کيهان/ « آقاي روحاني! اينجا که واتيکان نيست! » عنوان يادداشت مدير مسئول در روزنامه کيهان، حسين شريعتمداري است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد: ۱- « انگار ما اختياري از آسمان داريم که مي‌توانيم بر زمينيان هر فرماني را صادر کنيم، نه اينطور نيست، چنين چيزي وجود ندارد. اينطور نيست که ما اختيار داشته باشيم. خداوند به پيغمبرش مي‌گويد: «وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ، تو وکيل مردم نيستي، تو چکار به کار مردم داري؟ «و َمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ»؛ تو بايد پيام برساني، حالا مردم يا گوش مي‌کنند و هدايت مي‌شوند يا گوش نمي‌دهند... مردم بايد انتخاب کنند، اگر انتخاب نکنند که دين نمي‌شود، با تحميل که نمي‌شود دين درست کرد. «لا اکراه في‌الدين». اساس دين بايد با فهم و درک و پذيرش باشد. بقيه مسائل هم همينطور است». اين، بخشي از سخنان ديروز رئيس‌جمهور محترم در جمع مديران وزارت ارتباطات است که سخن حق و بايسته‌اي است چرا که دين يک باور قلبي است و باور قلبي افراد را نمي‌توان با توسل به زور تغيير داد. اما اين نکته که بديهي نيز هست از مسئوليت مسئولان در قبال دين مردم نمي‌کاهد چرا که ابلاغ دين در آيه شريفه «وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ» تنها ابلاغ زباني و بيان مباني ديني نيست بلکه مقابله با موانعي که از فهم دين و رسيدن پيام اسلام به مردم جلوگيري مي‌کند نيز بخشي از همان ابلاغ دين است. جناب رئيس‌جمهور يک شخصيت روحاني است و به يقين مي‌دانند که آيات قرآن را بايد در ضرب با آيات ديگر تفسير کرد. مثلا در آيه شريفه «يدالله فوق ايديهم... دست خدا بالاي دست آنهاست» نمي‌توان «يد» را به معناي «دست» گرفت! زيرا خداوند تبارک و تعالي منزه از جسم و ماده است. «يد» هم به معناي دست است و هم به معناي «قدرت» و در آيه مورد ‌اشاره معناي قدرت مورد نظر بوده است چرا که در آيه ديگري مي‌فرمايد «ليس کمثله شيء... هيچ چيز مانند او-خدا- نيست». حال اگر مفهوم آيه شريفه «وما علينا الا البلاغ» و يا «وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ» رها کردن امور به حال خود باشد! ضمن آنکه با سيره رسول خدا(ص) و ائمه هدي(ع) در تناقض آشکار است، با آيات فراوان ديگر قرآن نيز مغايرت و تضاد جدي دارد و اين در حالي است که به مصداق «‫وَ لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً کَثِيراً... ‬اگر(قرآن) از جانب غير خدا بود در آن اختلافي بسيار مي‌يافتند».‫ در قرآن اختلاف و تناقضي نيست بنابراين، چنانچه منظور جناب روحاني از استناد به آيات ياد شده، رفع مسئوليت از دولت و مسئولان باشد، با عرض پوزش بايد گفت برداشت و تفسير نا‌صواب و خطايي داشته‌اند! به عنوان مثال:‬‬‬ در آيه‌اي که زينت‌بخش آرم سپاه پاسداران نيز هست، آمده است؛ «‬وَأَعِدّوا لَهُم مَا‌استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَ مِن رِباطِ الخَيلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُم... هر چه نيرو در توان داريد، براي مقابله با آنها [= دشمنان]، آماده سازيد! و (همچنين) اسب‌هاي ورزيده(براي ميدان نبرد)، تا به وسيله آن، دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد». بديهي است که اين آيه شريفه با آيه «و َمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ» مغايرتي ندارد بلکه به وضوح نشان مي‌دهد که تهيه ساز و برگ جنگي براي مقابله با دشمنان نيز بخشي از همان ابلاغ است. ۲- استاد شهيد آيت‌الله مطهري در اين خصوص تعبير حکيمانه‌اي دارند؛ «مثلًا عده‏اي در کشور کفري که حکومتي ضد دين در آنجاست زندگي مي‏کنند و چون آن حکومت وسيله‏اي است براي به زنجير کشيدن مردم و جلوي هر ايدئولوژي را مي‏گيرد، چنين وضعي اجبارپذير است که با شمشير موانع را بردارند تا زمينه‏اي براي تبليغ آزاد دين وجود پيدا کند. اين است که در عين اينکه براي قبول دين داريم: «لا اکْراهَ فِي‌الدِّينِ»، يعني دين اجباربردار نيست، ولي در عين حال بايستي خرطوم ابوجهل‏ها و وليد‌بن مغيره‏ها را زد. تا بعد از رفع موانع، از راه تبليغ، مردم محاسن دين را بفهمند، و مسئله جهاد همين است». ۳- اساسا اگر مسئولان نظام اسلامي در قبال مردم وظيفه‌اي جز ابلاغ مباني اسلام نداشتند و قرار بود ملت را در مقابل پليدي‌ها و پلشتي‌هايي که از سوي دشمنان اسلام به جامعه تزريق مي‌شود، تنها بگذارند، اينهمه تاکيد بر وظيفه امر به معروف و نهي از منکر معنا و مفهومي نداشت. توضيح آنکه امر به معروف و نهي از منکر علاوه بر آنکه يک فريضه ديني است يک ضرورت عقلي نيز هست و هيچ نظام حکومتي-‌تاکيد مي‌شود، هيچ نظام حکومتي- را نمي‌توان يافت که از اين قاعده مستثنا باشد. همه نظام‌ها و دولت‌ها «امر به معروف و نهي از منکر» دارند و تفاوت فقط در معروف‌ها و منکرهاست. مثلا امروزه در فرانسه حجاب خانم‌ها در مراکز علمي و دانشگاهي را «منکر»! مي‌دانند و با همه توان با آن به عنوان يک منکر! مقابله مي‌کنند تا آنجا که فرانسه کاپيتاليست چند دوره رياست جمهوري ميتران سوسياليست را مي‌پذيرد ولي حجاب يک زن مسلمان را تحمل نمي‌کند! و يا در آلمان و برخي ديگر از کشورهاي اروپايي اعتقاد به «هولوکاست» را- که يک افسانه ساخت صهيونيست‌هاست- معروف مي‌دانند و با هرکه هولوکاست را باور نداشته باشد به شدت برخورد مي‌کنند تا آنجا که نفي هولوکاست در آلمان رسما جرم تلقي شده و نفي‌کنندگان به تحمل زندان محکوم مي‌شوند! ۴- اگر دولت اسلامي در قبال مردم، غير از بيان مباني ديني و نهايتا تبليغ شفاهي آن مسئوليت ديگري نداشته باشد، اساسا تشکيل حکومت معني و مفهومي نخواهد داشت. اين قاعده در ساير نظام‌هاي حکومتي نيز ساري و جاري است. ژان-ژاک روسو متفکر سوئيسي قرن ۱۸ ميلادي در کتاب معروف خود «قراردادهاي اجتماعي» وظيفه حکومت‌ها را ايجاد هماهنگي ميان آزادي‌هاي فردي و مسئوليت‌هاي جمعي مي‌داند و بر اين باور است که حکومت‌ها نمي‌توانند و نبايد مردم جامعه را به حال خود رها کنند و از تنبيه مجرمان چشم بپوشند. اين قاعده صرفنظر از نوع حکومت‌ها و ايدئولوژي آنها در تمامي نظام‌هاي حکومتي به عنوان يک اصل ضروري شناخته مي‌شود و بديهي است که در اسلام عزيز که برداشتن غل و زنجيرهاي وابستگي- يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي کَانَتْ عَلَيْهِمْ- را شعار خود مي‌داند، ضرورتي به مراتب بيشتر و برتر دارد و دولت اسلامي نمي‌تواند و نبايد از اين مسئوليت شانه خالي کند. ۵- آقاي روحاني پيش از اين هم گفته بودند نمي‌توان مردم را با زور شلاق به بهشت برد! که بايد پرسيد؛ مگر کسي يا کساني درپي آن بوده‌اند مردم را با زور شلاق به بهشت ببرند که حضرت ايشان نگران شده و قصد پيشگيري داشته‌اند؟! بله به زور نمي‌توان مردم را به بهشت برد ولي وظيفه دولت اسلامي است که با آنچه باعث گمراهي مردم و مانع خير و صلاح و نهايتا بهشتي شدن آنان مي‌شود به جد مقابله کند و از آنجا که رستگاري در جهان آخرت، هدف نهايي همه انسان‌ها و مخصوصا امت اسلامي است، مسئوليت ياد شده بيش از هر مسئوليت و وظيفه ديگري روي شانه همه مسئولان به ويژه دولتمردان است. ۶- بخش نخستين سخنان رئيس‌جمهور محترم اين تصور و تلقي را به ذهن مي‌رساند که ايشان فقط در پي بيان ضرورت تبليغ مباني اسلامي بوده‌اند که از ايشان به عنوان رئيس‌جمهور يک کشور اسلامي و مخصوصا يک شخصيت روحاني جز اين نيز انتظاري نمي‌رود اما، با کمال تاسف بايد گفت که بخش‌هاي بعدي اظهارات آقاي روحاني اين برداشت را تائيد نمي‌کند و نشان‌دهنده آن است که جناب ايشان براي ايران اسلامي نسخه‌اي شبيه واتيکان را توصيه مي‌کنند و بر اين باورند -‌و انشاءالله نباشند- که حکومت در قبال خير و صلاح مردم و سعادت و شوربختي آنان غير از ابلاغ شفاهي و يا کتبي مباني ديني وظيفه و مسئوليت ديگري ندارد! به اين بخش از سخنان ايشان توجه کنيد؛ «لا اکراه في‌الدين». اساس دين بايد با فهم و درک و پذيرش باشد. بقيه مسائل هم همينطور است. طرف بايد تفهيم شود و ارزش کار را بداند تا خودش دنبال کند. نياز نيست ما به مردم فشار بياوريم. بله؛ مردم وقتي مي‌بينند که ماشين خطراتي دارد، خودشان هم به بچه‌شان نصيحت مي‌کنند و مي‌گويند از قسمت عابر پياده بايد عبور کني و صبر کن تا چراغ سبز شود، درواقع شروع مي‌کنند به ياد دادن فرهنگ به او. در همه فناوري‌هاي روز هم همينطور است... مقاومت در برابر فناوري‌ها و تحولات نوين، رويکردي قديمي است... فناوري‌هاي نوين منافع زياد و خطرات محدودي دارد. شناخت درست و فرهنگ‌سازي، تنها راه مديريت و پيشگيري از مشکلات فناوري است. نمي‌توانيم زندگي مردم را از تحولات فناوري و ارتباطي جدا کنيم. مبارزه با خواست عموم مردم، شرعي و قانوني نيست... در جهان شبکه‌اي، درخت ممنوعه نسازيم، فرهنگ‌سازي کنيم. جوانان و نوجوانان بيش از همه از اثرات منفي فيلترينگ آسيب مي‌بينند. نه مسدود کردن و نه رها کردن ما را به مقصد نمي‌رساند، سواد رسانه‌اي جامعه را بايد افزايش دهيم. انحصار در هيچ پديده‌اي جواب نمي‌دهد، چه در رسانه و چه در فناوري»!! يک بار ديگر اين بخش از سخنان ايشان را بخوانيد. ظاهر زيبايي دارد! و از آزادي انتخاب حکايت مي‌کند! و اينکه دخالت دولت در فضاي مجازي چه مفهومي دارد؟! بايد همگان بتوانند بدون کمترين مانع و بي‌آنکه فيلترينگي در ميان باشد وارد فضاي مجازي شوند! و انتخاب خوب و بد و مطالب مفسده‌انگيز و سودمند بر عهده خودشان باشد! اين ديدگاه از نسخه واتيکانيسم نيز به مراتب خطرناک‌تر است و مفهوم آن، دقيقا اين است که جوانان و نوجوانان و همه مردم را در وادي پر مخاطره فضاي مجازي به حال خود رها کنيم و فقط خوب و بد را به آنان معرفي کنيم! بي‌آنکه براي پيشگيري از آسيب‌هاي جدي و خطرناک اين فضا کمترين مسئوليتي داشته باشيم! بايد از جناب روحاني پرسيد چه تضميني هست که يک جوان يا نوجوان با مشاهده بخش‌هاي پلشت و مفسده‌انگيز فضاي مجازي که اين روزها به فراواني در اين عرصه وجود دارد در گرداب هلاک‌کننده آن غرق نشود؟! در کجاي دنيا و با کدام عقل سليم گرداب‌هاي خطرناک را که ظاهري فريبنده دارند، پيش پاي مردم قرار مي‌دهند و مسئوليت مقابله با آن را از دوش خود برمي‌دارند! بر اساس اين ديدگاه مي‌توان دزدان و قاتلان را به حال خود رها کرده و مانعي براي آنان ايجاد نکرد و فقط مشخصات آنها را براي مردم برشمرده و مقابله با آنها را بر عهده خود مردم گذاشت؟! آيا اين ديدگاه حضرتعالي -‌البته بي‌آنکه بدانيد- ترويج همان حکومت عرفي -نرماليسم- نيست که مقامات و ‌انديشکده‌هاي آمريکايي بي‌وقفه از تلاش خود براي حاکميت آن در ايران اسلامي و نهايتا نه فقط وابستگي بلکه بردگي ملت در قبال آمريکا دَم مي‌زنند؟! کوتاه سخن و جان کلام آنکه جناب روحاني! بر فرض که از مسئوليت خود به عنوان رئيس‌ قوه مجريه با خبر نباشيد آيا به عنوان يک شخصيت روحاني از سفارش‌هاي اکيد اسلام بر ضرورت مقابله با گسترش‌دهندگان و مروجان فساد و فحشا و دروغ‌پراکنان نيز با خبر نيستيد؟! نظر جنابعالي درباره مثلا ممنوعيت کتب ضاله و حفاظت از سلامت روحي و اخلاقي مردمان چيست؟! در خاتمه، اين گلايه دوستانه از عالمان ديني در ميان است که چرا در مقابل اين نظرات و ديدگاه‌هاي انحرافي تلاش چنداني نمي‌کنند تا ورود افرادي نظير نگارنده به اين وادي ضرورتي نداشته باشد؟! ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد