اعتماد/متن پيش رو در اعتماد منتشر شده و انتشار آن در اخرين خبر به معناي تاييد تمام يا بخشي از آن نيست

جو بايدن، رييس‌جمهور منتخب امريکا تنها تا جايي مي‌تواند سياست‌هاي خود را پيش ببرد که ميچ مک‌کانل، رهبر اکثريت مجلس سنا، به او اجازه دهد. مک‌کانل که هفته گذشته براي هفتمين بار به عنوان نماينده ايالت کنتاکي در مجلس سنا انتخاب شد، بزرگ‌ترين مانع در برابر تصويب لايحه‌هاي مورد نظر جو بايدن خواهد بود، حتي اگر دموکرات‌ها بتوانند در دور دوم انتخابات در ماه ژانويه، اکثريت مجلس سنا را به دست بگيرند. اين بدان معناست که بايدن مجبور است در همين ابتداي کار يا رضايت جمهوري‌خواهان را جلب کند – که در اين صورت چپ‌ها را نااميد مي‌کند – يا اينکه با سد محکمي از مخالفان جمهوري‌خواه به رهبري مک‌کانل روبرو شود. مک‌کانل نيز سناتور برجسته‌اي است که سال‌ها هم‌حزبي‌هاي خود را به اتحاد در برابر دموکرات‌ها فراخوانده است.

در هر دو صورت، اين سناتور جمهوري‌خواه برنامه‌هاي دموکرات‌ها را به‌شدت محدود مي‌کند، خواه موضوع بحث تغييرات آب و هوايي باشد يا مهاجران. او حتي مي‌تواند در انتصاب گزينه‌هاي بايدن براي دادگاه‌هاي فدرال و کابينه‌اش نيز کارشکني کند. اما يک عامل وجود دارد که ممکن است سنت سال‌هاي اخير امريکا را تغيير دهد: بايدن و مک‌کانل سابقه خوبي در حل و فصل توافقات دارند و خودشان مي‌گويند به لطف سال‌ها همکاري در مجلس سنا، رابطه‌شان بر مبناي اعتماد متقابل است. با اين حال دموکرات‌ها اصلا خوشبين نيستند. سناتور کريس مورفي، عضو دموکرات سنا از ايالت کانکتيکات، در گفت‌وگو با سي‌ان‌ان مي‌گويد: (در دور دوم انتخابات سنا) هر اتفاقي در جورجيا بيفتد، فرقي نمي‌کند؛ در هر صورت تصويب قوانين در مجلس سنا بسيار دشوار خواهد بود. چيزي که من بيش از همه نگرانش هستم بروز يک بحران قانون اساسي است که در آن مک‌کانل هيچ يک از نامزدهاي انتخابي بايدن را نپذيرد، مگر اينکه آنها بتوانند مهر تأييد شخصي اين سناتور جمهوري‌خواه را دريافت کنند. ديک دوربين، نماينده دموکرات ايالت ايلينوي در مجلس سنا، مي‌گويد: کدام مک‌کانل در انتظار ماست؟ اگر او حاضر شود با بايدن مذاکره کند، اگر احساس کند که بايد با دولت همکاري داشته باشد، شايد نتيجه‌اي مثبت و مرضي‌الطرفين حاصل شود. اما اگر او رويکرد ديگري را اتخاذ کند، بايد خودمان را آماده انتخابات رياست‌جمهوري بعدي کنيم، چرا که در چهار سال آينده نيز نمي‌توانيم مثل چند سال گذشته هيچ يک از برنامه‌هاي سياسي خود را پياده کنيم. نزديکان مک‌کانل مي‌گويند ماجرا به اين سادگي‌ها نيست. به گفته آنها، اين تصميم بايدن است که چه طور مي‌خواهد بر امريکا حکومت کند: با سناتورهاي جمهوري‌خواه تعامل داشته باشد و به توافق مرضي‌الطرفين برسد، يا خود را در اختيار چپ‌گرايان و دموکرات‌هاي مجلس نمايندگان قرار دهد. در اين صورت، ممکن است جلوي تصويب بسياري از سياست‌هاي دموکرات‌ها گرفته شود. سناتور تاد يانگ، عضو جمهوري‌خواه مجلس از ايالت اينديانا که رياست کارزار انتخاباتي جمهوري‌خواهان سنا را نيز بر عهده دارد، مي‌گويد: اشتباه نکنيد اگر مک‌کانل رهبر اکثريت سنا باقي بماند، مي‌تواند جلوي دموکرات‌ها را بگيرد و نگذارد اين حزب سياست‌هاي خود را پيش ببرد.


کنار آمدن با سنا، جايي که بايدن 36 سال در آن خدمت کرده، بزرگ‌ترين چالشي است که رييس‌جمهور آينده امريکا بايد با آن روبرو شود. از يک طرف، دموکرات‌هاي مجلس نمايندگان بايدن را تحت فشار مي‌گذارد تا سياست‌هاي بلندپروازانه‌تري را اعمال کند، حتي با اينکه مي‌داند اين سياست‌ها در سنا به جايي نمي‌رسد. از سوي ديگر، اگر بخواهد با مک‌کانل مصالحه کند، بايد منتظر واکنش منفي هواداران ليبرال خود باشد. در چنين شرايطي، حل مشکلات کشور براي هر دو حزب بسيار دشوار خواهد شد؛ اين امر در بحث سلامت عمومي دردسرآفرين مي‌شود، به ويژه اگر ديوان عالي امريکا قانون مراقبت مقرون به صرفه را لغو کند. علاوه بر اين، نمايندگان مجلس درگير بسته حمايتي هستند که ميان مردم آسيب ديده در بحران کرونا توزيع شود. اين مساله در آخرين جلسات اين دور از کنگره که از روز دوشنبه آغاز مي‌شود، يکي از اولويت‌هاي اصلي خواهد بود. ديگر مسائل مهم عبارتند از بودجه زيرساخت و مساله قيمت داروهاي بانسخه که نظر هر دو حزب را به خود جلب کرده، اما جزييات آن مدت‌ها محل اختلاف بوده است.

حتي جمهوري‌خواهان منتقد ترامپ نيز روز يکشنبه به بايدن هشدار دادند. ميت رامني، نماينده ايالت يوتا در مجلس سنا و منتقد سفت و سخت ترامپ، مي‌گويد: مشخص است که راي‌دهندگان امريکايي خواهان توافق زيست‌محيطي جديد نيستند. قانون «بيمه سلامت براي همه» را نمي‌خواهند. خواستار افزايش ماليات نيستند. نمي‌خواهند از شر نفت و گاز و زغال ‌سنگ خلاص شوند. مردم امريکا و اعضاي کنگره به‌شدت با هر صحبتي که بر خلاف ميل‌شان مطرح شود، مخالفت مي‌کنند. بسته به اينکه تکليف دو کرسي ايالت جورجيا در مجلس سنا چه مي‌شود – يکي از آنها به دور دوم کشيده شده و ديگري نيز احتمالا به همان سرنوشت دچار مي‌شود – مک‌کانل يا با ترکيب 52 به 48 يا 51 به 49 (به نفع جمهوري‌خواهان) رهبر اکثريت سنا مي‌شود، يا در ترکيب مساوي (50-50) به لطف دموکرات بودن معاون اول رييس‌جمهور، کامالا هريس، او در گروه اقليت مجلس قرار مي‌گيرد. حتي اگر در اقليت هم قرار بگيرد، باز هم جمهوري‌خواهان مي‌توانند با استفاده از فيلي‌باستر (از حد نصاب انداختن جلسات) جلوي تصويب قوانين را بگيرند. دموکرات‌ها براي مقابله با آن به 60 راي نياز خواهند داشت. آنها خوب مي‌دانند که با ترکيب 50-50 بعيد است بتوانند قوانين فيلي‌باستر را تغيير دهند، چرا که بسياري از سناتورهاي دموکرات نيز با تغيير در اين تاکتيک مخالف‌اند.  دموکرات‌ها پيش‌بيني مي‌کنند در حزب خودشان هم با تنش روبرو شوند. دوربين، يکي از نمايندگان دموکرات، مي‌گويد هميشه هنگام تصويب قوانين، دو- سه نفر پيدا مي‌شوند که مي‌گويند: هي! کمي آهسته‌تر! بيش از حد تند نرويد. بيش از حد به چپ مايل نشويد. مسائلي که شما مطرح مي‌کنيد، مورد پسند کساني که به من راي داده‌اند، نيست. اگر مک‌کانل رهبر اکثريت سنا باقي بماند، مي‌تواند قوانين را وتو کند و نگذارد نامزدهاي بايدن براي کابينه و دادگاه‌هاي فدرال راي اعتماد بگيرند. با اين حال، مک‌کانل و بايدن در دوران رياست‌جمهوري باراک اوباما به چند توافق مالياتي و بودجه‌اي مهم دست يافتند. با اين حال، مصالحه بين اين دو مي‌تواند دموکرات‌ها را نااميد کند، چرا که توافق مرضي‌الطرفين بعيد است اهداف چپ‌گرايان را تامين کند. مک‌کانل و بايدن مجبور بودند با يکديگر همکاري کنند، چرا که مک‌کانل و اوباما رابطه بسيار بدي با هم داشتند. رهبر جمهوري‌خواه سنا پس از انتخاب اوباما قول داده بود کاري کند او بيش از يک دوره رييس‌جمهور امريکا باقي نماند. دموکرات‌ها هيچگاه مک‌کانل را به خاطر اين حرف نبخشيدند. مک‌کانل در مصاحبه‌اي در سال 2016 گفته بود: اوباما فکر مي‌کند باهوش‌ترين آدم روي زمين است و مدام دوست دارد اين مساله را به شما يادآوري کند. کسي که در دولت با او مذاکره مي‌کنيم، معاون اول است، نه رييس‌جمهور. با وجود بايدن، نيازي نبود ساعت‌ها در مورد مساله‌اي بحث کنيم که مي‌دانستيم هرگز به توافق نمي‌رسيم. نه من براي او سخنراني مي‌کردم و نه او براي من. ما در مورد چيزهايي حرف مي‌زديم که امکان توافق در آن وجود داشت و مي‌شد به نتيجه رسيد. با اين حال، تجربه من در مورد رييس‌جمهور (اوباما) کاملا متفاوت بود.چهار سال قبل در پايان دوران معاون اولي بايدن، مک‌کانل نيز به سناتورهاي جمهوري‌خواه و دموکراتي پيوست که در صحن مجلس، براي بايدن بزرگداشت گرفتند. او با احساس به بايدن گفت: تو يک دوست واقعي بوده‌اي. تو يک شريک قابل اعتماد بودي و براي ما کار کردن با تو افتخار بود. همه ما دل‌مان برايت تنگ مي‌شود. کمتر کسي فکرش را مي‌کرد چهار سال بعد بايدن به عنوان رييس‌جمهور به کاخ سفيد بازگردد و براي پيشبرد اهداف سياسي‌اش، به يک شريک جمهوري‌خواه در مجلس سنا نياز پيدا کند.
 

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar