سرمقاله کیهان/ نقشه عملیات 4 سال در جیب!

کيهان/ « نقشه عمليات 4 سال در جيب! » عنوان يادداشت روز در روزنامه کيهان به قلم محمد صرفي است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد: ابلاغيه سياست‌هاي کلي اقتصاد مقاومتي فردا وارد پنجمين سال خود مي‌شود. هرچند توقع رسيدن به تمام اهداف اين سند 24بندي طي چهار سال، شايد چندان منطقي نباشد اما مروري بر فعاليت‌هاي انجام شده در اين حوزه طي چهار سال گذشته و مقايسه آن با چشم‌انداز سند، از سوي هر ناظر منصف و مطلعي، کارنامه مثبت و قابل قبولي را در اين زمينه ارائه نمي‌کند. البته گزارش‌ها و آمارهاي اداري مانند هميشه دهان پر کن و درخشان است اما اين آمار و ارقام با واقعيت‌هاي اقتصادي کشور و آنچه مردم لمس و با آن زندگي مي‌کنند، فاصله‌اي قابل توجه دارد. قريب به اتفاق محتواي بندهاي اين سند به گونه‌اي است که سرنخ اصلي عملياتي شدن آنها، به قواي سه‌گانه کشور – مخصوصاً دولت- بازمي‌گردد. واقعيت آن است که کشور از حدود يک دهه پيش درگير يک جنگ اقتصادي تمام‌عيار است. جنگي که متاسفانه هنوز از سوي مسئولان کشور باور نشده است و درک صحيحي از ابعاد و گستره آن وجود ندارد. خوان زاراته دستيار رئيس‌جمهور و مشاور امنيت ملي در دولت جورج بوش که سال‌ها در حوزه تحريم کار کرده است، در کتاب 530 صفحه‌اي خود با عنوان «جنگ خزانه‌داري» (TREASURYS WAR) که سال 2013 منتشر شده، مي‌نويسد؛ «زرادخانه آمريکا شامل هواپيماهاي بدون سرنشين، موشک‌هاي تام هاوک و چريک‌هايي با کت و شلوار خاکستري است. وظيفه اين چريک‌ها تبديل ابزار مالي و اقتصادي (تحريم) به سلاحي قوي، عليه دشمنان آمريکاست.» عوامل بسياري در تعيين نتيجه هر جنگي مي‌توانند موثر باشند اما به نظر مي‌رسد دو عامل نقش کليدي دارند؛ فرماندهان و طرح عمليات. آمريکا در جنگ اقتصادي عليه جمهوري اسلامي ايران، فرماندهي عمليات جنگ را به چند جوان سپرد. دو تن از معروف‌ترين اين افراد آدام زوبين مشهور به سزار تحريم‌ها و ريچارد نفيو معمار تحريم‌ها هستند. نفيو اکنون در «مرکز سياست‌گذاري جهاني انرژي» دانشگاه کلمبيا مشغول به کار است و حدود دو ماه پيش کتاب وي «هنر تحريم‌ها» منتشر شد. نفيو که در زمان مسئوليت چندان اهل آفتابي شدن در رسانه‌ها نبود و از پشت پرده جنگ را پيش مي‌برد، اخيراً در مصاحبه‌اي که با يکي از سايت‌هاي ضدانقلاب فارسي‌زبان انجام داده، مي‌گويد کار روي تشديد تحريم‌هاي ايران را از حدود سال 2007 آغاز کرده و رئيسش به او مي‌گويد؛ «گوش کن، اين بازي، بازي طولاني است،‌ بازي خيلي طولاني است، کار حتي شايد تا زماني که تو از دولت خارج شده باشي هم تمام نشود، پس نگران کوتاه‌مدت نباش، فقط مطمئن باش از قافله عقب نمي‌مانيم.» نفيو در اين مصاحبه به نکته‌اي بسيار مهم و قابل توجه هم ‌اشاره مي‌کند. مصاحبه‌کننده از وي مي‌پرسد منظور وي از مفهوم «درد» در بحث تحريم‌ها چيست و هدف اين درد، مردم يا حاکميت کشور تحت تحريم است؟ نفيو پاسخ مي‌دهد؛ «بستگي به کشوري دارد که مورد تحريم واقع مي‌شود و اين‌که منافع مشخص آن‌چه است. اگر رژيم قذافي در ليبي را تحريم کنيد اصلا نبايد سراغ جمعيت رفت چون قذافي اهميت خاصي به جمعيتش يا سطح دردشان نمي‌داد. در مورد کيم جونگ اون و کره شمالي هم همين است. در اين‌جا «درد» بايد مشخصا نخبگان حاکميت را هدف بگيرد تا آنها اوضاع را عوض کنند. در مورد روسيه هم همين است. به نظرم وقتي بايد «درد» را در مورد جمعيت‌ها به کار برد که حاکميت پايگاهي مردمي داشته باشد و ايران از نظر من در اين دسته است. بخشي از مشروعيت حکومت ايران اين است که «شاه، بد بود، کلي کارهاي بد عليه ما کرد و چون اين کار را کرد به پا خاستيم، قدرت را گرفتيم و به مردم داديم و حالا ما در خدمت مردميم.» داستان ايران يا شايد بشود گفت اسطوره ايران اين است... در ماجراي تحريم‌ها بايد تمرکز درد را جايي قرار مي‌داديم که تصميم‌گيرندگان را قانع کند، در مورد ايران اين از طريق ناراضي ساختن مردم از اوضاع بود.» همين چند جمله از زبان معمار تحريم‌هاي ايران، کليد فهم کل ماجراست؛ مردم! اين مردم هستند که نتيجه اين نبرد سهمگين را تعيين مي‌کنند. مردمي که آمريکا از يک سو سهمگين‌ترين جنگ اقتصادي تاريخ را بر آنان تحميل مي‌کند و از سوي ديگر هر روز با صدها و بلکه هزاران ابزار خوش آب و رنگ و آهنگ تبليغاتي به آنان مي‌گويد، دشمن‌پنداري آمريکا، توهم توطئه جمهوري اسلامي براي فريب شما و سرپوش گذاشتن بر ضعف‌هاي خود است و کليد حل تمام مشکلات ارضي و سماوي شما و کشورتان در رابطه گرم و صميمانه با ماست! مردم با همه دردها و گلايه‌هاي بحق خود، هفته پيش در راهپيمايي تماشايي 22 بهمن بار ديگر ثابت کردند که پاي ارزش‌ها و آرمان‌هايي که 40 سال پيش براي برپايي آنها انقلاب کردند، استوار ايستاده‌اند. آنان قهرمانان اين جنگ ناجوانمردانه اقتصادي هستند که علي‌رغم شدت آتش بي‌امان دشمن، حاضر به خالي کردن سنگر و سپردن ميدان به دشمن نشدند. عملکرد مديران و فرماندهان ميداني جبهه خودي در اين جنگ چگونه است؟ قرائن و شواهدي که ناظران را به سوي پاسخ راهنمايي مي‌کند، تا حدي نگران‌کننده است. مديري که در اوج جنگ ارزي، صرافي ثبت مي‌کند مانند آن فرماندهي است که در ميدان نبرد وقتي راه تدارکات زير آتش دشمن است، به جاي تدبير براي چگونگي توزيع و مصرف آذوقه، خود اولين کسي است که به انبار حمله مي‌برد! سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، حکم طرح اصلي عمليات را در اين جنگ دارد. اتحاد اصل بديهي در هر جبهه‌اي است و يکي از چالش‌هاي جبهه خودي، درگيري ميان فرماندهان ميداني است که به جاي عمل بر اساس طرح عمليات، درگير مناقشات و اختلافات گروهي و جناحي خود شده و از اصل جنگ و طرح عمليات غافل شوند. بي‌شک اين درگيري‌ها و اختلافات از چشم دشمن مترصد حمله، دور نمي‌ماند. سه‌شنبه هفته گذشته «دنيل کوتز» رئيس ‌جامعه اطلاعاتي آمريکا، گزارش سالانه نهاد خود را با موضوع تهديدهاي پيش روي آمريکا به کنگره ارائه کرد. بخش قابل توجهي از اين گزارش 28 صفحه‌اي درباره ايران است. کوتز در قسمتي از آن تاکيد مي‌کند؛ «سياستمداران ميانه‌رو و تندرو ايران در تلاش جهت اجراي چشم‌انداز خود براي آينده ايران، به شکلي فزاينده با يکديگر درگير خواهند شد. اين رقابت‌، عامل کليدي در مشخص کردن اين مسئله خواهد بود که آيا ايران، رفتار خود را به نحوي که در راستاي منافع ايالات متحده باشد، تغيير خواهد داد يا نه». دشمن به خوبي مي‌داند که پادزهر اين تهاجم، اقتصاد مقاومتي است. پس بايد عليه آن سمپاشي و ايجاد نااميدي کرد. به آن برچسب اقتصاد رياضتي زد و اقتصاد مقاومتي را مترادف با انزوا و عدم تعامل اقتصادي با دنيا جا زد. ميان فرماندهان ميداني اختلاف‌افکني کرد و به شکلي موذيانه و مزورانه گروهي را تندرو و گروهي ديگر را ميانه‌رو خواند و ادعاي حمايت و همراهي با ميانه‌روها کرد! يکي از راهپيمايان خوش‌ذوق 22 بهمن پلاکارد قابل تاملي بردست داشت؛ چهل سال است که مسئولين غربگرا مي‌خواهند نظام را ساقط کنند اما مردم با‌بصيرت نمي‌گذارند! به‌طور منطقي بعيد است مسئولان محترمي که از انواع و اقسام مواهب مسئوليت برخوردارند عامدانه در صدد چنين کاري باشند، اما وقتي کشور در شرايط جنگي است و 4 سال است که نقشه عمليات در جيب فرماندهان ميداني خاک مي‌خورد، نتيجه عملشان يا بهتر است بگوييم بي‌عملي‌شان همان است. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در تلگرام https://t.me/akharinkhabar آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar