هوایی خود علیه کریمه را آغاز کرده و هم شبه‌جزیره و هم مسیرهای حمل‌ونقل زمینی و دریایی که آن را به روسیه متصل می‌کنند، هدف قرار داده است. ساکنان با شدیدترین اختلال در زندگی روزمره از زمان الحاق کریمه در سال ۲۰۱۴ مواجه هستند. این منطقه نخستین منطقه تحت کنترل روسیه بود که با کمبود شدید سوخت خودرو مواجه شد؛ کمبودی که از آن زمان به روسیه نیز گسترش یافته است.

مارینا که در یِوپاتوریا، یک شهر تفریحی در ساحل دریای سیاه در شبه‌جزیره، یک میهمان‌خانه کوچک را اداره می‌کند، با اشاره به وعده‌هایی که مقام‌های روسیه از زمان تصرف کریمه از اوکراین در سال ۲۰۱۴ داده‌اند، گفت: «۱۲ سال به ما می‌گفتند کریمه صددرصد محافظت شده است؛ و بعد، ظرف یک ماه، ما را به عصر حجر برگرداندند؛ نه برق، نه آب، نه سوخت.»

مقام‌های منصوب‌شده از سوی کرملین در ماه گذشته وضعیت اضطراری اعلام کردند و برای حفظ ذخایر سوخت مورد نیاز ارتش و خدمات اضطراری، فروش سوخت به رانندگان شخصی را به‌طور موقت ممنوع کردند.

اما با افزایش حملات پهپادی اوکراین به زیرساخت‌های انرژی شبه‌جزیره، بحران به‌سرعت از کمبود بنزین فراتر رفته است. بر اساس تحلیل گاردین، بیش از ۷۰ درصد از حدود ۲.۵ میلیون ساکن کریمه نوعی قطعی برق را تجربه کرده‌اند و بسیاری از آنها اکنون چندین روز متوالی را بدون برق یا آب لوله‌کشی سپری کرده‌اند.

مصاحبه با بیش از ۱۲ ساکن در سراسر کریمه نشان‌دهنده افزایش احساس رهاشدگی و نارضایتی از مقام‌های منصوب‌شده روسیه و همچنین مسکو است؛ درحالی‌که کی‌یف تلاش می‌کند شبه‌جزیره را «به یک جزیره تبدیل کند.»

جشنواره‌ها، اردوهای تابستانی و رویدادهای ساحلی که زمانی فصل تابستان کریمه را پر می‌کردند، لغو شده‌اند. در عوض، صف‌های طولانی برای بنزین و جست‌وجوی روزانه برای یافتن مکانی جهت دوش گرفتن و شارژ کردن تلفن همراه جای آنها را گرفته است.

یکی از ساکنان گفت: «ما داریم زنده می‌مانیم، نه اینکه زندگی کنیم.»

شبه‌جزیره کریمه؛ نگین تاجی که برای رباینده‌اش دردسرساز شد
از زمانی که کریمه در سال ۲۰۱۴ و در بحبوحه آشوب‌های انقلاب میدان اوکراین که رئیس‌جمهور طرفدار روسیه این کشور را از قدرت برکنار کرد، توسط روسیه تصرف شد، این شبه‌جزیره به یکی از مهم‌ترین مناطق راهبردی کرملین تبدیل شده است.

در سال ۲۰۲۲، کریمه به سکوی اصلی برای تهاجم به جنوب اوکراین تبدیل شد؛ جایی که نیروهای روسیه بسیار سریع‌تر از حمله نافرجام خود به کی‌یف پیشروی کردند. از زمان آغاز تهاجم تمام‌عیار، زیرساخت‌های نظامی کریمه برای حملات هوایی و پشتیبانی از میدان نبرد مورد استفاده قرار گرفته‌اند. مسکو همچنین صدها هزار روس را تشویق کرده است که در این شبه‌جزیره ساکن شوند.

منطقه‌ای که برای بسیاری از روس‌ها به‌عنوان سرزمینی مطلوب با آب‌وهوای گرم و سواحل زیبا شناخته می‌شود، موجب افزایش چشمگیر محبوبیت ولادیمیر پوتین شد و سال‌ها جشن‌های سالانه به مناسبت «بازگشت» کریمه به روسیه، به نمایش‌هایی سازمان‌یافته از قدرت نظامی روسیه و احیای ملی این کشور تبدیل شدند.

راب لی، تحلیلگر نظامی و عضو ارشد مؤسسه تحقیقات سیاست خارجی، می‌گوید اوکراین با هدف قرار دادن کریمه، منطقه‌ای که کرملین مدت‌ها آن را نگین تاج حکومت پوتین معرفی کرده است، امیدوار است در مذاکرات صلح آینده دست بالاتری پیدا کند. او گفت: «اوکراین در مذاکرات آینده اهرم فشار بیشتری نسبت به گذشته دارد، زیرا اکنون می‌تواند تقریباً هر هدفی را در کریمه با اطمینان مورد حمله قرار دهد.»

تمرکز اوکراین بر پهپادهای میان‌برد و دوربرد
اوکراین حملات خود را بر مسیرهای اصلی حمل‌ونقل که کریمه را تأمین می‌کنند متمرکز کرده است، به‌ویژه بزرگراه نووروسیا، یک کریدور مهم لجستیکی که شبه‌جزیره را از طریق شهرهای اشغالی ملیتوپول و ماریوپول به منطقه روستوف روسیه متصل می‌کند. بر اساس تحلیل تصاویر تأییدشده حملات توسط کلمنت مولن، تحلیلگر اطلاعات متن‌باز فرانسوی، نیروهای اوکراینی تنها در هفته نخست ژوئیه بیش از ۲۴۰ کامیون نظامی روسیه را هدف قرار دادند.

اخیراً نیز اوکراین کارزار خود علیه کشتیرانی روسیه در دریای آزوف را تشدید کرده است. ارتش اوکراین در طول هفته گذشته اعلام کرد که ۹۰ شناور مورد استفاده روسیه برای تأمین شبه‌جزیره اشغالی را هدف قرار داده است.

در مصاحبه‌ای اخیر با دیمیتری کولزف، روزنامه‌نگار مستقل روس، یک ژنرال روس که نامش فاش نشد گفت موفقیت‌های اخیر اوکراین تا حدی نتیجه انتقال منابع روسیه از دفاع از کریمه به سمت عملیات تهاجمی در دونباس بوده است. به گفته این ژنرال، با تمرکز رهبری نظامی روسیه بر تصرف بخش‌های باقی‌مانده دونباس، کریمه در فهرست اولویت‌های روسیه به رتبه «سوم یا چهارم» سقوط کرده است.

لی می‌گوید اوکراین در تولید تعداد زیادی پهپاد میان‌برد و دوربرد موفق بوده و همین امر دفاع روسیه در برابر همه آنها را به‌طور فزاینده‌ای دشوار کرده است. او گفت: «هزینه این پهپادها آن‌قدر پایین است که برای اوکراین بیش از حد پرهزینه نیست که به ادامه این حملات بپردازد.»

تحلیلگران نظامی در هر دو طرف معتقدند اوکراین احتمالاً در هفته‌های آینده کارزار خود علیه پل کرچ را تشدید خواهد کرد؛ پلی که در سال ۲۰۱۸ برای اتصال کریمه به روسیه افتتاح شد، با این هدف که کمبودهای فزاینده در شبه‌جزیره را تشدید کند.

موفقیت‌های اوکراین در منزوی کردن کریمه، در زمانی که نیروهای روسیه همچنان به پیشروی‌های آهسته اما مستمر خود در میدان نبرد ادامه می‌دهند، روحیه‌ای بسیار مورد نیاز به اوکراین بخشیده است. نیروهای روسیه اخیراً تا آستانه تصرف شهر راهبردی کوستیانتینیفکا در شرق اوکراین پیشروی کرده‌اند.

برای مسکو، بحران در شبه‌جزیره مایه شرمساری است که نه می‌تواند آن را پنهان کند و نه به‌سادگی حل‌وفصل کند. در عوض، کرملین تلاش کرده است ابعاد بحران را کم‌اهمیت جلوه دهد. پوتین در جریان دیداری با مقام‌های ارشد در هفته گذشته، به دولت دستور داد فوراً یارانه‌هایی را برای کریمه و سواستوپول اختصاص دهد تا هزینه خرید سوخت تأمین و قیمت بنزین در شبه‌جزیره کاهش یابد. او گفت: «اینها مشکلات موقتی هستند.»

جنگی نو و متفاوت با تلفات وحشتناک
خبرگزاری رویترز در گزارشی با عنوان «درون منطقه کشتار اوکراین» کوشیده مخاطب را با وضعیت خطوط مقدم مناطق جنگی میان روسیه و اوکراین آشنا کند:

در «منطقه کشتار» اوکراین، پهپادهای شناسایی و تهاجمی در آسمان ازدحام کرده‌اند و هر چیزی را که حرکت کند شکار می‌کنند. دیگر خبری از تجمع گسترده نیروها و توپخانه نیست. در عوض، سربازان هر دو طرف برای زنده ماندن، ماه‌ها در سنگرهای کوچک و منزوی پنهان می‌شوند. سربازان برای فرار از شناسایی، در گروه‌های کوچک، اغلب پیاده یا با موتورسیکلت، جابه‌جا می‌شوند. بااین‌حال، پهپادها بی‌رحمانه آنها را شکار می‌کنند. شمار تلفات تکان‌دهنده است.

در این کریدور مرگبار که در امتداد خط مقدم ۱۲۰۰ کیلومتری اوکراین امتداد دارد، یک بازی هولناک موش و گربه در جریان است. این جنگ، که اکنون به پنجمین سال خود وارد شده است، به نخستین درگیری بزرگ تبدیل شده که پهپادهای بدون سرنشین بر آن مسلط هستند؛ هزاران دستگاه از این ماشین‌های ارزان اما مرگبار آسمان را پر کرده‌اند.

