اکو ایران/متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

سطح بی‌اعتمادی بین ایران و ایالات متحده به حدی بالاست که تهران می‌خواهد قبل از اینکه حتی کنترل جزئی بر تنگه را واگذار کند، از دریافت کمک‌های اقتصادی وعده داده شده برای بازسازی اطمینان حاصل کند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در گفت‌وگو با باراک راوید، گزارش‌گر آکسیوس اعلام کرد که به دنبال تشدید فشار اقتصادی بر ایران است. این در حالی است که تنها یک هفته پیش از این، ترامپ در آستانه دستور بازگشت به عملیات‌های رزمی بزرگ بود. ابا این حال او در مصاحبه جدیدش هیچ تهدید نظامی جدیدی را مطرح نکرد.

هم‌چنین در حالی که تلاش‌ها برای بازگشایی تنگه هرمز هنوز به نتایج ملموسی دست نیافته و روز شنبه تهران فهرست جدیدی از شروط برای اجازه دادن به کشتیرانی از طریق این تنگه را منتشر کرد، ترامپ از ابزار خشم یا ناامیدی نسبت به این واقعیت خودداری کرد و گفت این موضوع اهمیت چندانی ندارد و «ما فقط در حال مذاکره نیم‌بند با آن‌ها هستیم». او ادعا کرد که ایران از نظر اقتصادی «در وضعیت بسیار بدی» قرار دارد و محاصره دریایی بحران اقتصادی کشور را تشدید کرده است. او ترامپ در مورد مناقشه کنونی با ایران گفت: «همه چیز درست خواهد شد. همیشه درست خواهد شد. مثل یک بازی شطرنج است».

کارآمدترین اهرم برای پایبندی به توافق
در این رابطه، استیون ارلنگر، تحلیل‌گر نیویورک تایمز نوشت، اکنون تنگه هرمز به بهترین اهرم ایران برای وادار کردن واشنگتن به آزادسازی دارایی‌های مسدود شده، لغو تحریم‌های اقتصادی و پایان دادن به محاصره دریایی مبدل شده است. در واقع، خواسته‌های ایران برای بازگشایی تنگه هرمز که در بیانیه روز شنبه مطرح شد، عمدتاً همان چیزی است که ترامپ قبلاً در یادداشت تفاهمی که در ۱۷ ژوئن امضا کرد، با آن موافقت کرده بود. اما ایران کنترل بر تنگه را بهترین شانس خود برای وادار کردن ترامپ به عمل به این وعده‌ها می‌داند - و هنوز حاضر نیست از آن دست بکشد.

به باور تحلیل‌گران، از نگاه ایران، سلب توانایی ترامپ برای ادعای پیروزی در تنگه، کارآمدترین اهرم برای متقاعد کردن او به تعهد مجدد به آن توافقات و اجرای آنها است. بسته نگه داشتن تنگه تا حد زیادی، قیمت انرژی را بالا نگه می‌دارد و همچنین راهی برای اطمینان از این است که کشورهای خلیج فارس، که برای صادرات به این تنگه وابسته هستند، واشنگتن را نیز به بازگشت به یادداشت تفاهم تشویق کنند.

شمشیر داموکلس بر سر ترامپ و مکانیسم تعهد
به گفته اسفندیار باتمانقلیچ، بنیانگذار بنیاد بورس و بازار: سطح بی‌اعتمادی بین ایران و ایالات متحده به حدی بالاست که تهران می‌خواهد قبل از اینکه حتی کنترل جزئی بر تنگه را واگذار کند، از دریافت کمک‌های اقتصادی وعده داده شده برای بازسازی اطمینان حاصل کند. او گفت: «مقامات ایرانی نگرانند که اگر تنگه باز شود، ترامپ بدون احساس نیاز به حل‌وفصل بحران، از این درگیری کنار بکشد. آن‌ها می‌خواهند از این تنگه به عنوان یک مکانیسم تعهد برای اطمینان از اجرای مفاد مختلف تفاهم‌نامه توسط ترامپ استفاده کنند.»

علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بین‌المللی بحران، تنگه هرمز را به «شمشیر داموکلس بر سر ترامپ» تشبیه کرد. به گفته واعظ گفت: «ایران می‌خواهد بدون تسلیم اهرم اصلی خود، یعنی هرمز، از مزایای آن بهره‌مند شود».فهرست خواسته‌های ایران که روز شنبه از سوی شورای عالی امنیت ملی متنشر شد، خواستار لغو محاصره دریایی و تحریم‌های صادرات نفت و پتروشیمی ایران توسط ایالات متحده، خروج ارتش ایالات متحده از اطراف ایران، پرداخت غرامت جنگی و آزادسازی دارایی‌های مسدود شده ایران و همچنین پایان دادن به حملات به متحدان ایران در منطقه، از جمله لبنان، و تهدیدها علیه این کشور شد. تمام این خواسته‌ها، به جز غرامت، در تفاهم‌نامه ماه ژوئن تصریح شده است.

به گفته واعظ، درخواست غرامت نیز یک درخواست آشنا است و مقامات ایرانی در رسانه‌های داخلی گفته‌اند که این موضوع یک ابزار چانه‌زنی برای دریافت حداکثر تخفیف تحریم‌ها از واشنگتن است. به گفته واعظ، مذاکرات ایران با عمان در مورد نحوه عبور و مرور از تنگه پس از باز شدن آتنگه آغاز شد. اما اکنون ایران می‌خواهد تنگه را به احیای تفاهم‌نامه گره بزند که مستلزم مذاکرات بیشتر با ایالات متحده است و اکنون هرگونه مذاکره‌ای در مورد آینده برنامه هسته‌ای ایران، به احیای این تفاهم‌نامه بستگی دارد.

معضل اعتماد
در این شرایط، به اعتقاد صنم وکیل، مدیر برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا در اندیشکده چتهام هاوس، بخشی از سردرگمی کنونی ناشی از اختلافات در تهران در مورد چگونگی پیشبرد امور است که منجر به تأکید بر این خواسته‌ها شده است. او گفت، برخی از مقامات، دیپلماسی را بهترین راه برای بازسازی اقتصادی می‌دانند، در حالی که برخی دیگر، «آنقدر شکاک و بدبین هستند که ترجیح می‌دهند به جای فکر کردن به اقتصاد، اهرم فشار خود را حفظ کنند» و شرط می‌بندند که ترامپ جنگ را از سر نخواهد گرفت.

به گفته وکیل، اما ایرانی‌ها نیز واشنگتن را دچار اختلاف می‌بینند، جایی که برخی از مقامات برای دیپلماسی و برخی دیگر برای بمباران بیشتر تلاش می‌کنند و ترامپ «هر لحظه به یک سو متمایل می‌شود». همچنین کسانی در واشنگتن هستند که معتقدند وقتی تنگه باز شود، ترامپ وسوسه می‌شود که از کل موضوع صرف نظر کند و اورانیوم غنی‌شده ایران را که در زمین دفن شده است، رها کند. به باور وکیل: «ایرانی‌ها نمی‌خواهند این کار را رایگان انجام دهند. آن‌ها بیش از این که به تنگه از زاویه درآمدزایی نگاه کنند، کنترل آن را به مثابه اهرم فشار روی بقیه می‌بینند».

به گفته باتمانقلیچ، این موضوعغ بیش از هر چیز به مسئله اعتماد مرتبط است. او گفت ایران می‌توانست خواسته‌های افراطی‌تری داشته باشد، اما تصمیم گرفته که به عنوان مبنایی برای پایان دائمی جنگ به تفاهم‌نامه بازگردد: «آنچه اهمیت کم‌تری دارد، رقم یا یا امتیاز خاص است و مهم این است که به ایران ثابت شود آمریکا چگونه به تعهداتش عمل می‌کند». به گفته وکیل: «این تفاهم‌نامه زمینه‌ای است که همه سعی خواهند کرد از آن برای ایجاد ساختاری برای یک توافق استفاده کنند. اما ما از آن فاصله زیادی داریم».

گزینه‌های در حال محدودتر شدن
در همین شرایط، الکساندر وارد، گزارش‌گر وال‌استریت ژورنال هم در گزارشی به بررسی تداوم مخمصه ترامپ در تنگه هرمز پرداخته است. بر اساس این گزارش، به گفته مقامات آمریکایی، ترامپ هفته‌ها در حال آماده‌سازی مقدمات اعلام پیروزی در جنگ ایران در صورت بازگشایی کامل تنگه هرمز بود. او حتی این ایده را به طور خصوصی با دستیاران ارشد خود مطرح کرده بود که حاضر است بدون توافق هسته‌ای از این جنگ خارج شود.

اما دستیابی به این هدف محدود شده زمانی دشوارتر شد که ایران روز شنبه بر شروط خود اصرار ورزید. این زنجیره سریع رویدادها نشان می‌دهد که گزینه‌های ترامپ برای خروج از درگیری دوباره محدود شده است. ترامپ بارها تهدید به تشدید گسترده بمباران‌های خود کرده و سپس از آن عقب‌نشینی کرده است. اما هرج‌ومرج اخیر در مذاکرات نشان داد که تهران برای یک درگیری طولانی و طاقت‌فرسا آماده است.

به گفته مونا یعقوبیان، مدیر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی: «درخواست‌های اخیر ایران برای بازگشایی تنگه، ایجاد یک راه خروج آبرومندانه از این درگیری را برای رئیس جمهور به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کند». گرگوری برو، متخصص ایران در شرکت مشاوره گروه اوراسیا، گفت: «ایرانی‌ها کاملاً معتقدند که ترامپ می‌خواهد از این مخمصه خارج شود و بر باز کردن تنگه تمرکز دارد، به همین دلیل است که آنها سخت تلاش می‌کنند».

یک مقام کاخ سفید به وال‌استریت ژورنال گفته که ایالات متحده تمام اهداف نظامی خود علیه ایران را تکمیل کرده و تمرکز کنونی ترامپ بر تأمین جریان انرژی جهان از طریق تنگه هرمز است و در صورت هدف قرار گرفتن کشتی‌های بیشتر، گزینه‌های نظامی را روی میز نگه خواهد داشت. به گفته این مقام، در مورد نگرانی‌های هسته‌ای، ترامپ در هفته‌های اخیر به طور خصوصی به دستیاران ارشد خود گفته که تهران احتمالاً پس از تخریب سه سایت هسته‌ای اصلی توسط ایالات متحده در سال گذشته، قادر به احیای فعالیت‌های هسته‌ای خود در دوران ریاست جمهوری او نخواهد بود. او در جلسات اخیر گفته که قابلیت‌های اطلاعاتی ایالات متحده احتمالاً هرگونه تلاش ایران برای بازسازی این تأسیسات یا ساخت مخفیانه بمب را شناسایی خواهد کرد و او مطمئن است که تهدید حملات بیشتر آمریکا به عنوان یک عامل بازدارنده پایدار عمل خواهد کرد.

به گفته این مقامات، اگر ایالات متحده بتواند برنامه هسته‌ای را کنترل کند و ترافیک در تنگه از سر گرفته شود، ترامپ به احتمال زیاد آتش‌بس فعلی را به طور نامحدود تمدید خواهد کرد. آنها افزودند که انتظار می‌رود ترامپ همچنین در صورت بازگشایی کامل تنگه توسط تهران، محاصره نظامی ایالات متحده بر بنادر ایران را لغو کند.

تاکتیک‌های رایج مذاکراتی
در این شرایط، تریتا پارسی، معاون اجرایی موسسه کوئینسی برای حکمرانی مسئولانه، به الجزیره گفت شرایط اخیر ایران برای باز کردن تنگه هرمز و همچنین موضع صبر و انتظار ترامپ، هر دو تاکتیک‌های رایج مذاکره هستند و احتمال توافق را منتفی نمی‌کنند. او به الجزیره گفت: «این ماجرا به ویژه در مذاکرات بین ایالات متحده و ایران موضوعی غیرمعمول نیست که در لحظات خاص، به ویژه نزدیک به رسیدن به توافق، نوعی تشدید تنش از سوی هر یک از طرفین یا هر دو طرف، [از جمله] طرح برخی خواسته‌های بسیار جنگ‌طلبانه، وجود داشته باشد». او گفت: «اظهارات ترامپ را نیز باید در این چارچوب دید که می‌گوید، من زمان به نفع خودم دارم، اقتصاد شما واقعاً در حال آسیب دیدن است».

به گفته پارسی، هم ایران و هم ایالات متحده برای رسیدن به توافق تحت فشار هستند، اگرچه واشنگتن احتمالاً با فشار بیشتری روبرو خواهد شد. او گفت: «ایران به دلیل محاصره و انواع مشکلات دیگری که با این جنگ در حال ظهور است، تحت فشار بسیار زیادی قرار دارد. اما آنها با محدودیت‌های سیاسی مشابه ترامپ روبرو نیستند. ترامپ با انتخابات میان‌دوره‌ای که حدود یک ماه و نیم دیگر برگزار می‌شود، روبرو است. بنابراین، چالش‌های بسیار دیگری وجود دارد که ترامپ با آنها روبرو است و به نظر من، درست یا غلط، این تصور را برای ایرانی‌ها ایجاد می‌کند که زمان بیشتری در اختیار دارند. و در حال حاضر، به نظر می‌رسد که این ایرانی‌ها هستند که برای زمان بازی می‌کنند و مذاکرات را طولانی‌تر می‌کنند، نه ترامپ».

او گفت که تأخیر در مذاکرات ایران و عمان در مورد تنگه هرمز، از دیدگاه تهران، ناشی از خواسته‌های لحظه آخری ایالات متحده است. او گفت ایالات متحده «عملاً پای میز مذاکره» است زیرا «عمانی‌ها نه تنها از طرف خود، بلکه از طرف سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس» و واشنگتن مذاکره می‌کنند. با این حال، او گفت که بعید است این یک مانع بزرگ در نهایی کردن توافق برای تأمین مسیر کشتیرانی از طریق این آبراه باشدو «اینها برخی از نمایش‌هایی هستند که در مراحل خاصی از مذاکره اتفاق می‌افتند و ممکن است لزوماً به اندازه آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد، مانع بزرگی برای توافق نباشند.»

تاکتیکی که جواب نمی‌دهد
رکسان فرمانفرمائیان، مدرس دانشگاه کمبریج،هم در گفت‌وگو با الجزیره، با اشاره به مذاکرات در حال انجام گفت که مشکل بزرگتر در واشنگتن است. ایران معتقد است که ایالات متحده به تعهدات خود در توافق عمل نکرده و همانطور که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، گفته، تنها «تبادل یادداشت» به جای مذاکرات مستقیم باقی مانده است. فرمانفرمائیان به دو خواسته ایران که هنوز برآورده نشده است اشاره کرد: آزادسازی ذخایر ارزی خارجی ایران و لغو تحریم دریایی ایالات متحده در لبه بیرونی تنگه هرمز.

مهران کامروا، استاد دانشگاه جورج تاون در قطر، می‌گوید مذاکرات بین ایران و آمریکا بسیار کند پیش می‌رود و در مورد موفقیت کمپین فشار اقتصادی واشنگتن تردید ایجاد می‌کند. او گفت: «ایالات متحده در حال اعمال فشار اقتصادی بر ایران است... بنابراین هیچ یک از طرفین حاضر نیستند گام اول را بردارند و دست دوستی دراز کنند و بگویند بیایید بنشینیم و مذاکره کنیم.»

کامروا گفت که نسبت به مؤثر بودن فشار اقتصادی ایالات متحده تردید دارد. او گفت: «تهران تحت فشار اقتصادی عظیمی است. اما باید در نظر داشته باشیم که سیستم سیاسی ایران در نهایت بعید است تسلیم چنین فشاری شود. ایالات متحده دهه‌هاست که به ایران فشار وارد می‌کند و این فشار نه صحنه را تغییر داده و نه واقعاً رفتار دولت ایران را تغییر داده است. بنابراین مطمئن نیستم که این تاکتیک در حال حاضر جواب بدهد.»

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله