اکو ایران/متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

شش شرطی که از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام شده، شرایط مورد نظر تهران برای بازگشایی تنگه هرمز را به شکل قابل توجهی گسترش داده و این آبراه را به مجموعه‌ای گسترده‌تر از خواسته‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی نسبت به آنچه در تفاهم‌نامه ژوئن آمده، مرتبط می‌کند.

شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران با اعلام شرایطی جدید، بازگشایی تنگه هرمز را منوط به رعایت آن از سوی ایالات متحده دانست. محمد باقر ذوالقدر، دبیر این شورا، گفت که این تنگه تا زمانی که واشنگتن «رفتار خود را اصلاح نکند» بسته خواهد ماند.

این شش شرط شامل پایان تهدیدات علیه ایران و توهین به مقدسات ملت از سوی آمریکا؛ پایان دائمی حملات علیه ایران و متحدانش در لبنان، فلسطین، یمن و عراق؛ لغو محاصره دریایی ایالات متحده و خروج نیروهای دریایی و هوایی ایالات متحده از اطراف ایران؛ جبران خسارات ناشی از دو «جنگ تحمیلی»؛ لغو تحریم‌ها؛ و آزادی بی‌قید و شرط دارایی‌های مسدود شده ایران است.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز روز شنبه اعلام کرد که بازگشایی هرمز به پذیرش این شرایط از سوی واشنگتن بستگی دارد و ارتباطی به مذاکرات بین ایران و عمان است. به گفته حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران : «هر زمان که ایالات متحده شرایط ایران را بپذیرد، تنگه هرمز قطعاً بازگشایی خواهد شد.»

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران هم روز شنبه از نزدیک بودن توافق با عمان برای تعیین یک «مسیر موقت» خبر داد، هر چند متذکر شد که تعیین این مسیر میان ایران و عمان لزوما به معنای باز شدن تنگه هرمز نیست و بازگشایی تنگه به شرایط دیگری بستگی دارد و موارد نقض یادداشت تفاهم از سوی آمریکا باید «یک‌به‌یک جبران» شود.

این اظهارات در حالی مطرح شده که عبور و مرور از طریق تنگه هرمز به طور قابل توجهی کاهش یافته و کشتی‌هایی را که ایران متهم به دور زدن مسیر ترجیحی خود از طریق آب‌های ایران می‌کند، مورد هدف قرار می‌گیرند. امارات متحده عربی روز شنبه اعلام کرد که یک کشتی وابسته به شرکت نفت دولتی امارات متحده عربی هنگام عبور از تنگه هرمز با موشک مورد حمله قرار گرفته است. در حملات اخیر به کشتی‌ها در آنجا هیچ آسیبی گزارش نشده است.

شرایطی فراتر از تفاهم‌نامه ژوئن
به نوشته الجزیره، شش شرطی که از سوی ذوالقدر اعلام شده، شرایط مورد نظر تهران برای بازگشایی تنگه هرمز را به شکل قابل توجهی گسترش داده و این آبراه را به مجموعه‌ای گسترده‌تر از خواسته‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی نسبت به آنچه در تفاهم‌نامه ژوئن آمده است، مرتبط می‌کند.

مهم‌ترین نکته این است که تهران به صراحت فلسطین، یمن و عراق را به همراه لبنان در کنار درخواست پایان حملات علیه ایران گنجانده‌ است. این فهرست شرایط همچنین خواستار خروج نیروهای دریایی و هوایی ایالات متحده از اطراف ایران، جبران کامل خسارات ناشی از دو «جنگ تحمیلی»، لغو تحریم‌ها و آزادسازی بی‌قید و شرط دارایی‌های مسدود شده ایران است.

در حالی که برخی از این مسائل در پیشنهادهای قبلی مطرح شده بود، بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، تفاهم‌نامه ماه ژوئن آنها را به عنوان بخشی از یک فرآیند متقابل و مرحله‌ای در نظر گرفته است. بیانیه ذوالقدر اکنون این موارد را به عنوان شرایطی ارائه می‌دهد که واشنگتن باید قبل از بازگشایی کامل تنگه هرمز برآورده کند. این نیز با آخرین موضع واشنگتن متفاوت است. یک مقام آمریکایی که نامش فاش نشده، روز جمعه به رویترز گفت که محاصره بنادر ایران پس از از سرگیری «بدون مانع» کشتیرانی تجاری از طریق هرمز برداشته خواهد شد و گام‌های آمریکا منوط به اجرای تعهدات ایران است.