اوکراین و روسیه مهاجم دائماً در حال پیشبرد فناوری نو هستند؛ فناوری‌ای که در حال دگرگون کردن جنگ مدرن است. هر دو طرف مجبور شده‌اند تاکتیک‌های قدیمیِ گردآوری نیروها، خودروها و توپخانه در منطقه‌ای نسبتاً فشرده در امتداد خطوط مقدم را کنار بگذارند. چنین اهداف قابل مشاهده‌ای طعمه‌های آسانی برای پهپادها هستند.

در عوض، گروه‌هایی متشکل از تنها دو یا سه سرباز در سنگرهای کوچک و گودال‌هایی که در زیر زمین حفر شده‌اند پنهان می‌شوند؛ سنگرهایی که در سراسر منطقه کشتاری وسیع و گسترده در دو سوی خط تماس میان دو طرف پراکنده شده‌اند.

یکی از افسران تیپ پهپادی پیشرو اوکراین، «پرندگان مادیار»، که با نام رمز «سیلوئت» شناخته می‌شود، گفت نیروهای پیاده اغلب نقش دیده‌بان را ایفا می‌کنند و از درگیری مستقیم که می‌تواند موقعیت آنها را آشکار کند اجتناب می‌کنند و در عوض، پهپادها را برای انجام عملیات کشتار فرا می‌خوانند.

پهپادها را خلبانانی هدایت می‌کنند که در منطقه کشتار یا در فاصله‌ای دورتر پنهان شده‌اند و آنها را با کنترل‌هایی شبیه به بازی‌های ویدئویی به پرواز درمی‌آورند. بسیاری از آنها پهپادهای دید اول‌شخص (FPV) هستند که به خلبان اجازه می‌دهند صحنه را به‌صورت لحظه‌ای از زاویه دید پهپاد مشاهده کند.

این پهپادها یا از طریق سیگنال‌های رادیویی یا با استفاده از کابل‌های فیبر نوری بسیار بلند و ظریفی که پشت سر پهپادها کشیده می‌شوند، کنترل می‌شوند.

درون منطقه کشتار اوکراین
پیشروی و تصرف زمین خطرناک است و اغلب شامل ریسک‌های عظیم برای به دست آوردن مقدار اندکی از سرزمین می‌شود؛ موضوعی که کمک می‌کند توضیح دهیم چرا اوکراین، با وجود برخورداری از تعداد کمتر نیرو و تسلیحات متعارف کمتر، توانسته است طی یک سال گذشته سرعت پیشروی روسیه را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.

اینکه منطقه کشتار در هر بخش از جبهه تا چه اندازه گسترده باشد، به عوامل متعددی بستگی دارد؛ از جمله کیفیت یگان‌های پهپادی مستقر در آن منطقه و ویژگی‌های زمین.

روزهای مانورهای سنگین مکانیزه به پایان رسیده است؛ یک پهپاد چند هزار دلاری می‌تواند یک تانک چند میلیون دلاری را از کار بیندازد. سنگرهای طولانی و روباز که در معرض آسمان قرار دارند، منسوخ شده‌اند. کابل‌های فیبر نوری که پشت سر پهپادها کشیده می‌شوند، مانند تارهای عنکبوت روی زمین پخش می‌شوند.

نیروهای روسیه عمدتاً از طریق نفوذ به دفاع‌های نفوذپذیر اوکراین، قلمرو بیشتری به دست می‌آورند. ابرهای کم‌ارتفاع و مه غلیظ می‌توانند به‌عنوان پوشش عمل کنند. اوکراین سرباز کافی ندارد، بنابراین نیروهای پیاده این کشور به‌صورت پراکنده مستقر شده‌اند و شکاف‌های گسترده‌ای برای نفوذ مخفیانه باقی مانده است.

اگر سربازان یک ساختمان یا سنگر خالی را در قلمرو تحت کنترل اوکراین پیدا کنند، ممکن است چندین روز در آنجا منتظر بمانند تا یک سرباز روس دیگر به آنها ملحق شود و پس از آن، نفر دیگری به آنها بپیوندد.

رومان پولیشچوک، معاون فرمانده تیپ «لیوت» اوکراین، گفت: «بعد از ۱۰ روز، در نهایت پنج سرباز روس داخل آنجا هستند. همین. آنها یک موضع را تصرف کرده‌اند.»

تلفات بسیار سنگین است و اکنون بخش عمده آنها بر اثر حملات پهپادی ایجاد می‌شود. مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی برآورد می‌کند که از اوایل سال ۲۰۲۲ تاکنون حدود ۲ میلیون سرباز کشته، زخمی یا مفقود شده‌اند که ۱.۴ میلیون نفر از آنها روس بوده‌اند.

معاون فرمانده یک گردان در تیپ تهاجمی ۵۹ اوکراین، با نام رمز «پرایم»، تعقیب‌های بی‌وقفه را این‌گونه توصیف کرد: «اگر یک پهپاد یک سرباز پیاده را ببیند، دیگر رهایش نمی‌کند.»

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله