کیهان/متن پیش رو در کیهان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

حرکت اخیر کانادا در برابر قلدرمآبی کاخ سفید، تلنگر محاسباتی در دکترین سازشکارانی است که سال‌هاست تسلیم‌طلبی و زانو زدن در برابر کدخدا را تنها راه بقا جا می‌زنند.

کانادا، یعنی نزدیک‌ترین متحد سنتی و شریک استراتژیک واشنگتن، به همان جمع‌بندی رسیده است که سال‌ها جریان انقلاب اسلامی بر آن تأکید دارد: «در برابر زورگو، انفعال به عقب‌نشینی می‌انجامد، نه لبخند.»

دولت کانادا در پاسخ به تحریم‌ها و تعرفه‌های یکجانبه آمریکا، آستین بالا زد تا ثابت کند زبان قدرت را باید با ابزار قدرت پاسخ داد. اوتاوا با رسمیت بخشیدن به تعرفه‌های متقابل ۱۵، ۲۵ و ۵۰ درصدی بر کالاهای وارداتی از آمریکا، پیام روشنی مخابره کرد. «فرانسوا- فیلیپ شامپانی»، وزیر دارایی کانادا، در نشست خبری روز سه‌شنبه (۳ شهریورماه) اعلام کرد که پاسخ اوتاوا «متناسب، هدفمند و استراتژیک» خواهد بود و تعرفه‌های واشنگتن را دقیقاً «دلار به دلار و نرخ به نرخ» تلافی می‌کند.

این موضع سرسختانه، یادآور تجربه اروپا در ماجرای‌گرینلند است. روزنامه انگلیسی گاردین پس از نشست داووس نوشت: «درس این ماجرا برای اروپا واضح است؛ رهبران اروپا باید بفهمند که حتی قاطعیت آزمایشی آن‌ها بسیار بهتر از چاپلوسی‌ها، عقب‌نشینی‌ها و تسلیمی است که در گذشته برابر ترامپ داشتند. او فقط زبان قدرت و زور را درک می‌کند.»

معادله ساده است، وقتی غرب نیز تفاهم با زورگو را خیانت به منافع ملی می‌داند، جریان غرب‌گرا و اصلاح‌طلب در داخل ایران همچنان خواب «دیپلماسی لبخند» را می‌بیند. در حالی که متحدان درجه‌یک آمریکا فهمیده‌اند عقب‌نشینی، اشتهای طرف مقابل را برای امتیازگیری بیشتر می‌کند، آقایان در داخل نسخه‌های مطلوب دشمن رو می‌کنند و می‌گویند: «بنای ما تفاهم و حل مسائل از طریق تعامل است! گره‌ای که می‌شود با دست باز کرد را نباید با دندان باز کرد!»

آقایان مدعی دیپلماسی پاسخ دهند اگر «زبان دنیا» همان التماس و انفعال است، چرا کانادا برای حفظ حقوق خود دست به تلافی سخت تجاری زد؟!
اگر مذاکره بی‌هزینه پاسخگوی تحریم‌هاست، چرا اروپایی‌ها برای مهار واشنگتن به مانور نظامی و خط‌ونشان کشیدن روی آوردند؟

حقیقت تلخ برای طراحان «نسخه انفعال» این است که تکیه بر حسن‌نیت یک‌طرفه در بین‌الملل، چیزی جز حراج منافع ملی نیست. امروز حتی هم‌پیمانان واشنگتن مرز میان «دیپلماسی» و «تسلیم» را پر کرده‌اند؛ اما برخی در داخل، گویی کماکان اصرار دارند گره افتاده بر معیشت مردم را با دندان زیاده‌خواهی‌های آمریکا باز کنند، نه با اقتدار ملی.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله