روزنامه جوان/ « صداي نکره انساني » عنوان يادداشت سردبير در روزنامه جوان به قلم غلامرضا صادقيان است که ميتوانيد آن را در ادامه بخوانيد:
ما که جانورشناس نيستيم تا بدانيم چرا اين روزها وحوش به نزديکي و داخل شهرها سرک ميکشند- از نزديک شدن دلفينها به سواحل استانبول گرفته تا ورود گرازها و بزها و خرسها به شهرهاي جهان -، اما همين قدر ميدانيم که سقوط بورس يا کمبود ماسک يا مرگ عدهاي از انسانها نميتواند براي آنها جذاب باشد! از تغييرات شگرف داخل شهرها تنها چيزي را که ميتوانم تصور کنم در کشيدن جانور به محيط زيست انسان مؤثر است، سکوت اين روزهاي شهرها در سراسر جهان است!
بدنامي صداي نکره به حيوانات مانده است، اما يک جنگل با صد ميليون حيوان صدايش کمتر از يک خيابان با صد نفر آدم است! همين چند وقت پيش که جنگلهاي استراليا ميسوخت، گفته شد يک ميليارد حيوان هم در آتش سوختند، اما نه تنها هنگام سوختن، کسي صداي آنها را نشنيد، بلکه قبل از آن هم با سکوت مثالزدني جنگلها کسي باور نميکرد يک ميليارد حيوان بهجز حشرات در اين محيط ميچرند.
حيوانات زبان بسته قبلاً به خاطر هياهوي دائمي شهرها کيلومترها از آن فاصله ميگرفتند، اما در اين دو ماه از خود ميپرسيدند چه خبر شده که اين محيطهاي شهري مثل محيطهاي جانوري در سکوتي وهم انگيز و رؤيايي فرورفتهاند! پس آرام آرام احساس کردند شهرها هم به خوبي جنگلها شده و بار سفر بستند، بيچارهها نميدانستند که اين سکوت در روزي شکسته ميشود که خبر هلاکت ميليونها خروس يک روزه هم در شهر هياهويي به پا ميکند.
نکشيد آقا! کشتن حيوان قاعده دارد، حرمت دارد، حساب دارد، عقاب دارد. کاري نکنيد که حيوانات زمزمه کنند: اولئک کالانعام بلهم اضل!
بازار