کاهش امیدها به توافق
مواضع اخیر در شرایطی اعلام شده که تهران و مسقط در حال مذاکره بر سر سازوکاری جدید برای تردد دریایی از طریق تنگه هرمز هستند. رئیس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، هفته گذشته مدعی شد موجی از حملات را که با هدف شکستن بن‌بست برنامه‌ریزی شده بود، به دلیل پیشرفت در مذاکرات، لغو کرده است. او و دیگر مقامات دولت گفته‌اند که توافق برای بازگشایی تنگه نزدیک است. اما میانجی‌ها به روزنامه وال‌استریت ژورنال گفته‌اند که این توافق در روزهای اخیر در به واسطه اصرار ایران بر مواضع خود و تاکید ایالات متحده مبنی بر اینکه مانعی برای تردد کشتی‌ها ایجاد نشود، متوقف شده است.

مقامات آگاه به نیویورک تایمز گفته‌اند که این توافق می‌تواند برخی از خواسته‌های ایران مبنی بر کنترل بر کشتیرانی در این آبراه را رسمی کند. به نوشته این روزنامه، اظهارات مقامات ایرانی ممکن است بخشی از تلاش برای مدیریت نگرانی‌های سیاسی داخلی باشد. عراقچی و پزشکیان از سوی مخافل تندروتر که با هرگونه توافقی با ایالات متحده مخالفند، مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.

به گفته راز زیمت، کارشناس ایران در موسسه مطالعات امنیت ملی، اظهارات محبی و عراقچی منعکس کننده دیدگاه ایران است که مذاکراتش با عمان «حداکثر» برای تعیین چگونگی بازگشایی این آبراه در آینده در نظر گرفته شده است. به باور زیمت، حتی اگر ایران و عمان بر سر جزئیات تنگه به توافق برسند، «واضح است که تهران بدون بازگشت به تعهدات ایالات متحده ذیل تفاهم‌نامه، از جمله لغو محاصره دریایی و از سرگیری روند لغو تحریم‌ها، با اجرای آنها موافقت نخواهد کرد.»

به نوشته نیویورک تایمز، فهرست مطالبات جدید تهران امیدها به دستیابی به توافقی با عمان را که می‌توانست امکان ازسرگیری تجارت از طریق تنگه هرمز و کاهش قیمت جهانی انرژی را فراهم کند، کاهش داده است. این مطالبات احتمالا فشار بر دونالد ترامپ را افزایش می‌دهد تا در صورت تمایل به کاهش قیمت‌های مصرف کننده در آمریکا، که پیش از انتخابات میان دوره‌ای نوامبر می‌تواند برای جمهوری خواهان خطرساز باشد، شرایط جمهوری اسلامی را بررسی کند. با این حال، بعید است دولت ترامپ با این مطالبات موافقت کند. آتش‌بس قبلی میان ایران و آمریکا که در ژوئن توافق شد، تصریح کرده بود تحریم‌ها تنها در صورت دستیابی به توافق نهایی درباره برنامه هسته‌ای ایران به طور کامل لغو خواهند شد.

سبقت تهران و واشنگتن از یکدیگر
در این رابطه، ریچارد وایتز، کارشناس امنیت بین‌الملل در کالج دفاعی ناتو، به الجزیره گفته بسیار بعید است که ایالات متحده درخواست ایران برای غرامت یا هر شرط دیگری که برای بازگشایی تنگه هرمز تعیین کرده است را بپذیرد. وایتز به الجزیره گفت: «ترامپ صراحتاً پرداخت غرامت به ایران را رد کرده و کنگره هم از تأمین مالی چنین پیشنهادی برخوردار حمایت نخواهد کرد». وایتز افزود: «در واقع، این فهرست مفصل شروط که ایران دوباره مطرح کرده است، از دید کاخ سفید مانع توافق خواهد بود.»

به گفته وایتز، تفاهم‌نامه امضا شده بین ایران و آمریکا در ماه ژوئن به دلیل تفاسیر متضادی که در نهایت منجر به درگیری مجدد شد، شکست خورد. وایتز به الجزیره گفت: «این توافق به سرعت و با عجله حاصل شد تا اساساً اختلافات بین دو طرف را بپوشاند.» او پیشنهاد کرد که مسیر بهتر برای ایران و آمریکا این است که «رویکردی محدود» در مذاکرات اتخاذ کنند و «توافق‌های خاصی را در مورد موضوعات خاص، شاید با گروه‌های مختلف ذینفع» ایجاد کنند. وایتز گفت: «برخی از مسائل، مانند تنگه هرمز، نمی‌توانند به تنهایی توسط ایالات متحده و ایران حل شوند. برخی دیگر، مانند مسئله هسته‌ای، احتمالاً می‌توانند حل شوند، اما نیاز به یک برنامه عملی خاص‌تر دارند. بنابراین، من فکر می‌کنم کل فرآیند نیاز به بازنگری دارد.»

به گفته وایتز، مذاکرات بین آمریکا و ایران تا حدودی به دلیل غیرمستقیم بودن آنها به درازا کشیده شده است. او به الجزیره گفت: «تا حدودی به دلیل این روند غیرمستقیم، ماجرا تا این حد پیچیده شده است. ایرانی‌ها از مذاکره مستقیم با آمریکا خودداری می‌کنند. ایرانی‌ها با عمانی‌ها و پاکستانی‌ها صحبت می‌کنند و عمانی‌ها و پاکستانی‌ها به آمریکا می‌آیند.» او گفت نتیجه چنین روندی، الگویی است که در آن «سیگنال‌های مثبتی» که آمریکا از واسطه‌ها دریافت می‌کند، اغلب با بیانیه‌های بعدی تهران در تضاد است. او گفت: «بنابراین فکر می‌کنم سبقت گرفتن از هم احتمالاً روش خوبی برای توصیف این روند است.»

وایتز گفت تفسیر غالب در واشنگتن دی سی از شش شرط ایران برای بازگشایی تنگه هرمز این است که آنها منعکس کننده جریانات تندروتر هستند که دوباره دست بالا را پیدا کرده‌اند. او استدلال کرد که این موضوع توضیح می‌دهد که چرا درست زمانی که کاخ سفید معتقد است توافق نزدیک است، تهران فهرست جدیدی از خواسته‌های سرسختانه خود را منتشر می‌کند. او گفت: «این برای ایالات متحده چالش‌برانگیز است زیرا نمی‌تواند برخی از خواسته‌ها، مانند پرداخت غرامت، را بپذیرد. ممکن است در مورد تحریم‌ها و چند موضوع دیگر انعطاف‌پذیری بیشتری وجود داشته باشد، اما صرفاً فهرست کردن همه این خواسته‌ها به عنوان موضوعات غیرقابل مذاکره، ما را به جایی نمی‌رساند».

چه کسی اول چشمک می‌زند؟
پل ماسگریو، دانشیار رشته حکمرانی در دانشگاه جورج تاون هم معتقد است که در صورت ادامه مذاکرات فعلی بین ایران و عمان، مذاکرات دیگری با واشنگتن «در مورد نکاتی که ایالات متحده بر آنها کنترل دارد» انجام خواهد شد. او یادآوری کرد که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، گفته است که مذاکرات تهران و مسقط به توافق نزدیک است.

او گفت: «اکنون، سوال این است که آیا هر دو طرف واقعاً علاقه‌مند به بازگشت به تفاهم‌نامه‌ای هستند که البته شکست خورد». ماسگریو گفت که احتمالاً این وضعیت به «دور دیگری از کشمکش تبدیل خواهد شد که در آن هر دو طرف سعی می‌کنند بفهمند چه کسی اول چشمک می‌زند». او گفت که این به این دلیل است که به نظر می‌رسد ایران «در حال سخت‌تر کردن خواسته‌های خود است» و با توجه به آخرین اظهارات ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا، «دولت قصد عقب‌نشینی ندارد».

ابزار چانه‌زنی و گزینه‌های محدود خلیج فارس
عبدالله بندر العتیبی، استادیار امور بین‌الملل در دانشگاه قطر هم به الجزیره گفته کشورهای منطقه نگران درخواست غرامت ایران برای بازگشایی تنگه هرمز هستند. او گفت: «ایران مذاکرات با عمان در مورد دریانوردی در این تنگه را به عنوان بخشی از مذاکرات زمان جنگ با ایالات متحده تلقی می‌کند. من فکر می‌کنم این مذاکرات برای ایرانی‌ها یکسان است... آنها می‌خواهند برای آنچه نقض تفاهم‌نامه توسط آمریکا می‌نامند، غرامت دریافت کنند. قیمت بازگشایی تنگه هرمز چقدر است؟ آیا قرار است دارایی‌های مسدود شده بیشتری به ایرانیان در ازای آزادی دریانوردی داده شود؟ بنابراین، این در واقع به عنوان یک اصل مطرح نمی‌شود، بلکه به عنوان یک ابزار چانه‌زنی است که ایرانی‌ها علیه آمریکایی‌ها و منطقه به کار می‌گیرند. این نگرانی بزرگی برای کشورهای منطقه است».

این تحلیلگر افزود: «اگر ایران برای باز کردن تنگه هرمز درخواست پول کند، ممکن است پس از یک یا دو ماه، دوباره درخواست پول بیشتری برای باز کردن آن کند. بنابراین، این یک مذاکره بی‌پایان خواهد بود و این چیزی است که به اعتماد به مذاکرات و همچنین آزادی دریانوردی کمکی نمی‌کند». وی گفت که بهترین نتیجه مستلزم بازگشت به مذاکرات ایالات متحده و ایران، علاوه بر مسیر جاری ایران و عمان است «و سپس، ما باید راهی برای مصالحه پیدا کنیم، چه در مورد دارایی‌های مسدود شده و چه در مورد تنگه هرمز، تا مسائل را پیش ببریم.»

به گفته العتیبی، در حالی که کشورهای خلیج فارس به نهایی شدن مذاکرات ایران و عمان در مورد تنگه هرمز واکنش مثبتی نشان می‌دهند، اگر ایران برای بازگشایی آن درخواست غرامت کند، چاره‌ای جز این ندارند. او به الجزیره گفت: «همه به آن با دید مثبت نگاه می‌کنند. آنها می‌خواهند از دل آن چیزی بیرون بیاید، تا آزادی دریانوردی توسط هر دو طرف دوباره تأیید شود. او گفت: «عمان با ایالات متحده، با میانجی‌ها و همچنین با کشورهای منطقه هماهنگ است، زیرا این موضوع به منافع مشترک در منطقه مربوط می‌شود». با این حال، او هشدار داد که ایران «با آزادی دریانوردی به عنوان چیزی که باید با چیز دیگری مبادله شود، برخورد می‌کند». این نشان دهنده یک «پرچم قرمز» برای کشورهای منطقه است: «در نهایت، کشورهای منطقه انتخاب‌ها و گزینه‌های محدودی دارند، زیرا اساساً شما نمی‌خواهید حمله کنید. شما سعی می‌کنید از خودتان، از حاکمیت و اقتدارتان دفاع کنید.» بنابراین کشورهای خلیج فارس «گزینه‌های محدودی» دارند.

جلوگیری از تکرار یک چرخه آشنا
عباس اصلانی، پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه، هم به الجزیره گفت ایران در تلاش برای جلوگیری از حملات بیشتر، اصرار بر دریافت غرامت از ایالات متحده دارد. او این درخواست را «فاکتور» تجاوز ایالات متحده توصیف کرده و گفت تهران در پی چرخه‌ای آشنا از رویدادها است که «دیگر تکرار نشود - امروز مذاکره، فردا شکستن آن، سپس حمله، تهدید، و سپس بازگشت به نقطه اول».

اصلانی به الجزیره گفت: «ایران فکر می‌کند که با تلاش برای گنجاندن برخی هزینه‌ها، اگر آمریکایی‌ها قصد انجام سناریوهای مشابه در آینده را داشته باشند، این امر می‌تواند آنها را در مورد اینکه آیا و چقدر باید با واشنگتن از نظر دیپلماتیک تعامل داشت، دوباره به فکر فرو ببرد».

او همچنین گفت که اختلاف نظر در مورد اینکه آیا و چقدر باید با واشنگتن از نظر دیپلماتیک تعامل داشت، هنوز در ایران وجود دارد، اما اقدامات نظامی ایالات متحده در حال کاهش است. او گفت: «اقدامات ایالات متحده باعث شده که جناح‌های مختلف به هم نزدیک شوند. این چیزی است که حتی اصلاح‌طلبان و کسانی که از مذاکرات حمایت می‌کنند نمی‌توانند از آن دفاع کنند... و این باعث می‌شود جبهه‌های مختلف متحد شوند. این نشان می‌دهد که این [به دلیل] تصمیم‌گیری در ایران نیست، بلکه به دلیل کاری است که ایالات متحده انجام می‌دهد؛ این [موضع] کسانی را که از تعامل دیپلماتیک با ایالات متحده حمایت می‌کنند، تضعیف می‌کند».

به گفته اصلانی، تهران از ایالات متحده به دلیل نقض‌ تفاهم‌نامه غرامت می‌خواهد تا از عادی‌سازی و تکرار نقض‌های مشابه در آینده جلوگیری کند. چنین غرامتی می‌تواند به شکل کاهش تحریم‌ها یا دسترسی به دارایی‌های مسدود شده باشد که در دورهای قبلی مذاکرات، مسائل معوقه بودند. او افزود که ایران «تفاهم‌نامه [اسلام‌آباد] را تنها چارچوب موجود می‌بیند».

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله