کيهان/ « جنوب سوريه روياي جديد آمريکا » عنوان يادداشت روز روزنامه کيهان به قلم سعدالله زارعي است که ميتوانيد آن را در ادامه بخوانيد:
اين روزها صحبت از ايجاد منطقه «پرواز ممنوع» در جنوب سوريه است و بعضي از محافل سياسي گفتهاند در اين رابطه بين آمريکا و روسيه توافقي صورت گرفته است در عين حال ضمن آنکه صحت چنين خبري محل ترديد است ولي در صورت وقوع چنين پديدهاي بايد شاهد تحول کيفي مهم در پرونده سوريه باشيم. در اين رابطه نکات مهمي وجود دارد:
1- غرب مدتهاست که پرونده ايجاد منطقه پرواز ممنوع شمال سوريه را در دستور کار دارد اما در عمل به جايي نرسيده است. پس از عمليات پيروزمند نصر در غرب منطقه حلب امکان اجرايي شدن ايجاد اين منطقه از بين رفت و از اين رو بحث ايجاد منطقه مزبور در جنوب، يک طرح جايگزين با هدف ايجاد توانمندي زميني براي اداره پرونده سوريه به حساب ميآيد. اين منطقه شامل سه استان قنيطره، درعا و سويدا ميشود. مساحت اين سه 10480 کيلومتر مربع يعني به اندازه مساحت لبنان و نزديک به دو ميليون نفر جمعيت در خود جاي داده است. اين منطقه از دو جهت مهم است يکي قرار داشتن در مجاورت مناطق اشغالي رژيم صهيونيستي و ديگري نزديک بودن اين منطقه به پايتخت از اين منظر ايجاد منطقه پرواز ممنوع در جنوب در جاي خود داراي ارزش راهبردي است، هر چند به پاي منطقه حلب نميرسد.
2- صحبت از ايجاد منطقه پرواز ممنوع در جنوب، نقشه شيطاني آمريکاييهاست براساس آنچه گفته شده است، آمريکاييها در ملاقات با مقامات وزارتخارجه روسيه وانمود کردهاند که هدف اصلي از ايجاد اين منطقه در جنوب، صيانت از امنيت اسرائيل ميباشد و تهديدي عليه دمشق و دولت دوست روسيه در دمشق نخواهد بود. آمريکاييها به خوبي ميدانند که روسيه يکي از عوامل عدم شکلگيري منطقه پرواز ممنوع يا امن در شمال سوريه با محوريت حلب، بوده و در نهايت با کمک اين کشور، جبهه مقاومت بر موقعيتهاي استراتژيک استان حلب سيطره پيدا کرده است. علت اصلي مخالفت روسيه در ايجاد منطقه امن شمال، از يک سو تهديدآميز بودن ايجاد چنين منطقهاي براي دمشق و از سوي ديگر حساسيت اين کشور روي ترکيه بوده است. آمريکاييها در مذاکرات خود وانمود کردهاند که ماموريت طرح منطقه پرواز ممنوع جنوب اساسا از شمال متفاوت است و حال آنکه هيچ تفاوتي در هدفگذاري اين دو منطقه وجود ندارد. دليل مهمي وجود دارد که نشان ميدهد فعل و انفعالات جنوب تاثيري در بهم خوردن امنيت به ضرر رژيم صهيونيستي نداشته است. در واقع براساس آنچه منابع رژيم صهيونيستي به تکرار گفتهاند در طول دوره نزديک به 50 ساله اخير - از زمان وقوع جنگ شش روزه 1967 - که بين دولتهاي دمشق و تلآويو «آتشبس» برقرار بوده، بيش از اسرائيل سوريه شرايط آتشبس را رعايت کرده است. اسرائيل در جنگ شش روزه 80 درصد استان قنيطره را به اشغال خود درآورد اما در طول اين دوران سوريه هيچگاه براي بازپسگيري اين مناطق - موسوم به جولان و جبلالشيخ - اقدام عملي نکرده است. رعايت شرايط آتشبس بين دولت سوريه و رژيم صهيونيستي حتي از سوي همپيمان سوريه يعني حزبالله هم مدنظر قرار داشته تا جايي که عليرغم آنکه ارتش رژيم صهيونيستي در روز 28 ديماه سال گذشته در «مزرعه الامل» در منطقه قنيطره به يک يگان از حزبالله که مشغول طراحي عمليات عليه تروريستها بود، حمله کرد اما حزبالله پاسخ اين رژيم را در خاک لبنان داد. اگر گفته شود که تهديدات امنيتي دولت تلآويو تنها از سوي حزبالله لبنان صورت نميگيرد بلکه گروههاي تروريستي نظير جبهه النصره به تهديدي بزرگتر عليه اسرائيل تبديل شدهاند، بايد گفت براساس اسنادي که از سوي رهبران گروه داعش منتشر شده است، سرويس اطلاعاتي اسرائيل و رهبران گروه النصره به توافق رسيدهاند. عکسهاي زيادي هم وجود دارند که نشان ميدهند مجروحان تروريست در بيمارستانهاي شمالي رژيم صهيونيستي مداوا ميشدند. پس هدف از بحث ايجاد منطقه پرواز ممنوع در جنوب سوريه، رفع نگرانيهاي امنيتي اسرائيل نيست.
3- آمريکاييها از روابط ديرينه روسيه با رژيم اسرائيل براي تاثيرگذاري محوري خود استفاده مينمايند. آمريکا ميداند که روسيه برخلاف آنکه اهميت چنداني به کاهش روابط و مناسبات خود با ترکيه نميدهد اما حفظ روابط سنتي خود با اسرائيل را براي منافع خود مهم ارزيابي ميکند. رژيم صهيونيستي به دليل اتصال با شبکه يهودي ميتواند روي روسيه اعمال نفوذ کند اين در حالي است که اين کشور از تاثير بداخلاقيهاي سران يهود خبر دارد. گفته ميشود نزديک دو ميليون از روستبارها در سرزمين فلسطين و تحت قيمومت دولت يهودي قرار دارند اين در حالي است که اکثر يهوديان روستبار در سرزمينهاي اشغالي غريبه به حساب ميآيند.
در اين بين روسيه به گمان اينکه رابطه مسکو- تلآويو تنظيم کننده و ارزشدهنده به مناسبات مسکو با اعراب است، همواره درصدد بوده است تا از اين کارت استفاده کند.
4- منطقه جنوب تفاوتهاي عمده و اساسي با منطقه شمال دارد. اگر آمريکاييها بتوانند در استانهاي جنوبي به منطقه پرواز ممنوع دست يابند، در واقع از تعداد بازيگران فعال در اين حوزه کاسته ميشود و مديريت پروندهاي با حذف رقباي اصلي آسانتر ميگردد. انتقال منطقه امن به جنوب در واقع خلاص شدن از نقشآفريني ترکيه، کردها، داعش و علويها ميباشد. منطقه جنوب از طرفهاي مختلف به حوزه عربي اتصال دارد و غير اعراب در اين منطقه سکونت ندارند با اين وصف حذف بازيگران غيرعرب از روند تحولات امنيتي سوريه کار را براي مديريت پرونده توسط آمريکا فراهمتر ميکند.
5- اما طرح اين موضوع در اين زمان، اهميت خاص خود را دارد. اسرائيليها به شدت از عمليات نصر که حدود يک ماه پيش به نقطه مطلوب خود رسيد، وحشت کردند و از اين رو بود که با صراحت از حل و فصل پرونده امنيتي به نفع اسدابراز مخالفت نمودند. اين نشان ميدهد که همانطور که گفته شد آمريکاييها تلاش ميکنند تا جغرافياي تهديد را جابجا کرده و اصل تهديد را حفظ نمايند. اما در اينکه آيا آمريکاييها ميتوانند بطور واقعي و فعال منطقه پرواز ممنوع را در جنوب به وجود آورند يا نه، ترديدهاي جدي وجود دارد. آمريکا در طرح اوليه خود به نقش کشورهاي ديگر و بطور خاص اردن اشاره دارد و متن و جزئيات طرح از اين نکته حکايت ميکند که آمريکا بنا دارد، اين منطقه را در نهايت به اردن بسپارد و ترتيبات آينده امنيتي و سياسي آن را به توافقات دولتي بين تلآويو و امان موکول نمايد. اگر خوب به انتهاي ماجرا نگاه بياندازيم با يک اسرائيل مواجه ميشويم که 10/000 کيلومتر مربع را به تصرف درآورده و پس از 50 سال - از آخرين جنگ - يک بار ديگر بزرگتر شده است. در واقع همه ميدانيم که نام بردن از اردن در اين پرونده با هدف انحراف اذهان اسلامي عربي صورت ميگيرد و در واقع آن که در اين ميدان محور عملياتي بوده و ميوههاي اين درخت را ميچيند، رژيم صهيونيستي است.
6- اما برخلاف تصور مقامات پنتاگون، ايجاد منطقه پرواز ممنوع در جنوب سوريه آنچنان کار سادهاي هم نيست. درست است که مخالفت روسيه در ايجاد منطقه پرواز ممنوع در شمال سوريه موثر بوده اما واقعيت اين است که مخالفت ايران و نيروهاي منطقهاي مرتبط با آن مهمترين دليل عدم امکان شکلگيري منطقه ممنوعه پروازي بوده است. و از اين رو با توجه به مخالفت جدي ايران، ايجاد اين منطقه در جنوب، امکان عملي ندارد. اردنيها هم علاقهاي به مداخله در پرونده امنيتي سوريه ندارند و در موقعيتهاي مختلف، اين نکته را به مقامات سوريه گفتهاند. منطقه پرواز ممنوع از ديد محور مقاومت يک توطئه مهم محسوب شده و از اين رو پيشاپيش خود را براي از بين بردن آن آماده کرده است. در اين ميان مقامات روسيه بايد بدانند که تفاوت ماهوي ميان منطقه ممنوعه شمال و جنوب وجود ندارد. هدف هر دو حذف دولت قانوني بشاراسد از طريق انجام عمليات مشترک ميباشد.
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد